พระธรรมเทศนา : หน้า 15/132

พระธรรมเทศนา พระธรรมเทศนา พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ และบทขยายความพระธรรมเทศนาโดย พระภาวนาวิริยคุณ (เผด็จ ทตตชีโว) กัณฑ์ที่ ๒๕ มงคลชีวิต ตอน ๓ พระธรรมเทศนา ไม่ประมาทในธรรมทั้งหลาย ธรรมทั้งหลายน่ะอะไร บ้าง ไม่ประมาทในการละความชั่ว ทำความดีให้เกิดมี ไม่ ประมาทในความเห็นผิด ทำความเห็นถูกให้บังเกิดมี ไม่ ประมาทในความทุจริต ทำความสุจริตให้บังเกิดมี การไม่ ประมาทนั้นจบพระไตรปิฎก คือ วินัยปิฎก สุตตันตปิฎก ปรมัตถปิฎก ความดีมีมากน้อยเท่าใดรวมอยู่ในความไม่ ประมาทสิ้น ความชั่วมีมากน้อยเท่าใดรวมอยู่ในความ ประมาทสิ้น คำว่าไม่ประมาทค่าเดียวเท่านั้นจบสกลพุทธศาสนามี คำรับรองอยู่ว่า พระบรมศาสดาทรงรับสั่งด้วยพระองค์เองว่า รอยเท้าของสัตว์ทั้งหลายในพื้นชมพูทวีป รอยเท้าสัตว์ใดจะ ไปใหญ่กว่ารอยเท้าช้างไม่มี รอยเท้าอื่นย่อมประจุลงในรอย เท้าช้างทั้งสิ้น แม้ฉันใดก็ดี ความไม่ประมาทในธรรมทั้งหลาย นี้ได้ชื่อว่า ครอบไว้ซึ่งความดีในสกลพุทธศาสนาหมดทั้งสิ้น ในสากลโลก ความไม่ประมาทนี้ก็ย่อมครอบงำในสากลโลก ทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นความไม่ประมาทนี้เป็นข้อสำคัญ คือ ไม่ เผลอตัว ไม่เผลอสติ ไม่เผลอในกิจการทั้งปวง แม้จะทำนา ก็ไม่ประมาทในเรื่องทำนาทำปกติดีเรียบร้อยอย่างผู้ทำนาที่ดี แม้จะทำสวน ก็ไม่ประมาทในเรื่องทำสวน ทำสวนอย่างดี อย่างบุคคลที่ทำสวนอย่างดีเรียบร้อย ไม่ประมาทในการทำไร่ ทำไร่อย่างเต็มภูมิของผู้ทำไร่ที่ดีเรียบร้อยไม่ประมาท ใน การทำหน้าที่ราชการงานเดือนที่ตัวได้กระทำนั้นๆ ทำถูก ต้องร่องรอยดี เต็มหน้าที่ของตัวไม่ขาดตกบกพร่องใดๆ นั้นก็เรียกว่าไม่ประมาท ไม่ประมาทในการหน้าที่อันใด ค้าขายทุกชนิด ไม่ประมาทไม่ขาดทุน มีเสมอกับกำไรเป็น เบื้องหน้า นี่เพราะความไม่ประมาท ถ้ามีความประมาท แล้วทำให้เสียหาย เหตุนั้น ความไม่ประมาทนี้กินความ กว้างนัก กว้างทีเดียว ต้องการ มีทราคม ๒๕๔๓ ๑๓