การทำป้ายโฆษณาเพื่อพระพุทธศาสนา : หน้า 47/126

มาก รออยู่นานกว่าจะได้ทำสมใจ ต่อมา โขนง มีโครงอยู่ตัวหนึ่งเป็นของผม ฝั่ง บุญก็ส่งผลให้ได้รับบุญป้ายโฆษณางาน กฐินและปัจจุบันรับบุญทำป้ายเกือบทั้งวัด เช่น Bill Boards รูปหลวงพ่อวัดปากน้ำ ตามจุดต่างๆ ในกรุงเทพฯ และล่าสุดคือ เป็นต้นบุญในการทำป้าย ธรรมกายเจดีย์ ผมยังคิดถึงสื่อทุกสื่อ ไม่ว่าจะ เป็นวิทยุ โทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ ซึ่งสา มารถช่วยงานพระพุทธศาสนาได้อย่างสูงสุด เพราะคนมองซ้ายไปเจอทีวีเห็นธรรมะ มอง ขวาไปเจอวิทยุก็ได้ยินธรรมะ มองล่างไป เจอหนังสือพิมพ์ มองขึ้นไปข้างบนเจอ Bill Board ลองคิดดูซิ เมื่อมีสื่อธรรมะออกมา เต็มบ้านเต็มเมือง อย่างนี้แล้วสภาพจิตใจ ของคนเราจะไม่ดีขึ้นมาก็ให้มันรู้ไป บุญบันดาล ธุรกิจของผมมีบุญบันดาล การ เจริญเติบโตเหมือนพาราโปล่า คือไวมาก ในระยะเวลาที่เป็นเจ้าของกิจการเองไม่ถึงปี ผมสามารถทําโครงเหล็กได้ถึง ๒๐ ตัว ประ มาณ ๓ เดือน สามารถคืนทุนได้ทั้งหมด ในเวลาไม่ถึง 5 ปี และสามารถเปิดบริษัท ที่สองได้ การที่ชีวิตเราเจริญเติบโตเร็วอย่างนี้ ตรงข้ามเป็นของอีกบริษัทหนึ่ง ลมพายุพัด ของบริษัทนั้นล้ม แต่ของผมแค่โงนเงนไป มาเท่านั้น เหล็ดลับของความสําเร็จ วันหนึ่งได้ไปฟังเทศน์ของพระ ภาวนาวิริยคุณ ในตอนบ่ายมีคนถามว่า “ทำอย่างไรให้รวย” หลวงพ่อตอบสั้นๆ ว่า “ตักบาตรทุกวันสิ” ผมจึงถือเป็นหลักปฏิบัติ ว่าต้องตักบาตรทุกวัน ตอนนั้นได้เงินเดือน ละ ๑,๕๐๐ บาท ผมเจียดเงิน ๗๐๐ กว่า บาทไปซื้อข้าวสารเป็นถัง ๆ ซื้อไข่ทีละ ๕๐ ฟองและขนมปังปี๊บทุกวัน ผมต้องหิ้วปิ่นโต ไปทานที่มหาวิทยาลัย และตักบาตรทุกวัน ด้วยข้าว ไข่ดาว ขนมปังปี๊บจนเป็นกิจวัตร จนกระทั่งจบจากมหาวิทยาลัย เวลาน้อย จึงเปลี่ยนมาใส่กระปุกบาตรแทน อานิสงส์ ของการท่าทานเช่นนี้เองทำให้ผมสมัครงาน ๔-๕ แห่งได้หมด เลือกได้เลยว่าจะเอาที่ ไหน ท่างานเงินเดือนขึ้นเร็วมาก พอผมจับ งานโฆษณา อัตราการเจริญเติบโตก็เร็ว เกินเหตุอีก ถ้าไม่เรียกว่าบุญก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไร ดวง กัลยาณมิตรเป็นทั้งหมด บุญดึงดูดความสำเร็จทุกอย่างมาให้ ผม ของพรหมจรรย์ เลยต้องรีบทําบุญ กัลยาณมิตรที่เชิญชวนให้ผมเป็น อีกจุดหนึ่งที่ทำให้ผมทำป้ายโฆษณา ประธานรองครั้งแรก งาน ๘๔ เพราะกระแสการให้เหมือนกับน้ำ น้ำไหล ออกแรง น้ำไหลเข้าก็ยิ่งแรงเช่นกัน เรา ยิ่งให้ เราก็ยิ่งได้ เราให้ของรัก เราก็ได้ ของรัก เป็นกฎสัจธรรมอย่างแท้จริง เพราะ หลังจากที่ผมขึ้นป้ายหลวงพ่อวัดปากน้ำ งานก็ไหลเข้าไม่หยุด จนกระดานเขียนไม่พอ จุดที่ท้าทายมากที่สุด คือ ช่วงที่มีป้ายถึง ๑๐ ตัว หน้าฝนปีที่แล้ว เป็นครั้งแรกที่ขึ้น ป้ายรูปหลวงพ่อวัดปากน้ำกลางแจ้งครั้งแรก ผมอธิษฐานว่า “ถ้าหลวงพ่อศักดิ์สิทธิ์จริง ขอให้อย่าเกิดภัยพิบัติเลย” เพราะวันนั้น พายุเข้า โครงเหล็กล้มทั้งหมดสิบกว่าตัว ในวงการโดนกันทั่วหน้า ของผมมีแต่ป้าย ผ้าหลุด สังกะสีร่วง ที่เห็นชัดอยู่ตรงพระ ปีคุณยาย คือ คุณแพงตา วงศ์ลา ผมเคยร่วมบุญได้ สูงสุด ๕,๐๐๐ บาทในการบอกบุญครั้งแรก คือ งานวิสาขบูชาปี ๒๕๒๘ ก่อนที่จะทำ หน้าที่ประธานรอง ใจของผมก้าวไปสู่จุดที่ อยากเลี้ยงพระทั้งวัด ได้นำถวายสังฆทาน ครั้งแรกในชีวิต ในสภาธรรมกายสากล รู้สึกปิติใจเลยปวารณาตัวว่า ตลอดชีวิตนี้ จะเลี้ยงพระทั้งวัดทุกวันคล้ายวันเกิด ตอน เป็นประธานรองนั้น ผมมีเงินเก็บอยู่บ้าง แต่ยังไม่ครบ คุณแพงตาบอกว่า ไม่เป็นไร เอาเงินก้นถุงใส่เข้าไปก่อน ต่อมาผมได้ขึ้น ดอยสุเทพ ก่อนลงมา รู้สึกว่างานของคุณ ยายนี้บุญมากมายมหาศาล ใครที่นั่งธรรมะ จะเห็นเป็นท่อธารบุญ รู้สึกเย็นกายเย็นใจ ลงมาผมอธิษฐานจิตเลยว่า ขอให้ทำป้าย โฆษณาตัวแรกขายได้ จนมีปัจจัยท่าบุญ ประธานรองได้ ปรากฏว่าเย็นวันนั้น ก็มี คนโทรศัพท์เข้ามาว่าจะเซ็นสัญญาป้าย ปี ผมตกลงทันทีเพื่อเป็นประธานรอง การ อธิษฐานจิตส่งผลเร็วมาก พอได้รับเช็ค ผมถวายหลวงพ่อทันที จากจุดนั้น ผมได้ ท่าหน้าที่นี้ตลอดมาจนบัดนี้ บนิรานและความดั่งใจ จากจุดเริ่มต้นเงินเดือนละพันกว่า บาท จนถึงขณะนี้ ยังไม่จบ เราจะก้าวต่อ ไปว่า ทำอย่างไรงานของพระพุทธศาสนา จะกระจายไปทั่วโลก ผมอยากฝากไว้ว่า มนุษย์ทุกคน เกิดมามีเป้าหมายในชีวิต ทุกคน เพียงแต่ว่า ใครจะเข้าถึงเป้าหมาย ที่ควรจะไปหรือยัง ถ้าเรายังอยู่ในกระแส โลก เราอาจจะเผลอแวะข้างทางบ้าง อาจ เผลอหลงอ้อมไปตามหนทางต่างๆ บ้าง แต่แน่นอนจุดหมายปลายทางสูงสุด คือ พระนิพพาน ดังนั้นเป้าหมายสูงสุดของชีวิตเรา ในชาตินี้คือ “การสร้างบารมี” ขอให้เรา เดินไปให้ถึงที่สุดยังไงก็ขอให้ยึดอุดมคตินี้ไว้ เพราะด่าว่า “เราเกิดมาสร้างบารมี คือ คำที่รวมการสร้างความดีทั้งหมด” อยาก ให้ทุกคนมีวิญญาณของนักสร้างบารมีทั้ง เลือดเนื้อ ร่างกาย และจิตใจ” ด้วยคำพูดที่คล่องแคล่วว่องไว ท่า ทางที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ตาที่ เป็นประกายตลอดเวลา ธรรมทายาทท่านนี้ ได้แสดงให้เห็นแล้วว่า ทำความดี ความ ดีย่อมส่งผลอย่างชัดเจน นับเป็นบุญของ สังคมและชาวโลกอย่างยิ่งที่เขาได้ปวารณา ตัวช่วยงานพระพุทธศาสนาอย่างเต็มกำลัง เต็มหัวใจ ตลอดเวลาและจนตลอดชีวิต กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๓๗ ๕๕