จดหมายจากฮาร์วาร์ด วารสารกัลยาณมิตร ปี 2537 ฉบับที่ 3 หน้า 61
หน้าที่ 61 / 126

สรุปเนื้อหา

๑๔๐ แห่ง จัดได้ว่าเป็นองค์กรทางพระพุทธศาสนาที่มี กำลังศึกษาอยู่ที่นี่ จำนวนสาขา มีสมาชิกทั้งที่เป็นบรรพชิตและคฤหัสถ์ มากที่สุดในโลกก็ว่าได้ ขณะนั้นอากาศในกรุงไทเปค่อนข้างร้อน อาตมา อาตมาและท่านวรปัญโญเดินทางไปยังวัดเป๋ยไห่ ซึ่ง จึงต้องปรับตัวพอสมควรในการมาพักอยู่ที่นี้ ในวันรุ่ง เป็นวิทยาลัยสงฆ์ของวัดฝอกวงซาน เป็นสถาบันที่ทำ ขึ้น ทางวัดผู่เหมินจัดให้อาตมาฉันภัตตาหารเช้าร่วมกับ พระจีน ในที่นั้นมีพระภิกษุจีนรูปหนึ่งนาม ท่านหุ้ยชิง ท่านเป็นชาวจีนที่เกิดในประเทศมาเลเซีย ต่อมาได้เข้า มาบวชที่วัดฝอกวงซาน และเคยเดินทางไปประจำที่วัด หน้าที่ผลิตพระภิกษุให้แก่ B.L.I.A. วัดเบี้ยไม่ตั้งอยู่ห่างจาก กรุงไทเปออกไปประมาณ ๓๐ ก.ม. โดยขับรถขึ้นไปเลียบ ชายฝั่งด้านเหนือของกรุงไทเป ซึ่งส่วนใหญ่เป็นหาด โคลนเลน วัด

หัวข้อประเด็น

- จดหมายจากฮาร์วาร์ด

ข้อความต้นฉบับในหน้า

จดหมายจากฮาร์วาร์ด xtz ห้องสวดมนต์ของวัดผู่เหมิน อยู่บนอาคารคอนโดมิเนียมชั้นที่ ๑๐ หลังจากเข้าไปคารวะและสนทนากับท่านเซ็นเหยียน เป็นเวลา ๒ ชั่วโมง ภิกษุณี ๒ รูปจากวัดผู่เหมิน พา ๑๔๐ แห่ง จัดได้ว่าเป็นองค์กรทางพระพุทธศาสนาที่มี กำลังศึกษาอยู่ที่นี่ จำนวนสาขา มีสมาชิกทั้งที่เป็นบรรพชิตและคฤหัสถ์ มากที่สุดในโลกก็ว่าได้ ขณะนั้นอากาศในกรุงไทเปค่อนข้างร้อน อาตมา อาตมาและท่านวรปัญโญเดินทางไปยังวัดเป๋ยไห่ ซึ่ง จึงต้องปรับตัวพอสมควรในการมาพักอยู่ที่นี้ ในวันรุ่ง เป็นวิทยาลัยสงฆ์ของวัดฝอกวงซาน เป็นสถาบันที่ทำ ขึ้น ทางวัดผู่เหมินจัดให้อาตมาฉันภัตตาหารเช้าร่วมกับ พระจีน ในที่นั้นมีพระภิกษุจีนรูปหนึ่งนาม ท่านหุ้ยชิง ท่านเป็นชาวจีนที่เกิดในประเทศมาเลเซีย ต่อมาได้เข้า มาบวชที่วัดฝอกวงซาน และเคยเดินทางไปประจำที่วัด หน้าที่ผลิตพระภิกษุให้แก่ B.L.I.A. วัดเบี้ยไม่ตั้งอยู่ห่างจาก กรุงไทเปออกไปประมาณ ๓๐ ก.ม. โดยขับรถขึ้นไปเลียบ ชายฝั่งด้านเหนือของกรุงไทเป ซึ่งส่วนใหญ่เป็นหาด โคลนเลน วัดนี้ตั้งอยู่ใกล้จงอยเหนือสุดของไต้หวัน สารนารถ ในประเทศอินเดีย ท่านเป็นพระหลวงจีน และรถยังต้องแล่นขึ้นไปบนภูเขาใช้เวลาอีกกว่าครึ่งชั่งโมง เพียงรูปเดียวที่ไปจำพรรษาอยู่ที่นั่น โดยมีลูกศิษย์ชาว วัดเปียไห่เป็นวัดใหญ่ มีพระภิกษุและอุบาสกอยู่ทั้งหมด อินเดียคอยอุปัฏฐากอีกคนหนึ่ง ท่านได้เล่าถึงชีวิตความ ๙๓ คน (เป็นเจ้าหน้าที่ประจำ) ขณะนั้นมีการบวชพระ เป็นอยู่ที่ยากลำบากในประเทศอินเดียให้อาตมาฟัง ๑๐ วัน ภาคฤดูร้อนของอุบาสกและอุบาสิกา ซึ่งวัดเปียไห่จัด บ่ายวันนั้นอาตมาเดินทางไปพบกับท่านเซิ่นเหยียน เป็นประเพณีติดต่อกันมา ๓-๔ ปีแล้ว และมีผู้สนใจเข้า ณ วัดหนังฉาน เป็นอีกวัดหนึ่งที่มีความสัมพันธ์อันดีกับ รับการบวชภาคฤดูร้อนชั่วคราวเป็นระยะเวลา วัดพระธรรมกาย ทั้งนี้เพราะท่านเซิ่นเหยียนเป็นประธาน ประมาณ ๓๐๐ คน ผู้อำนวยการของวิทยาลัยสงฆ์แห่งนี้ คือ ท่านซินติ้ง เป็นพระวิปัสสนาจารย์คนสำคัญในสาขา dhist Studies) ซึ่งมีพระภิกษุ ๒ รูปจากวัดพระธรรมกาย ของวัดฝอกวงซานทั้งหมด ท่านซินติ้งได้อาราธนาให้ ของสถาบันจงหว่า (The Chung-Hwa Institute of Bud- กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๓๗ ๕๕
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More