การใช้เวลาให้มีคุณค่า : หน้า 126/128

^^) ฟู่? ] สูตท้าย โดย: นวธรรม... เมิมีเวลาไมิมีไมโลก เวลา เป็นสิ่งเดียวที่ทุกคนมีเสมอกัน ไม่มีใครได้เปรียบหรือเสีย เปรียบ สุดแต่ว่าใครจะใช้เวลาที่มีอยู่ให้เป็นประโยชน์ และมีคุณค่าได้มากกว่ากัน คำว่า “ไม่มีเวลา” ไม่มีในโลก หากอยู่ที่เราจะให้ความสำคัญกับสิ่งใดมาก กว่ากัน เรามักเอาเวลาไปเพลินกับสิ่งไร้สาระ แล้วเอาความเกียจคร้านมาเป็น ข้ออ้างว่าไม่มีเวลา ถ้าหากเราจัดสรรเวลาให้เป็น เราจะมีเวลาเหลือเฟือเพื่อทำ สิ่งที่ดี ปัจจุบันเท่านั้นที่เราเป้นเจ้าของเวลา ใครจะไปรู้ว่าชั่วโมงข้างหน้าจะเป็น ของเราหรือไม่ ชีวิตนั้นเป็นของน้อยนิดไม่อยู่ยั่งยืนยาว ดุจดั่งดวงดาวยังดับได้ ขอจงใช้เวลาให้มีคุณค่า ด้วยการทำใจหยุดนิ่ง ที่ศูนย์กลางกาย เพราะเป็นสิ่ง สำคัญที่สุด ที่จะทำให้จิตหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง เราไม่ควรดูเบา ตราบใดที่ เรายังไม่เข้าถึงธรรมกาย ชีวิตจะลุ่มๆ ดอนๆ เต็มไปด้วยความทุกข์ เมื่อมี โอกาสทำความดี จึงรีบทำ อย่ามัวรีรอ อย่ามัวมีข้อแม้ เพราะเรามีเวลาในโลก อย่างจำกัด “จงรีบเร่งความเพียรแต่วันนี้ เพราะพรุ่งนี้อาจไม่มีสำหรับเรา” กัลยาณมิตร โร พฤษภาคม ๒๕๓๗