การสร้างบุญและความฝัน : หน้า 87/128

จ!คคว!มแรงจิ! ต่อจากหน้า ๓๕ รายหนึ่ง ป้าไม่ได้ถามชื่อเธอไว้โทรศัพท์ เล่าเรื่องไม้ป่าฟังเมื่อบ่าย ๓ โมง วันที่ ๒๘ มีนาคม ๒๕๓๙ ว่า รออยู่ไม่นาน ท่านก็เสด็จมาถึง เมื่อยิ้มทักทายผู้คนแล้วก็ เสด็จไปประทับในสถานที่จัดไว้เพื่อเสวยพระกระยาหารกลางวัน ทันทีนั้นเอง ก็มีเจ้าหน้าที่ของทางการผู้หนึ่งเดินมาตามหนู บอก ว่าสตรีผู้มีบรรดาศักดิ์สูงนั้นรับคั่งให้มาตามหนูไปรับประทานอาหาร ร่วมโต๊ะเสวย หนูเดินตามไปโดยดี และก็นั่งลงรับประทานอาหารประณีต อร่อยๆ เหล่านั้นอย่างไม่รู้สึกเกรงกลัวเก้อเขินอย่างไร ตรัสถาม “ป้าคะ หนูได้มีโอกาสอ่านเรื่อง ที่คุณป้าเขียนไว้ในวารสารกัลยาณมิตร เรื่องอะไร หนูก็ทูลตอบอย่างสนิทสนม รายเดือนของวัค อ่านแล้วมีศรัทธาเกิด ขึ้นมากมาย ต้องการสร้างองค์พระ ประจำตัวเหลือเกิน แต่เงินไม่มี หนู จึงตั้งใจประหยัดค่าใช่จ่าย กระเหม็ด เมื่อตื่นขึ้นหนูแปลกใจมาก ไม่ทราบเป็นความฝันดีหรือไม่ดี ไม่ทราบจะถามใคร ต้องขอรบกวนถามคุณป้า เพื่อจะตอบให้หนู ทายสงสัยได้ค่ะ” กระแหม่อยู่หลายเดือนเดิมทีจนได้เงิน รายนี้ป่าก็ตอบไปว่า “เรื่องยศถาบรรดาศักดิ์ เป็นเรื่องแต่ง ตั้งและสมมุติใช้กันเฉพาะในโลกมนุษย์นี้เท่านั้น เคยิ่งใหญ่กว่ากัน ครบ รีบไปทำบุญสร้างองค์พระประ แต่สำหรับในภพภูมิอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นภพของทุกยมนุษย์ละเอียด จ่าตัวหนู ทำไปแล้วหนูปลื้มใจมาก คือกายฝัน ภพของเทวดา ของพรหม กระทั่งในอายตนนิพพาน วัดความยิ่งใหญ่กันด้วยอำนาจบุญทั้งสิ้น บุญที่หนูสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวนั้นมากมาย เทียบ เหมือนทำงานที่คั่งค้างสำเร็จลง ตอน ยังไม่ได้ ทํา มีความรู้สึกกังวลกระวน กระวายอยู่ตลอดเวลา ไม่มีความสุข เอาเสียเลย รู้แต่ว่าบุญเรื่องนี้เป็นสิ่ง กับผู้คนในเมืองมนุษย์แล้ว พอๆ กับบุญชนิดต่างๆ ซึ่งผู้ที่หนูฝัน จ่าเป็นในชีวิตของหนูมาก ไม่ทำไม่ได้ เห็นกระทำเป็นปริมาณบุญระดับเดียวกัน เทพยดาจึงบันดาลให้หนูฝันว่าได้ นั่งร่วมโต๊ะเสวยเป็นพิเศษ ความรู้สึกที่ว่านี้ทำให้หนูขวนขวายพยา- เพียงผู้เดียว ทั้งที่มีผู้คนมากมายอยู่ในที่นั้น ขอให้หนูภูมิใจให้มาก ยามเดิมกำลัง ดังนั้นพอท่านสำเร็จ จึง ว่าได้กระทำบุญถูกเนื้อนาบุญเต็มที่แล้ว ให้ความฝันนี้เป็นพลังใจ โล่งใจ และจะพยายามสร้างจารึกชื่อ ที่จะเพิ่มพูนบุญกุศลให้ยิ่งๆ ขึ้นไป ให้ผู้มีพระคุณรวมทั้งชักชวนผู้คนที่หนู ครั้งนี้ป่าขอเล่ามาให้คุณฟัง ๓-๐ เรื่องเท่านี้ได้นะคะ อย่าลืม รู้จักให้ทําบุญเรื่องนี้ด้วย หนูอยากให้ ๓๑ พฤษภาคม วิสาขา มาร่วมสร้างมหากุศลพร้อมหน้ากัน วัน ใครๆ มีความสุขใจเหมือนหนู” นั้นท่านเจ้าคุณหลวงพ่อของเราให้ถือเป็นวันปฐมฤกษ์หล่อทระ- ต่อจากนั้นเธอจึงบอกว่า “หนูข่าว ธรรมกายประจำตัวของพวกเราเป็นประเดิมแล้งค่ะ ไว้ตั้งประ บุญไปแล้ว ภายในวันสองวันนั้นเอง ดิษฐานได้ทันที อย่าลืมไปร่วมงานกันค่ะ งานบุญใหญ่แบบนี้มิใช่ คืนหนึ่งหนูฝันประหลาดเกิดมาไม่เคย มีบ่อยๆ อย่ามัวอ้างโน่นอ้างนี้อยู่เลยนะคะ ภาพทัสสนาบุตตริยะ มาเลย และหนูก็ไม่ใช่คน ภาพที่ยิ่งด้วยภาพอื่นใดอย่างนี้ ไม่ได้เกิดให้เราได้พบเห็นกันง่าย ๆ ช่างฝัน นานๆ จึงจะฝันจริงจังเป็น เห็นแล้วจะตรึงตราตรึงใจ ประทับอยู่ในความทรงจำ มิรู้ลืม ใคร เล่าให้ฟังที่ปากก็สู้เห็นด้วยตาตนเอง ได้ร่วมงานด้วยตนเองไม่ได้ นำมานึกถึงครั้งใด ไม่ว่างานจะเลิกไปแล้วนานแค่ไหน ก็ยังอดชื่น ใจปลื้มปีติใจไม่ได้ นี่คือเสบียงบุญที่เราจะนำมาคิดถึง เพื่อให้ติด ตัวเป็นเพื่อนเดินทางไปในปรโลกเป็นอย่างดี ใช่ไหมคะ ฝันแบบนี้มาเลย เรื่องราวสักครั้ง ครั้งนี้หนูฝันชัดเจนว่า หนูเดินทางไปในที่แห่งหนึ่ง มีผู้คนมา ประชุมกันอยู่มากมาย เพื่อต้อนรับ สตรีผู้มีบรรดาศักดิ์สูงยิ่ง เสด็จมาที่นั่น หนูก็ไปยืนรวม ๆ อยู่กับฝูงชนเพื่อรับ เสด็จด้วย พฤษภาคม ๒๕๓๙ สะ-หวัด-ค ad Tonys • กัลยาณมิตร