การค้นหาความหมายของชีวิต วารสารกัลยาณมิตร ปี 2539 ฉบับที่ 5 หน้า 114
หน้าที่ 114 / 128

สรุปเนื้อหา

อิ่มเอ๊ย เป๊กยายใจ ถ้าสิ่งที่ยมไดวัยในขณะนี้ แยกว่า “บุญ” ผมขอให้เจ๊ค ได้ส่วนในผลบุญครั้งนี้ด้วย เหตุการณ์เพิ่งเกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ เกิดมาเพื่อใคร? และบทเรียนบทนี้เองทำให้ผมได้คิด ว่า ผมกับแจ๊คต่างกันตรงไหน ด้วยวัยไล่เลี่ยกัน ผมเองก็มีสิทธิ์ ไม่ต่างกับแจ๊ด แล้วผมได้ถามตัว เองแล้วหรือยังว่า ผมเกิดมาทำไม? วันนี้ผมรู้สึกว่า หัวใจตัวเอง ชุดชากับสิ่งรอบตัวอย่างไรชอบกล อยากจะหลีกเร้นอยู่กับความคิดคำ เกิดมาเพื่อใคร? ถามแล้วแต่ยังไม่ นึ่งส่วนตัว ผมบอกเลิกนัดดุจแล้ว พบค่าวตอบที่ “ใช่” แล้วขับรถออกจากบ้าน ไม่รู้เหมือน ผมร่ำเรียนเขียนอ่านด้วย กันว่าจะไปไหน คงไม่ต่างอะไรกับ ความวิริยะอุตสาหะอย่างดีเยี่ยม วันนั้น วันที่แจ๊คขับรถออกจากบ้าน เหมาะสมกับความเป็นศิษย์ที่ดีของ อย่างไม่รู้จุดหมายปลายทาง ผม อาจารย์

หัวข้อประเด็น

- การค้นหาความหมายของชีวิต

ข้อความต้นฉบับในหน้า

A ยมจัยรถออกจากวัด ด้วยความรู้สึกใย่งสยาย เยากาย เยาใจ อย่างไม่เคย เป็นมาก่อยเลยใยชีวต อิ่มเอ๊ย เป๊กยายใจ ถ้าสิ่งที่ยมไดวัยในขณะนี้ แยกว่า “บุญ” ผมขอให้เจ๊ค ได้ส่วนในผลบุญครั้งนี้ด้วย เหตุการณ์เพิ่งเกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ เกิดมาเพื่อใคร? และบทเรียนบทนี้เองทำให้ผมได้คิด ว่า ผมกับแจ๊คต่างกันตรงไหน ด้วยวัยไล่เลี่ยกัน ผมเองก็มีสิทธิ์ ไม่ต่างกับแจ๊ด แล้วผมได้ถามตัว เองแล้วหรือยังว่า ผมเกิดมาทำไม? วันนี้ผมรู้สึกว่า หัวใจตัวเอง ชุดชากับสิ่งรอบตัวอย่างไรชอบกล อยากจะหลีกเร้นอยู่กับความคิดคำ เกิดมาเพื่อใคร? ถามแล้วแต่ยังไม่ นึ่งส่วนตัว ผมบอกเลิกนัดดุจแล้ว พบค่าวตอบที่ “ใช่” แล้วขับรถออกจากบ้าน ไม่รู้เหมือน ผมร่ำเรียนเขียนอ่านด้วย กันว่าจะไปไหน คงไม่ต่างอะไรกับ ความวิริยะอุตสาหะอย่างดีเยี่ยม วันนั้น วันที่แจ๊คขับรถออกจากบ้าน เหมาะสมกับความเป็นศิษย์ที่ดีของ อย่างไม่รู้จุดหมายปลายทาง ผม อาจารย์ ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ผม จะเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร มหาบัณฑิต เป็นรางวัลของชีวิต ผมเคารพเชื่อฟังคุณพ่อ คุณ แม่อย่างดีเยี่ยม เหมาะสบกับความ เป็นลูกที่ดี คุณพ่อ คุณแม่ภูมิใจใน คัวผมมาก นั่นคือ รางวัลของชีวิต ผมดูแล ให้ความรัก เอื้อ อาทรต่อน้องสาวคนเดียวของผม อย่างดีเยี่ยม สมกับความเป็นพี่ที่ดี น้องสาวผมก็รักและศรัทธาในตัวผม มาก นั่นก็อีกรางวัลของชีวิต ขับรถไปเรื่อย ๆ ถนนเริ่มโล่งว่าง เพราะออกมานอกเมือง พลันความ คิดก็สว่างวาบขึ้น เมื่อสายตาปะทะ กับป้ายบอกทางไปวัดแห่งหนึ่ง ที่ ขึ้นชื่อว่า สงบ ร่มรื่น กว้างใหญ่ มี ผู้คนศรัทธามากมายมาทำบุญที่วัด แห่งนี้ แต่วันนี้ผู้คนคงไม่มากมาย อย่างที่ผมเห็นในภาพข่าวโทรทัศน์ เพราะเป็นวันธรรมดา ผมตัดสินใจ เลี้ยวรถไปยังทิศทางตามป้ายบอก สงบ ร่มรื่น มีแมกไม้ใหญ่ น้อย ให้ร่มเงาคลอดทางตั้งแต่ผม และอีกรางวัลหนึ่งที่ทำให้ ลงจากรถเดินลัดเลาะเรื่อยมา เห็น หัวใจของผมพองโตกระชุ่มกระชวย โบสถ์ใหญ่ตระหง่านงามอยู่เบื้องหน้า ทุกครั้งที่เห็นหน้าเธอ “ดุจแล้ว” ผมเดินตรงเข้าไปตั้งใจจะไปกราบ ในฐานะคนรัก เธอทำให้ผมรู้สึกภูมิ พระในโบสถ์ ใจ เธอเป็นคาวของมหาวิทยาลัย “ภาษีต!” ผมสะดุ้งโหยง ชายหนุ่มทั้งหลายต่างหมายปองเธอ ไม่คิดว่าจะมีใครในที่นี้รู้จักผมด้วย แต่เธอเป็นแฟนผม ผมทันไปตามเสียง เห็นพระภิกษุ รูปหนึ่ง ยืนอยู่ใต้ร่มไม้ จึงเดินเข้า รางวัลทั้งหมด ไม่ช่วยให้ผม พบค่าคอบสำหรับคำถามที่เกิดขึ้น ไปหา มามากกว่า 90ปี ว่าผมเกิดมาทำไม? กัลยาณมิตร ook พฤษภาคม ๒๕๑๙ “ภาษีต จ่าอาตมาได้หรือ
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More