การแก้ไขปัญหาช้างมหลามุข : หน้า 91/128

อำมาตย์โพธิสัตว์คิดว่า ช้างมงคลเชือกนี้คงไม่ เป็นเช่นนี้แล้วเราควรจะทำอย่างไร” ป่วยแน่ ร่างกายก็ปกติ แต่ทำไมช้างมหลามุขจึง ดุร้ายได้ อำมาตย์โพธิสัตว์จึงกราบทูลพระราชาว่า “ขอเดชะ พระอาญาไม่พ้นเกล้า ขอให้พระองค์ เมื่ออามาตย์โพธิสัตว์พินิจพิจารณาดูแล้ว นิมนต์สมณพราหมณ์ผู้มีศีลมาที่โรงช้าง แล้วให้ จึงสันนิษฐานว่า ช้างมหลามุขต้องได้ยินคนพาล พูดเรื่องศีล พร้อมทั้งจรรยามารยาทต่าง ๆ ให้ช้าง มาพูดอะไรใกล้ๆ ให้ได้ยินบ่อยๆ อำมาตย์โพธิสัตว์ ได้ไปถามพวกคนเลี้ยงช้างดูว่า “มีใครมาพูดอะไร ให้ช้างได้ยินบ่อยๆ บ้างไหม" มหลามุขฟังจึงจะดี พระเจ้าข้า" พระราชามีพระราชวินิจฉัยแล้วตรัสสั่งให้ อำมาตย์โพธิสัตว์ท่า ตามนั้น อำมาตย์โพธิสัตว์จึง คนเลี้ยงช้างจึงตอบว่า “ในตอนกลางคืน นิมนต์สมณพราหมณ์มานั่งที่ในโรงช้าง แล้วให้ จากช้างมหลามุข พากันพูดเรื่องศีลกถาว่า "ไม่พึง มีพวกโจรมาซุ่มวางแผนที่จะลักขโมยใกล้ๆโรงช้าง พูดเรื่องศีลทุกวัน สมณพราหมณ์ซึ่งนั่งอยู่ไม่ไกล ขอรับ” อำมาตย์โพธิสัตว์จึงน่าความทั้งหมดนี้ไป ประหารผู้อื่น ไม่พึงจับต้องทรัพย์ของผู้อื่น ไม่พึง กราบทูลให้พระราชาทรงทราบว่า "ขอเดชะ พระ- อาญาไม่พ้นเกล้า ความพิการ ความผิดปกติใน ร่างกายของช้างมหลามุขไม่มี ช้างนั้นกลายเป็น ด่าใครๆ ควรเป็นผู้เพียบพร้อมด้วยจรรยา และ มารยาท เป็นผู้มีขันติ มีเมตตา และรักใคร ช้างมหลามุขได้ฟังจึงคิดว่า นับแต่บัดนี้ ช้างดุร้าย เพราะได้ยินพวกโจรมาวางแผนที่จะ เป็นต้นไป เราควรเป็นข้างที่มีศีล และมีกิริยา ลักขโมยกันทุกคืน พระเจ้าข้า” มารยาทที่งดงาม พระราชาจึงตรัสถามพระโพธิสัตว์ว่า “เมื่อ ในวันต่อๆ มา ช้างมหลามุขมีกิริยาสงบ พฤษภาคม ๒๕๓๗ /^\.กัลยาณมิตร