ความสุขในชีวิตประจำวัน : หน้า 85/128

ชิากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลโ ลูกรักของแม่ อากาศเดือนนี้ (มี.ค.) ร้อนมาก ขณะที่แม่เขียนจ.ม.นี้ อุณหภูมิสูงถึง ๓๙-๓๙๘ ร้อนจนอยากหนีไปอยู่ต่างประเทศ แต่เอาเข้าจริงๆ ก็ไม่ไปหรอก เพราะที่นั่น (ยุโรป) อากาศ ตรงกันข้ามกับของเรา ของเขาหนาวจนปากคอสั่น ปลาย จมูกกับติ่งหูแข็งจนแทบจะหักได้ อย่างที่เราเคยเจอหนาว สุดๆ ถึง -๒๕ ๘ อยู่เมืองไทยดีที่สุดนะจ๊ะ อุณหภูมิเฉลี่ย ของเราแม่ก็ว่า พอดีๆ สบายๆ หน้าร้อนก็ยังมีลมช่วย ผ่อนคลาย หน้าหนาวก็ไม่ได้หนาวแบบของเมืองนอก (ยกเว้นบนดอยสูงๆ ) ถ้าได้ผ้าห่มนวมหนาๆ ห่มแล้วนอน ไม่ยอมตื่นง่ายๆ เลยล่ะ ของเขาหนาวจนต้องนอนไปพร้อม กับฮีทเตอร์ เหมือนนอนอบในเตาผิง อากาศเลยแห้งๆ เวลาเดินออกไปข้างนอก ก็ต้องสวมเสื้อหนาวพร้อมเสวต เตอร์หนาๆ สวมรองเท้าบูธ ใส่ถุงน่องรองเท้าหนาเตอะ เสื้อผ้ารุ่มร่ามหนาเตอะเหมือนกระสอบทรายเคลื่อนที่ ต้อง เดินเร็วๆ ด้วย ขึ้นเดินข้า ก็คงแข็งทื่ออยู่กลางทาง ชื่นชมอยู่ที่ความเป็นอยู่เรียบง่ายของฝรั่งเขาตั้งแต่ไป ๒-๓ เที่ยว ก็ยังไม่เคยเห็นรถยนต์คันโตๆ อย่าง Iฟ6โด6465 ธ ก2รุ่น ๕๐๐-๖๐๐ ทั้งๆ ที่บ้านเมืองเขาเป็นผู้ผลิต เห็นเขา ใช้แต่ (1) 02 โค้นเล็กๆ อย่างที่เขาพูดว่า ฝรั่งตัวโต ขอบนั่งรถเล็ก คนไทยตัวเล็กขอบนั่งรถใหญ่ การแต่งเนื้อ แต่งตัวของเขาก็ไม่บ้าตามแฟชั่นเหมือนคนไทย ทั้งๆ ที่ เมืองเขา เป็นผู้นำแฟชั่นเครื่องแต่งตัว ก็ไม่เห็นเขาบ้าเห่อ ยี่ห้อ (ธโฉก๘ ผด๓๕) แพงๆ อย่างเราเลย เดี๋ยวจะมีคน ค่อนขอดว่า งั้นก็ไปอยู่เมืองนอกซะสิ แม่ก็ยืนยันว่าไม่เอา ค่ะ อยู่เมืองไทย เมืองพุทธของเราดีกว่า เมืองนอกเราแค่ ไปดู แต่ให้ไปอยู่ก็ รด, กอ จริงไหมจ๊ะนั่น อยู่บ้านเราเมืองเราอากาศสบายๆ ได้นั่งสมาธิภาวนา เรียนรู้วิชขาที่บริสุทธิ์ ก็สุขเกินจะบรรยาย เวลาอยู่ในกลาง ความอยากทั้งหลายก็ละลายหายไปหมด ความวิตกกังวล ก็ละลายหายไป ถ้าอยู่ในกลาง เช้ากลางได้คล่องแคล่ว แล้วละก็ นั่นก็จะไม่บ่นว่าเบื่อ ไม่มีค่าว่า ท้อแท้ หงอยเหงา กัลยาณมิตร T พฤษภาคม ๒๕๓๙