การสร้างวัดพระธรรมกาย : หน้า 40/128

พาราสีกันเกิดขึ้นเลย แม้เมื่อมาสร้างวัดพระธรรมกายก็ ยังคงอืดถือปฏิบัติเช่นนี้มาตราบจนปัจจุบัน เมื่อคุณยายสร้างวัด การจะสร้างวัดขึ้นมาสักวันหนึ่ง ก็นับเป็นเรื่องที่ยุ่ง ยากพอสมควร โดยเฉพาะวัดพระธรรมกายนั่งแรกเริ่ม คุณยายมีเงินทุนเพียง ๓,๒๐๐ บาท แต่คุณยายและ ศิษยานุศิษย์ก็ยังคงบ่งมั่นที่จะสร้างวัดให้เกิดขึ้นให้ได้ แต่ ในขณะที่มีการสร้างวัดในส่วนที่เป็นวัตถุ คุณยายก็ได้ สร้างคนด้วยการสอนธรรมปฏิบัติควบคู่กันไปด้วย เพราะ คุณยายมุ่งหวังที่จะสร้างวัดให้เป็นวัด กล่าวคือให้เป็นที่ ปฏิบัติธรรมเพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนากันจริงๆ และ คุณยายก็มุ่งที่จะสร้างคนให้เป็นคน คือสั่งสอนอบรมให้ ทุกคนเป็นคนดี มีสัมมาทิฏฐิ และเข้าใจในชีวิต คุณยาย จึงวางระเบียบวินัยอันจะก่อให้เกิดบรรยากาศอันเหมาะสม แก่การประพฤติปฏิบัติธรรม ด้วยความเป็นผู้ละเอียดอ่อน รักความสะอาด แม้คุณยายจะไม่รู้หนังสือ แต่คุณยายก็ เป็นศูนย์รวมใจของศิษยานุศิษย์ ตลอดจนผู้รักในการ ปฏิบัติธรรมทั้งหลาย คุณยายจะสอบไม่ให้มองข้ามสิ่ง เล็กๆ น้อยๆ จะปลูกฝังนิสัยความเป็นผู้รักในการฝึกฝน ตนเอง ไม่หลงตัวเองว่าเรียนมากรู้มาก โดยเฉพาะเรื่อง ความสะอาดอันเป็นเบื้องต้นที่จะทำให้การปฏิบัติธรรมเจริญ ก้าวหน้า ตั้งครั้งหนึ่งคุณยายพูดว่า “วัดยายมีแต่บัณฑิตทั้งนั้น มียายคนเดียวที่ไม่ได้ เป็นบัณฑิต ไม่รู้หนังสือ แต่ยายต้องคอยเก็บกวาดทำ ความสะอาดตามหลังบัณฑิตอยู่เรื่อย...บันเหนื่อยนะคุณ” เครื่องนุ่งห่มคุณยายมีรัศมี ไม่เฉพาะที่หลวงพ่อทัตดซีโว (พระภาวนาวิริยคุณ รองเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย) ได้เล่าไว้ว่า เครื่องนุ่งห่ม ของคุณยายนอกจากจะสะอาดแล้ว ยังให้ความรู้สึกเหมือน มีรัศมีเปล่งเรืองสว่างออกมา ใครที่ได้ใกล้ชิดคุณยายต่าง ก็เห็นเช่นนี้ด้วยกันทั้งนั้น แม้จะนำเครื่องนุ่งห่มของคุณ ยายไปวางไว้ที่ไหน เมื่อมองไปก็จะรู้สึกเห็นมีรัศมีสว่างใส เช่นนี้เสมอ จะเป็นเพราะอะไรก็ยากจะอธิบายได้ หากจะ คาดเดาด้วยปัญญาเพียงหยาบๆ ก็พอจะสันนิษฐานได้ว่า น่าจะเป็นเพราะ ความที่คุณยายเป็นคนรักความสะอาด กัลยาณมิตร