การเห็นและรู้ด้วยธรรมกาย : หน้า 17/128

หอถึงธรรมกายแส้] ตางเห็นขยายส่วน ออกไป หน้าตักธรรมกายโตเท่าไหน ดวงเห็นขยายออกไปวัดยาเส้น ศูนย์กลางเท่านั้น กลมรอบตัว ละเอียดก็มีขันธ์ ๕ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ กายอรูป พรหมก็มีขันธ์ 4- รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ กายอรูปพรหม- ละเอียดก็มีขันธ์ ๕ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ที่รู้ด้วยญาณนั้นน่ะรู้ได้อย่าง ไร เรียกว่า อนัตตา เป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตาอยู่เช่นนี้ รู้ด้วยญาณ เห็น ด้วยตาธรรมกาย เมื่อเห็นด้วยตาธรรมกายว่า กายมนุษย์ กายมนุษย์ละเอียดเป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา แล้วก็ อะไรเล่าเป็นแก่นสาร ถ้าเห็นว่า อ้ายเกิดนี่มันตัวทุกข์แท้ๆ เป็นทุกข์ ทีเดียว อ้ายเกิดนี่มันตัวทุกข์แท้ๆ ไม่เพลินเสีย อ้ายเรื่องเกิดเป็นทุกข์ ทีเดียว อ้ายเกิดไม่ใช่ลำพังเกิด เหตุให้เกิดมีอยู่ คือ กามตัณหา ภวตัณหา วิภวตัณหา เป็นเหตุให้ เกิด เมื่อไปเห็นเหตุที่เกิดแล้ว มัน เกิดขึ้นแล้วก็ต้องมีตับ ที่ว่าเกิดไม่ มีตับเลยนะเป็นอันไม่มี มีตับ ตับ เป็นนิโรธ จะเข้าถึงซึ่งความตับนี้ได้ เพราะมี ศีล สมาธิ ปัญญา จึงเข้า ถึงซึ่งความตับได้ อันอื่นจะเข้าถึง ซึ่งความตับไม่มี นี่เห็นด้วยตาธรรม รู้ด้วยญาณ รู้ว่ากายมนุษย์ ทั้งหยาบทั้งละเอียดเป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา เป็นอนิจจังเป็นไฉน ไม่คงทนอยู่ที่เปลี่ยนแปรผันไป เป็น ทุกข์นั้นเป็นไฉน ถึงซึ่งความลำบาก ไม่สบาย เบญจขันธ์ทั้ง ๕ มีอยู่ ตราบใดไม่มีความสบาย มีเย็น มี ร้อนเป็นต้น เดือดร้อนอยู่เสมอ ด้วย ความเบียดเบียน 5 อย่างนี้ เย็น ร้อน หิว กระหาย ปวดอุจจาระ ปัสสาวะ ไม่มีสุข เบียดเบียนอยู่เสมอ รู้ว่าเบญจขันธ์ทั้ง ๕ เป็นทุกข์ เรา จะบังคับได้ไหมล่ะ ให้เป็นสุข ไม่ ให้เป็นทุกข์ บังคับไม่ได้ ไม่อยู่ใน ถ้าว่าถูกส่วนเข้าถึงขนาดเช่นนี้ละก็ บังคับบัญชาของใครที่ไม่อยู่ในบังคับ ธรรมกายโคตรภูจะกลับเป็นโสดา บัญชาของใครนั้นเรียกว่า ไม่ใช่ตัว กาย รู้ชัดด้วยญาณของธรรมกาย เมื่อตาธรรมกายพระโสดา ญาณธรรมกายของพระโสดาเห็น ทุกข์ เหตุเกิดทุกข์ ความดับทุกข์ ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์ เห็น ไม่เที่ยงเป็นทุกข์ในกายทิพย์ เห็น ทุกข์ เห็นเหตุเกิดทุกข์ เห็นความ บทุกข์ เห็นข้อปฏิบัติให้ถึงความ ตับทุกข์ในกายทิพย์ละเอียดเข้าแล้ว ถึงขนาดเข้า จะกลับจากพระโสดา เป็นพระสกทาคา ตาธรรมกายพระสกทาคา ทั้งหยาบทั้งละเอียด ท่านนัยน์ตา ธรรมกายพระสกทาคาเห็นทุกข์ เหตุ เกิดทุกข์ ความดับทุกข์ ข้อปฏิบัติ ให้ถึงความดับทุกข์ในกายรูปพรหม รูปพรหมละเอียด ตามความเป็น จริงถูกลักษณะเข้า กลับเป็นพระ อนาคา เมื่อตาของพระอนาคา ญาณ ของพระอนาคาเห็นรู้ทุกข์สัจ สมุ ทัยสัจ นิโรธสัจ มัคคสัจ ในกาย อรูปพรหม อรูปพรหมละเอียดหนัก เข้า เห็นตามความจริงเข้า ถูกหลัก ถูกส่วนเข้าจริง ๆ ถึงขนาด ก็จะกลับ จากพระอนาคาทั้งหยาบทั้งละเอียด เป็นพระอรหัต เมื่อถึงพระอรหัตละเอียดแล้ว สีดำภูโด เป็นผู้เย็นแล้ว มีอาสวะสิ้น แล้ว กิจที่จะต้องท่าไม่ต้องท่าแล้ว กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มี อีก กัลยาณมิตร ๑๕ พฤษภาคม ๒๕๓๗