ข้อความต้นฉบับในหน้า
นั่นแหละ เล็กเท่าดวงตาต่างข้างใน
ใสเกินใส อยู่ในกลางดวงจิต นรีสุทธิ์
สนิทอยู่กลางดวงจิตนั้น ดวงจิตอยู่
ที่ไหน หทยคูหาสยจิตต์ จิตมีถ้ำ
คือเนื้อหัวใจเป็นที่อยู่ อยู่ในเบาะ
น้ำเลี้ยงหัวใจ ดวงจิตอยู่ที่นั่น
ดวงจิตอยู่ที่ไหน ดวงวิญญาณอยู่ที่
นั่น ในกลางดวงจิตนั้น รู้อะไรก็รู้
ตลอด ตามากระทบรูปก็รู้ ดวง
วิญญาณมันรู้ หูกระทบเสียง ดวง
วิญญาณก็รู้ กลิ่นกระทบจมูก ดวง
วิญญาณก็รู้ รสกระทบลิ้น ดวง
ธรรม เมื่อเข้าถึงกายธรรมแล้ว ตา
ธรรมกายก็เห็น กายมนุษย์ กาย
มนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายทิพย์
ละเอียด กายรูปพรหม กายรูป
พรหมละเอียด กายอรูปพรหม กาย
อรูปพรหมละเอียด ทั้ง ๔ กายนี้ ทั้ง
เห็นทั้งรู้ เห็นด้วยตาธรรมกาย รู้
ด้วยญาณของธรรมกาย ญาณมีแค่
นี้ แต่กายมนุษย์ไม่มีญาณ มีแต่
ดวงวิญญาณ กายรูปพรหม กาย
รูปพรหมละเอียดไม่มีญาณ มีแต่
ดวงวิญญาณ ในกายอรูปพรหม
กายอรูปพรหมละเอียดก็ไม่มีญาณ วิญญาณก็รู้ กายกระทบสัมผัส
มีแต่ดวงวิญญาณทั้งนั้น พอเข้าถึง
กายธรรมกายธรรมละเอียดก็มีญาณ ดวงวิญญาณก็รู้ นั่นรู้อย่างหน้าที่
ที่เรียกว่า ญาณ ก็แปลว่ารู้
ดวงวิญญาณ ก็แปลว่ารู้ ต่างกัน
โดยประการไฉน
ดวงวิญญาณก็รู้ ใจกระทบอารมณ์
ไม่ต้องไปจูงมันดอก มันคลำของ
มันไปได้ อย่างคนตาบอดนั่นแหละ
ฉันใด ความรู้ของดวงวิญญาณก็รู้
อย่างคนตาบอดนั้น ตาเขาทำให้
แล้ว หูเขาทำให้แล้ว จมูก ลิ้น กาย
ใจ เขาทำให้แล้ว ดวงวิญญาณก็
ตรวจอายตนะทั้ง 5 นี้เท่านั้น ไม่มี
หูตา อะไรก็ไม่รู้ อ้ายผิดถูกมันก็ไม่รู้
อ้ายดวงวิญญาณเหมือนกัน
เชื่อยของมันไปอย่างนั้นแหละ
มัน
ผิดเป็นถูก รู้ถูกเป็นผิดของมันไป
ตามเรื่อง ดวงวิญญาณเป็นอย่างนั้น
ไม่ใช่รู้ด้วยปัญญา
รู้ด้วยปัญญา จริงรู้ชัด แต่รู้
ด้วยญาณละก็อีกเรื่องหนึ่ง รู้ด้วย
ญาณนั้นน่ะรู้ด้วยธรรมกาย ญาณ
ของดวงวิญญาณ รู้เพราะมีอายตนะ
รู้ตามอายตนะ เหนืออายตนะไป
ของธรรมกายเป็นอย่างไร โอ ผิด
นั่นรู้ไม่ได้ คนตาบอดรู้จักที่ปัสสาวะ กันกับดวงวิญญาณ
ใจของธรรมกายเป็นอย่างไร
ธรรมที่เรียกว่าดวงวิญญาณ ที่อุจจาระ ที่นอนที่กินของมันละก็
พฤษภาคม ๒๕๓๙
กัลยาณมิตร