ข้อความต้นฉบับในหน้า
ชากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโอโ!
มีอยู่ช่วงหนึ่งมีเครื่องบินผ่านมานั่นก็เลยคุยกับแคท
ว่า แคท...คนบนเครื่องบินเขามองลงมาไม่ตกใจรึไง เขา
อาจจะนึกไฟไหม้ก็ได้นะ แคทบอกว่า ม้าแคทเป็นแอร์-
โฮสเตส เคยขึ้นเครื่องตอนที่มีการจุดมาฆประทีปด้วย
ปรากฏว่า ผู้โดยสารลุกพรึ่บขึ้นมา จากล็อกกลางลุกขึ้น
มาดูที่หน้าต่าง เขาก็แปลกใจกันใหญ่ ม้าแคทจึงอธิบาย
ให้ฟัง พอเสร็จพิธีนั่นก็กลับไปอาบน้ำ แล้วมาวางถุงทอง
นุ่นถ่ายรูปกับรูปหล่อหลวงพ่อวัดปากน้ำด้วย ดูรูปหล่อ
เหมือนมีรัศมีออกมาเลย อ้อ! มีคนเห็นแสงส่องลงมาที่
หลวงพ่อด้วยในเวลากลางวัน ในเวลาตอกเสาเข็มด้วยค่ะ
เสร็จแล้วก็นั่งรถไปบริเวณลานธรรม นั่นก็ขึ้นไปตรงที่ที่
หลวงพ่อนั่ง ตรงที่สูงสุด แล้วมองลองมา สวยมากจริงๆ
ไปกราบพระพุทธรูปด้วยค่ะ ก่อนที่จะขึ้นไปนั่นก็พบ
หลวงพี่สุธัมโม ท่านจึงให้พระของขวัญด้วย รู้สึกดีใจค่ะ
วันนั้นนุ่นจึงได้นอนหลับในกลางอย่างมีความสุข
ช่วงนี้การนั่งสมาธิของนุ่นเอาแน่ไม่ค่อยได้เลยค่ะ
มันยังไม่มั่นคง บางซ.ม. ก็นั่งแล้วใจหยุดดี บางทีก็รู้สึก
หงุดหงิด รำคาญ อึดอัด หรือไม่ก็ฟุ้งซ่านไปเลย นุ่นอยาก
ให้คงที่จัง ผลการนั่งจึงขึ้นๆ ลงๆ สุดท้ายก็เลยสรุปไม่ได้
ว่าพัฒนาหรือไม่ เหมือนอยู่กับที่ชะมากกว่า อารมณ์ของ
นั่นก็แปรปรวนง่ายเหมือนกัน ขี้เกียจมั่ง ตั้งใจมั่ง หงุดหงิด
ง่าย จริงๆ นั่นไม่ชอบเลย ทำอย่างไรจึงจะไม่หวั่นไหว
ง่ายคะ ท่ายังไงถึงจะเลิกกังวลซะที ไม่อยากให้ขึ้นๆ ลงๆ
เลย อยากจะหนักแน่น แน่นอน มั่นคง ใจเย็นๆ แต่ก็ทำ
ไม่ได้ชักที มันเป็นช่วงๆ เลยรู้สึกเบื่อ แต่ก็ไม่เป็นไรมาก
หรอกค่ะ แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ แล้วล้านั้นใกล้ๆ จะ
ขึ้นดอยจะเขียนมาอีกค่ะ
กัลยาณมิตร ๘๒ พฤษภาคม ๒๕๓๗
ด้วยความเคารพรัก
Fโอกา. Xออก