ไม่ว่าจะเป็นความสะอาดของสิ่งของเครื่องไข้ภายนอกแล้ว ยังรวมถึงความสะอาดบริสุทธิ์ภายในจิตใจด้วย เหตุนี้จึง แผ่เนื่องออกมายังสิ่งของเครื่องใช้อีกด้วย ไม่เพียงเท่านั้น แม้วัดพระธรรมกายที่คุณยายสร้าง เมื่อใครๆ มีกลึงวัด พระธรรมกาย ต่างก็จะมีกลึงความสะอาด และความมี ระเบียบมากกว่าที่จะมีกว่าเป็นวัดใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งการ รักในความสะอาดนี้ คุณยายจะสอนเสมอว่าความสะอาด ภายนอกย่อมบ่งบอกถึงความสะอาดภายในจิตใจ ทาก ท่าความสะอาดภายนอกให้ติแล้ว สามารถจะทำให้จิตใจ ภายในสะอาดมือใสได้อีกด้วย ดังเช่น เมื่อครั้งคุณยายอยู่ วัคปากน้ำฯ คุณยายต้องห่าความสะอาดกระโถนของ พระภิกษุเป็นจำนวนมากเพียงลำพัง แต่คุณยายก็ไม่เคย บ่นตัดพ้อน้อยใจแต่อย่างใด กลับตั้งใจว่า ขณะที่มีอยัด กระโถนให้สะอาด คุณยายก็ทำใจให้ใสสะอาดไปด้วย ยิ่ง ยัดในใจก็ยิ่งใส ในที่สุดคุณยายบอกว่าปรากฏมีดวงสว่าง ผุดขึ้นที่ศูนย์กลางกายสว่างโพลงไปหมด คุณยายมีตาทิพย์ การมีตาทิพย์ เป้นคูณวิเศษอย่างหนึ่งของผู้ปฏิบัติ ธรรมบรรลุผลขั้นสูงที่เรียกว่ามี “อภิญญา” แต่ในที่นี้จะ กล่าวถึงความมีตาทิพย์ในแง่ที่ว่า คุณยายสามารถมอง เห็นในสิ่งที่คนทั้งทลายมองไม่เห็น กล่าวคือ คุณยายจะ มองเห็นความสะอาดในขณะที่ทุกคนมองผ่าน ซึ่งหลวงพ่อ หัตตชีโวเล่าไว้ว่า “ครั้งหนึ่งเห็นคุณยายเช็ดกูบันได คุณ- ยายไม่เพียงจะเช็ดกูด้านบนของแผ่นบันไดเท่านั้น ยัง เช็ดกูด้านล่างของแผ่นบันไดอีกด้วย" เรียกว่าเช็ดกันทุก ซอกทุกมุมของบันไดเลยทีเดียว แม้คุณยายจะเช็ดถูหน้า ต่างประตูก็กระทำเช่นเดียวกัน จนหลวงพ่อหัตคชีโวกล่าว กับคุณยายว่า “คุณยายทำไมถึงทำความสะอาดให้มาก มายถึงขนาดนี้” บางแห่งคนก็มองไม่เห็น เพราะไม่ได้ โชวหรือถ้าไม่เช็ดเสียเลยคนก็ไม่รู้ มองดูก็เห็นละอาดอยู่ แล้ว แต่คุณยายบอกว่า “ถึงแม้คนอื่นไม่รู้แต่เราเองนั่น แหละย่อมรู้ว่ามันไม่สะอาดจริง” การกระทำเช่นนี้จึงบอก ถึงความสะอาดในจิตใจของคุณยายเป็นอย่างยิ่ง เพราะ คุณยายสามารถมองเห็นในสิ่งที่คนมองไม่เห็น และไม่เพียง เท่านี้ ในการทำความสะอาดห้องน้ำห้องส้วม คุณยายจะ ขัดถูแม้กระทั่งล้วงลึกไปขัดถึงในคอห่าน ซึ่งหลวงพ่อ 1) พฤษภาคม ๒๕๓๙