การให้พรและความเชื่อในบุญ : หน้า 86/126

ไม่เป็นขั้นบารมี เพราะกำลังไม่พอกลั่น หรือจะเรียกง่ายๆ ว่าทำ คนเดียวมีทุนน้อยก็ได้บุญน้อย เพราะงานเล็กไปตามทุนไงคะ ต่อไปนี้ป้าก็จะเริ่มคุยกะคุณเรื่องชอบเลือกได้ หรือเลือกไม่ได้ เพื่อให้พรนั้น เด็กกำลังอยู่ในเวลาหิว นมมาก เพิ่งดูดนมได้เพียงนิดเดียว ป้าก็เดินเข้าไปหา ทารกอายุเพียง ๒ วัน เลิกดูดนมมารดา หันหน้ามามอง ป้าด้วยสายตาแจ่มใส เหมือนสายตา ของคนกำลังดีใจที่ได้พบใครคนหนึ่งที่ รู้จักกันดี จ้องมองป้านิ่งอยู่ เหมือน รอคอยคำพูด จ้องอย่างไม่กระพริบตา เลย จ้องเป้งทีเดียว สายตานั้นป้ารู้สึกเกรงใจจึงเอาใจ วางนิ่งลงไปที่ศูนย์กลางกายของตัวป้า เอง นึกคำพูดอะไรตรงกลางใจใสๆ นั้นได้ ป้าก็พูดให้พรไปค่อนข้างยาว พูดไปก็สงสัยตัวเองว่าไปเอาอะไรมาพูด เสียที สงสัยหรือคะว่าเลือกอะไรกัน ป้าหมายความเอาเรื่องเลือก พูดเหมือนจงใจให้ทารกนั้นมาสืบต่อ เกิดน่ะค่ะ พอป้าชี้แจงยังงี้คุณก็ร้องอ๋อ เพราะเข้าใจแล้วใช่ไหมคะ งานกอบกู้พระศาสนา เป็นกำลังช่วย ว่าเหตุใดป้าจึงขึ้นต้นเรื่องด้วยการชวนคุณทำแต่บุญ บุญ บุญ พระเดชพระคุณเจ้าคุณหลวงพ่อท่าน เข้าใจดีต้องไม่เบื่อ เพราะทั้งคุณทั้งป้ารู้อยู่อย่างไม่มีข้อเถียงว่า ทารกน้อยนิ่งฟังเหมือนอาการ บุญนำสุขมาให้ในเวลาสิ้นชีวิต บุญเป็นที่พึ่งของสัตว์ในโลกหน้า ของผู้แสดงความเคารพ ไม่กะพริบตา ข้อสำคัญอยู่ที่ว่ารู้แล้วทำตามที่รู้รึเปล่า หรือว่าทำสิ่งตรงข้าม ที่ป้าเอาเรื่องนี้มาคุย เพราะเมื่อวันที่ ๑๕ มกราคม ป้าไปร่วม งานแสดงมุทิตาสักการะพระเดชพระคุณเจ้าคุณหลวงพ่อพระ สุธรรมยานเถร ที่วัดสวนดอก จังหวัดเชียงใหม่ ในโอกาสที่ท่านได้ รับปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาจุฬา ลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่ นอกจากความประทับใจในการกล่าวสัมโมทนียกถาของพระ เถระผู้กล่าวรายงาน และของฝ่ายกล่าวตอบ รวมทั้งภาพชื่นใจอื่นๆ ทั้งหมดแล้ว มีเหตุการณ์แปลกประหลาดประทับใจอีกเรื่องหนึ่งที่ ป้าได้พบ เรื่องนั้นคือ บ้านที่ป้าไปขอพักค้างคืนด้วย มีลูกสาวเล็ก ๆ อายุ ๓ ขวบเป็นลูกคนโต ส่วนคนเล็กเพิ่งคลอดในคืนวันที่ ๑๒ มกราคม ๒๕๓๓ นั่นเอง เป็นชาย ครอบครัวนั้นค่อนข้างมีฐานะดีมาก ชีวิตคนโกนหัวถือศีลแปด ไม่มีอาชีพอะไรอย่างป้า จะเอาของขวัญอะไรให้หนูน้อยคนนั้น นอกจากคำให้พรด้วยใจจริง มีผ้าเช็ดตัวที่คุณยายอาจารย์ให้ป้า เมื่อวันปีใหม่ ถือเป็นของสิริมงคล ป้าเองซื้อสบู่เหลวสำหรับเด็ก ขวดใหญ่เพียงขวดเดียว เป็นของขวัญวัตถุทาน มีเรื่องแปลกประหลาดเกิดขึ้นคือตอนที่ป้าเดินเข้าไปขอดูหน้า เลย ยังไม่พอสายตายังแสดงความ เข้าใจคำพูดด้วย ร่างกายสงบนิ่งไม่ เคลื่อนไหวแม้แต่มือและเท้า ป้าเคย ให้พรผู้คนทั้งเด็กและผู้ใหญ่มานับเป็น พันๆ คน ไม่เคยสะดุดใจในสายตาที่ ทั้งเคารพ อ่อนโยน และดีใจ อย่างที่ กำลังพบอยู่ขณะนั้น ทำให้รู้สึกชื่นใจ เหมือนตัวป้าเป็นผู้รับพรเสียเอง พอจบคําพูดของป้า งพูดค่อน ข้างยาว ฝ่ายฟังจึงกระพริบตา เคลื่อน ไหวมือและเท้า ส่ายหน้าอ้าปากไล่งับ นมมารดาดื่มต่อ ให้เห็นเป็นอัศจรรย์ ป้าปรารภกับมารดาของเด็กว่า “ลูกของหนูเป็นคนมีบุญมากเหลือเกิน มาเกิดอายุเพียง ๒ วัน ฟังคำให้พร ของป้ารู้เรื่องแล้ว กาย (มนุษย์) ละเอียด ของเขาแข็งจริงๆ” มารดาของเด็กจึงเล่าความอัศจรรย์ ๘๔ มีนาคม ๒๕๓๓ กัลยาณมิตร