ธรรมะ & สุขภาพ : หน้า 70/126

ธรรมะ & สุขภาพ โดย : นพ.ประภาส อุตรานันท์ เกื อ บ... .. สุ ด ป ล า ย ฝ่า ต่อจากฉบับที่แล้ว บนถนนที่คดเคี้ยวตัดผ่านขุนเขาต่างๆ ลำพูนก็ตาม เป็นเพราะดึกมากแล้ว รถราที่ จะวิ่งสวนมาจึงมีน้อยเหลือเกิน คืนนี้พระจันทร์ ไม่เป็นใจทำให้บรรยากาศรอบด้านดูมืดน่ากลัว มันไม่ค่อยปลอดภัยเลยสำหรับการที่ผมนั่ง โดยสารเพียงคนเดียวมากับคนขับรถแท็กซี่ แปลกหน้าเช่นนี้ แต่ขณะนั้นผมมีเรื่องกังวล ใจเกินกว่าที่จะนึกกลัวอะไรทั้งสิ้น ภาพต่างๆ ในห้วงความคิดนั้น สับสน จับต้นชนปลายไม่ถูก บอกกับตัวเองไม่ได้ว่า กำลังเสียใจ ตกใจ หรืออะไรกันแน่ ตอนค่ำวันนี้พ่อและพี่ชาย ยังแวะมาเยี่ยมผมที่โรงพยาบาลจังหวัดลำปาง หลังจากเสร็จธุระ เนื่องจากว่าผมกำลังยุ่งกับการดูแลผู้ป่วยอุบัติเหตุ ท่านจึง ไม่มีเวลาได้พูดคุยกับผม นอกจากกล่าวคำอำลาเพื่อที่จะกลับ บ้านที่ลำพูน ผมได้รับโทรศัพท์ตอนเที่ยงคืนว่าพ่อและพี่ชายรถเกิด เสียระหว่างทางกลับบ้าน พ่อตกใจมากเนื่องจากทางเปลี่ยว ความเครียดอย่างฉับพลันทำให้เส้นเลือดในสมองแตก เกิด อาการหมดสติและอัมพาตชั่วคราวไปครึ่งซีกของร่างกาย ร่างกายที่เหน็ดเหนื่อยกับการดูแลผู้ป่วยตั้งแต่หัวค่ำ จนถึงครึ่งคืนนั้นมิได้ทำให้อ่อนแรงลงไปเท่าใดนัก ชีวิตนักเรียน แพทย์ที่ผมผ่านมาเกือบ 5 ปี ทำให้ผมกับงานเป็นเพื่อนที่รู้ใจ กันพอสมควร อย่างน้อยก็ไม่ทำให้ชีวิตแพทย์น่าเบื่ออย่างที่ สายตาคนอื่นเขามองกัน ตรงกันข้ามสภาวะใจที่แกว่งไปไกว มาหาจุดนิ่งไม่ได้ กลับทำให้สรีระของผมที่ว่าทนที่ว่าอด หมดเรี่ยวสิ้นกำลังลงทันใด นี่แหละหนาเขาถึงว่าพลังใจให้ อานุภาพแก่ทุกสิ่ง ผมตื่นขึ้นเองเมื่อรถแท็กซี่ได้พาผมมาถึงโรงพยาบาล แล้ว ผมไม่รู้ว่าผมเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ก็ทำให้ผม มีพลังขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ผมมองเห็นแม่ยืนคอยอยู่บริเวณ ๖๙ มีนาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร ประตูทางเข้าตึกชั้นล่าง แม่ยังคงเข้มแข็ง ไม่มีสีหน้าที่บ่งบอกถึงความโศกเศร้าปรากฏ ให้เห็น สองมือที่ไขว้หลังมีเสื้อผ้าพ่อที่ถูก กำอยู่แน่น เสื้อผ้าชุดนั้นทำให้ผมเริ่มรู้สึกตกใจ ผม ไม่อยากคิดว่าพ่อกับผมจะไม่มีโอกาสได้พูด คุยกันอีก แต่อีกใจหนึ่งก็ไม่อาจปฏิเสธตน เองได้ ตอนนั้นผมไม่ซึมซับและซาบซึ้งกับ ความหมายของคำว่ากายในกายมากนัก แต่ ด้วยสภาวะใจของมนุษย์ทุกคนที่มีปกติวิสัย จะเข้าถึงธรรมะข้างในได้ ย่อมรู้ได้โดยไม่ ต้องอาศัยความเข้าใจจากการขบคิด ถึงแม้นจะเพียงน้อย นิดก็ตาม ตอนนั้นดูเหมือนว่ากายเนื้อของพ่อถูกแยกออก จากเสื้อผ้าโดยที่พ่อไม่ต้องการ และมันเป็นสัจธรรมที่ ทุกคนล้วนเกิดมาต้องเจอด้วยกันทั้งนั้น ใจผมเริ่มเต้นสั่นไหว ผมนึกคิดอะไรไม่ออกว่าจะเจอกับสภาพเช่นไรต่อไป แปลกจริง ทั้งที่ผู้ป่วยแบบนี้ ผมก็เจอมามากต่อมากแล้ว แต่มันจะ แปลกอะไรเล่าถ้าใจมันไม่ต้องการคิด ไม่ต้องการเจอแม้อยู่ ใกล้แค่ไหนก็เหมือนไกลสุดปลายฟ้า พ่อเหมือนคนนอนหลับในชุดสีฟ้าของโรงพยาบาล หาก ไม่มีท่อช่วยหายใจที่อยู่ในช่องปากของพ่อแล้ว ก็ดูไม่ออกว่า พ่อป่วยอย่างหนัก เหมือนกับอาการของโรคความดันโลหิตสูง ที่พ่อเป็น ความดันโลหิตสูงนั้นสาเหตุเกิดจากความยืดหยุ่น ของผนังหลอดเลือดลดลง แต่ว่าเพราะอะไรจึงทำให้ความ ยืดหยุ่นเหล่านั้นลดลงยังเป็นความลับที่วงการแพทย์ยังต้อง ค้นคว้ากันต่อไป ผมจับมือข้างหนึ่งของพ่อมากุมไว้ นึกน้อยใจอยู่ว่า ถ้าหากพ่อยอมเชื่อผมบ้าง พ่อคงไม่เป็นแบบนี้ อาการของ พ่อมีแค่ปวดศีรษะบริเวณท้ายทอยเล็กน้อย ทำให้พ่อไม่เชื่อว่า การกินยาแผนปัจจุบันรักษาโรคความดันโลหิตสูงจะเป็นเรื่อง จำเป็นมากนัก ความจริงจะว่าไปพ่อก็คล้ายคนไข้หลายๆ คน