การเห็นอันยอดเยี่ยม : หน้า 62/128

ข พระไตรปิฎก โดย : แก้วปริยัติ การเห็นอันยอดเยี่ยมก็คือ การ ดือนพฤษภาคมของทุกปีนี้ พุทธคาส นิกชนทราบดีว่า เงินเดือนที่มีความ สำคัญอย่างสูงเดือนหนึ่ง เพราะใน วันที่ ๓๑ นี้ เป็นวันที่ชาวพุทธเราทราบ ดีแล้วว่าเป็นวันวิสาขบูชา เป็นวัน คล้ายวันประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพาน เห็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ตลอดจน สาวกของพระองค์ ด้วยใจที่เต็ม เรี่ยมด้วยความเลื่อมใส และศรัทธา อย่างเต็มที่ ไม่หวั่นไหว ดังเช่นใน พระบาลีสุตตันตปิฎกเล่มที่ ๒๒ หน้าที่ ๓๕๑ เรื่อง อนุตตริยสูตร ว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล บางคนในโลกนี้ ไปเพื่อดูช้างแก้วบ้าง เพื่อดูมาแก้วบ้าง เพื่อดูแก้วมณีบ้าง ทัส ส นา ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้เป็นบรม ครูของชาวโลกทั้งหมด ในวาระวัน คล้ายวันประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพาน ของพระพุทธองค์นี้ “ของดีจากพระ ไตรปิฎก” ขอเสนอความรู้จากศัพท์ๆ หนึ่งคือ คำว่า “ทัสสนานุตตริยะ” ทัสสนานุตตริยะ เป็นศัพท์ ๒ ศัพท์ รวมกันอยู่คือ ทัสสนะ กับ อนุตร ดริยะ ซึ่งแปลว่า การเห็น กับ ยอด เยี่ยม หรือสูงสุดก็ได้ เมื่อรวมกันเป็น ทัสสนานุตตริยะ ก็แปลได้ว่า การเห็น อันยอดเยี่ยม หรือแม้แต่สมณะหรือพราหมณ์ผู้เห็นผิด ปฏิบัติผิด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การเห็น นั้นมีอยู่ เราไม่กล่าวว่าการเห็นนั้นไม่ มี แต่ทว่า การเห็นนั้นนั่นแล เป็น ของเลวเป็นของชาวบ้าน เป็นของผู้มี กิเลสหนา ไม่ประเสริ? ไม่ประกอบ ด้วยประโยชน์ ไม่เป็นไปเพื่อความ เบื่อหน่ายในวัฏฏะ ไม่เป็นไปเพื่อความ คลายกำหนัด เพื่อความสงบระงับ เพื่อความรู้อันยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ และเพื่อพระนิพพาน กัลยาณมิตร ๖o 7 พฤษภาคม ๒๕๓๙