ปาฏิหาริย์ของพระปิณโฑลภารทวาช วารสารกัลยาณมิตร ปี 2539 ฉบับที่ 5 หน้า 104
หน้าที่ 104 / 128

สรุปเนื้อหา

ตื่นเต้นตกใจ วิ่งหนีกันสับสนอล หม่าน บ้างก็หาเครื่องกั้น มีร่ม กระจาด กระด้ง เป็นต้น มาปิดบัง ศีรษะของตนเอง เพราะกลัวหินบน ท้องฟ้าจะตกทับ ต่างเที่ยวหนีจุก ซ่อนไปในสถานที่ต่างๆ พลางร้อง ใจที่ปลาบปลื้ม ครั้นพระปิณโฑลภารทวาช เถระลงมานั่งภายในคฤหาสน์ของ ท่านเศรษฐีแล้ว เขาจึงกล่าวขอถึง พระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งตลอดชีวิต เพราะจิตใจปราศจากความเคลือบ แคลงสงสัยในสามัญญผลของพระ บอกกันต่อๆ ไป เพราะหวังจะให้ตน และเพื่อนพ้องรอดพ้นจากอันตราย ผู้เป็นอริยบุคคลในพระพุทธศาสนา เมื่อคีบหินบนปลายเท้าวัน ทั้งยังสั่งให้คนรับใช้ไปน่า บาตรไม้ ไปบนท้องฟ้าได้ ๙ รอบแล้ว พระ จันทน์แดงลงมาจากปลายไม้ไผ่แล้ว ครั้นหระโณโหลการหวาย- ปิณโฑลภารทวาชะ ก็แสดงตนให้ น่า ไปบรรจุอาหารที่มีรสหวานเลิศ ธ ปรากฏแก่สายตาของขนทั้งหลาย อย่าง จนเ

หัวข้อประเด็น

- ปาฏิหาริย์ของพระปิณโฑลภารทวาช

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ตื่นเต้นตกใจ วิ่งหนีกันสับสนอล หม่าน บ้างก็หาเครื่องกั้น มีร่ม กระจาด กระด้ง เป็นต้น มาปิดบัง ศีรษะของตนเอง เพราะกลัวหินบน ท้องฟ้าจะตกทับ ต่างเที่ยวหนีจุก ซ่อนไปในสถานที่ต่างๆ พลางร้อง ใจที่ปลาบปลื้ม ครั้นพระปิณโฑลภารทวาช เถระลงมานั่งภายในคฤหาสน์ของ ท่านเศรษฐีแล้ว เขาจึงกล่าวขอถึง พระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งตลอดชีวิต เพราะจิตใจปราศจากความเคลือบ แคลงสงสัยในสามัญญผลของพระ บอกกันต่อๆ ไป เพราะหวังจะให้ตน และเพื่อนพ้องรอดพ้นจากอันตราย ผู้เป็นอริยบุคคลในพระพุทธศาสนา เมื่อคีบหินบนปลายเท้าวัน ทั้งยังสั่งให้คนรับใช้ไปน่า บาตรไม้ ไปบนท้องฟ้าได้ ๙ รอบแล้ว พระ จันทน์แดงลงมาจากปลายไม้ไผ่แล้ว ครั้นหระโณโหลการหวาย- ปิณโฑลภารทวาชะ ก็แสดงตนให้ น่า ไปบรรจุอาหารที่มีรสหวานเลิศ ธ ปรากฏแก่สายตาของขนทั้งหลาย อย่าง จนเต็มบาตรแล้วจึงน้อมน เถระลงมานั่งภายในคฤ เขาเหล่านั้นต่างพากันจ้า ได้ว่าเป็น บาตรนั้นเช้าไปถวายแก่พระเถระด้วย หาสน์ของท่านเศรษฐีแล้ว พระปิณโฑลภารทวาชเถระ อรหันต ความเต็มอกเต็มใจ เขาจึงกล่าวขอถึงพระรัตน ตรัยเป็นที่นั่งตลอดชีวิต “ขอพระคุณเจ้าผู้เจริญ กรุณาจับ ท่านในครั้งนี้ สาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ ลัดจากคราวที่พระปิณโทลฯ ต่างก็โล่งใจและร้องบอกพระเถระว่า ไปแล้ว แต่เรื่องราววีรกรรมของ กลับเป็นข่าวแพร่ มีชื่อเสียงในทางบันลือสีหนาทแล้ว การทวายเถระได้แสดงปาฏิหาริย์ เหราะจิตใจปราศจากความ หินของท่านไว้ให้มั่น อย่าให้ตกลง กระจายออกไป ท่า ให้ประชาชนที่ เคลือษแคลงสงสัยใน มาทับหัวพวกเราเลย” พลาดโอกาสชมเป็นขวัญตาในครั้ง สามัญญยลของหวะสู้ป่น อริยบุคคลโนหระหท8- ศาสนา พระปิณโฑลภารทวาชเถระ นั้นต่างก็เสียดายที่ไม่มีโอกาสได้เห็น จึงเอาปลายเท้าสะบัดแผ่นหินทิ้งไป เพราะต่างก็ไปป่าเสียบ้างอยู่ในบ้าน แผ่นหินนั้นก็หล่นลงไปตั้งอยู่ในที่เดิม หรืออยู่ในสถานที่ทีมีหลังคามุงบ้าง แล้วพระเถระก็เหาะลงมายืนอยู่บน เขาเหล่านั้นต่างนัดแนะกันแล้วมา หลังคาคฤหาสน์ราชคหเศรษฐี โดย อ้อนวอนให้พระปิณโฑลภารทวาชะ มิได้ไปน่า บาตรลงมาจากปลายไม้ไผ่ แสดงปาฏิหาริย์อีกสักครั้งหนึ่ง เพราะเพียงแต่กระทำ ปาฏิหาริย์เช่นนี้ “ข้าแต่พระคุณเจ้าผู้เจริญ ก็สามารถสร้างความเชื่อถือความ ขอท่านได้กรุณาเหาะให้พวกเราได้ เลื่อมใสศรัทธาให้เกิดขึ้นในใจของ ชมเป็นขวัญตาอีกสักครั้งเถิดขอรับ” ราชคหเศรษ อย่างเต็มที่ ท่าน พระปิณโทลภารทวาชเถระ เศรษฐีถึงกับทรุดตัวลงหมอบกับพื้น ได้แสดงปาฏิหาริย์ให้ชาวเมืองได้ชม ละล่ำละลักกราบนิมนต์พระเถระให้ ลงมาจากหลังคาคฤหาสน์ด้วยดวง กัลยาณมิตร หกษา คม ๖๕๓๗ แล้วก็เดินกลับไปยังวิหารที่ประทับ ของพระบรมศาสดา โดยมีมหาขน
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More