เรื่องราวของช้างมหลามุข : หน้า 90/128

สมณสราหมณ์ นั่าอยู่ไม่ไกลจาก ข้าามหลามุข ลากันลูดเรื่องศีลกถาว่า ไม่ล็าประการมูอีน ไม่ล็ายคอมแลกับอง ผู้อื่น ไม่ด่าใครๆ ควรเป็นยูเลียยลร้อมด้วย จรรยา และมารยาท เป็นผู้มีความขันติ เมตตา และรักใคร่ ข้ามหลามุขได้ถึงว่าติดว่า นับแต่ปัด เป็นต้นไป ราคารเป็นข้าา ดีล และมีกัรยามารยาน าความ did นอดีตกาล พระเจ้าพรหมหัตครองราช ลมบัติอยู่ในพระนครพาราณสี พระโพธิสัตว์ได้ เป็นอำมาตย์ของพระเจ้าพรหมหัต ในกาลนั้น ช้างมงคลของพระเจ้าพรหมทัต ชื่อว่า มหลามข เป็นช้างผู้มีศีล สมบูรณ์ด้วยกิริยามารยาท ไม่เคย เบียดเบียนใคร ในคืนวันหนึ่ง พวกโจรได้พากันมาใกล้ โรงช้าง เพื่อมาชมปรึกษา และวางแผนเรื่องการ ลักขโมยใกล้ๆ ช้างมหลามุขว่า พวกเราจะต้อง ช่วยกันทำลายอุโมงค์ ต้องกระทำ การตัดช่องย่อง เบา การทำลายอุโมงค์ และการตัดช่องย่องเบา ต้องท่า ในที่โล่ง ไม่มีพุ่มไม้ เช่น ถนน หรือท่าน แล้วจึงจะขโมยสิ่งของไปได้ ในการวางแผนลัก ขโมยของพวกโจรเป็นธรรมดาที่จะต้องมีการฆ่า เจ้าทรัพย์ จึงจะได้ของมา พวกโจรเป็นผู้ไม่มีศีล ไม่มีจรรยามารยาท เป็นคนกักขฬะ หยาบช้า ป่า เถื่อน เมื่อพวกโจรทั้งหมดวางแผนเสร็จแล้ว จึง พากันไปลักขโมยทรัพย์ของชาวบ้าน พวกโจรได้ พากันมาวางแผนใกล้ ๆ โรงช้างเป็นประจํา ทุกคืน ช้างมหลามุขได้ฟัง า พูดของพวกโจร ทํา ให้ข้าง มหลามุขคิดว่าควรจะท่า ตามที่พวกโจรพูดกัน เรา ต้องเป็นอย่างพวกโจร เราต้องเป็นผู้กักขฬะ หยาบ ช้า ป่าเถื่อน เราจะต้องแสดงให้ผู้คนได้เห็น ในเช้าวันหนึ่ง ช้างมหลามุขจึงจับควาญ- ช้างที่มาแต่เช้าตรู่ ฟาดที่พื้นดินจนตายคนแล้ว คนเล่า พวกราชบุรุษเห็นเข้าจึงน่า ความไปกราบ ทูลพระราชาว่า “ขอเดชะ ช้างมหลามุขเป็นบ้า มันจับทุกคนที่พบเห็นฆ่าตายหมด พระเจ้าข้า" พระราชาจึงลงอ่ามาตย์โพธิสัตว์ไปดูว่า เกิดอะไรขึ้น ช้างมหลามุขเป็นอะไรไป ทำไมถึง ทำ เช่นนั้น ช้างนั้นดุร้ายเพราะเหตุใด อำมาตย์โพธิสัตว์รับพระราชบัญชาแล้ว รีบไปดูอาการข้างมหิลามุข แต่ก็ไม่พบอะไรเลย กัลยาณมิตร ๘๘ พฤษภาคม ๒๕๓๗