ความเจริญของวัดพระธรรมกาย : หน้า 42/128

แล้วยังสามารถน่า ไปใช้ประโยชน์อย่างอื่นได้อีก” เพราะ ฉะนั้น 'ของขลัง' ที่ทาให้ผู้คนหลั่งไหลมาท่าบุญที่วัดพระ ธรรมกายเป็นจำนวนมากก็คือ ความสะอาด ตลอดจน การรู้จักใช้ข้าวของให้เกิดประโยชน์คุ้มค่าของทางวัดนั่นเอง ดังนั้นผู้มีใจเป็นธรรมทั้งหลาย เมื่อเห็นวัดพระธรรมกาย เจริญก้าวหน้าไปเท่าใดต่างก็อนุโมทนา เพราะความเจริญ ที่บังเกิดขึ้นย่อมเป็นเครื่องแสดงให้เห็นคุณแห่งพระศาสนา และแสดงให้เห็นคุณของพระพุทธธรรมค่าสอนที่หาก บุคคลน่ามาประพฤติปฎิปดจริงๆ แล้ว ย่อมนำไปสู่ความ เจริญได้จริง ดังนี้ ลูกหลานเอย ปีนี้คุณยาย ๘๔ ชันษา คุณยายอาจารย์อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง บัดนี้ ท่านอายุย่างเข้าปีที่ ๔๘ แล้ว แม้ในวัยขนาดนี้ หากท่าน จะมองย้อนไปยังอดีตถึงบุญบารมี และความดีทั้งหลายที่ ท่านได้กระทำาสั่งสมไว้ คุณยายก็ย่อมจะมีปีติมากพอแล้ว เพราะ คลอดชีวิตของคุณยายเป็นชีวิตที่เป็นต้นแห่งบุญ และยังได้สร้างให้มีทายาทแห่งธรรม ที่นำพาชาวโลกทั้ง หลายให้เข้ามาสู่เส้นทางสายบุญนี้ สิ่งที่คุณยายสร้างขึ้น นั้นได้ก่อให้เกิดกระแสคลื่นมหากุศลออกไปไม่มีที่สิ้น สุด ที่ประมาณ แต่กระนั้นคุณยายก็ยังไม่หยุดยั้งเพียงเท่านี้ คุณยายยังมุ่งที่จะสั่งสมบุญบารมี และเชิญชวนผู้คนทั้ง หลายให้มาร่วมบุญกับคุณยาย ทำให้เป็นเครื่องสอนใจว่า ตราบใดที่เรายังไม่ถึงยั้งพระนิพพาน ตราบนั้นเรายังต้อง สั่งสมบุญ เสมือนมหาสมุทรย่อมไม่อิ่มด้วยน้ำ ไฟไม่อิ่ม ด้วยเชื้อ และนักสร้างบารมีย่อมไม่อิ่มด้วยบุญ ซึ่งในขณะนี้ พระเดชพระคุณพระสุธรรมยานเถร (หลวงพ่อธัมมชโย) ผู้เป็นที่รักเคารพของพวกเราทั้งหลาย และเป้นผู้ที่คุณยายได้ถ่ายทอดธรรมะที่เคยเรียนกับพระ เดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ให้จนหมดสิ้น บัดนี้พระ เดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยมีอายุครบ 80 ปีแล้ว ความ ชราแห่งสังขารเริ่มปรากฏ กาลเวลาที่ผ่านไปเสมือนได้ ดื่มกินความแข็งแรงแห่งสุขภาพของท่านไปทุกวัน พระ เดชพระคุณหลวงพ่อปรารถนาขอโอกาสที่จะให้เวลา เพื่อ ทุ่งปาเพ็ญภาวนาให้เต็มที่ ภารกิจอันเป็นเครื่องเหนี่ยวรั้ง ภายนอกทั้งหลาย ล้วนเป็นสิ่งที่พระเดชพระคุณท่านไม่ ถนัด การปฏิบัติธรรมเพื่อนำพามหาชนและมวลมนุษย กัลยาณมิตร ๔๐) ชาติทั้งหลาย ให้บ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรมเท่านั้น คือหน้าที่ ที่ท่านรักแตะถนัดที่จะทำมากกว่า แต่การจะวางงานดัง กล่าวได้นั้น าเป็นต้องมีผู้เนี่ยมด้วยบุญบารมี เพื่อจะมา รองรับงานนี้ ซึ่งผู้ที่มีบุญบารมีดังกล่าวนี้ก็คือ เหล่ากัล ยาณมิตร ฝา บุญนั่นเอง หากทุกคนพร้อมใจกันที่จะรับ ภาระหน้าที่นี้แทนท่าน หรือรีบเร่งท่า ให้ภารกิจภายนอก ของท่านสำเร็จลง เมื่อนั้น นอกจากจะเป็นความเบาใจ ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อแล้ว ยังเป็นกำลังใจให้ท่าน ได้ทำหน้าที่ของท่าน อันจะยังประโยชน์แก่มวลมนุษย ชาติชาวโลกได้มากขึ้น ขณะเดียวกัน เมื่องานนี้สำเร็จ ไม่ว่าจะเป็นธรรมกายเจดีย์ หรือมหาวิหารพระมงคลเทพ มนี ความสําเร็จนี้ จะเป้นเครื่อง กําลังใจให้แก่คุณยาย ให้ท่านได้เห็นผลงานอันยิ่งใหญ่ในขณะที่ท่านยังมีสุขภาพ แข็งแรง ลูกหลานคุณยายทั้งหลาย.. รักคุณยาย... เคารพ คุณยาย... ขอจงนึกถึงคุณยายไว้ที่กลางดวงใจ นึกให้ขัด นึกให้ใส แล้วบอกยับคุณยายเบาๆ ในดวงใจนั้นว่า “ลูก หลานคุณยายคนนี้ จะขอติดดามสร้างบุญไปกันคุณยาย และจะร่วมเป็นผู้นำบุญ เชิญชวนหมู่ญาติมิตรทั้งหลาย ให้มาร่วมสร้างธรรมกายเจดีย์เป็นเจ้าขององค์พระธรรม กายประจำตัว และสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนีให้ น่าเร็จโดยเร็ว” และเมื่อวันนั้น วันที่ความสำเร็จได้มาถึง.. แม้เพียงรอยยิ้มและแววคาแห่งความปีติของคุณยายปรากฏ บนใบหน้า สิ่งนี้ก็ถือเป็นยอดยิ่งแห่งการบูชาคุณอันยิ่ง ใหญ่แค่คุณยาย..ครูผู้เป็นดวงใจ พฤาภาคม ๒๕๓๙