สถานที่ที่ใจควรอยู่ : หน้า 93/132

“มาเลย ไปเถิดเจ้านกมูลไถ แม้ไปที่นั้นเจ้าก็ไม่ พ้นเราหรอก" เหยี่ยวพูด นกมูลไถบินกลับถึงถิ่นตนแล้ว ได้ขึ้นไปยังดินก้อนใหญ่ยืนท้าเหยี่ยวว่า เลย มาเดี๋ยวนี้เลย มาจับข้าให้ได้” เหยี่ยวนกเขาถูกสบประมาท และถูกท้าทายอย่างนี้ จึงไม่ได้ออมแรง บินด้วยความเร็วสูง ลู่ปีกทั้งสองทิ้งดิ่ง หวังโฉบนกมูลไถในทันทีทันใด นกมูลไถรีบบินหลบเข้าไปในระหว่าง ก้อนดินนั้นเอง เหยี่ยวไม่อาจยัง ความเร็วได้ อกเหยี่ยวจึงกระแทกเข้า กับก้อนดินอย่างแรง อกแตกตายทันที พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ครั้นทรงแสดงเรื่องในอดีตนี้ จบแล้วจึงตรัสต่อว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แม้สัตว์เดรัจฉานเที่ยวไปใน ที่อโคจร ถึงเงื้อมมือข้าศึก แต่เมื่ออยู่ในถิ่นบิดาตนนั้นก็ยัง ข่มข้าศึกเสียได้ เพราะฉะนั้น พวกเธอจงอย่าเที่ยวไปในอโคจร ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อพวกเธอเที่ยวไปในอโคจร แดนอื่น มารย่อมได้ช่อง มารย่อมได้อารมณ์ อโคจรอันเป็นแดนอื่นของภิกษุ คือ กามคุณห้า อันได้แก่ รูปที่รู้ได้ด้วยตา เสียงที่รู้ได้ด้วยหู กลิ่นที่รู้ได้ด้วย จมูก รสที่รู้ได้ด้วยลิ้น สัมผัสที่รู้ได้ด้วยกาย หากจิตใจมนุษย์โลดแล่นไปในกามคุณห้า ย่อม ประสพความทุกข์ร้อนเพราะได้ไปในสถานที่ที่ใจไม่ควรอยู่ แล้วสถานที่ที่ใจควรอยู่เป็นอย่างไร ? สถานที่ที่ใจควรอยู่ สถานที่ที่ใจควรไป ควรอยู่ ยังความสุขอย่างยิ่งให้ได้ ในทางปฏิบัตินั้น พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ กล่าวว่า ต้องนำใจมาหยุดนิ่ง ที่ศูนย์กลางกายฐาน ที่ ๗ "ตรงศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ ใส บริสุทธิ์เท่าฟองไข่แดงของไก่ นั่นแหละเป็นที่เกิด ที่ดับ ที่หลับ และเป็นที่ตื่นแห่งเดียว อย่าได้เอาใจไปไว้ที่อื่น ให้เอาใจไป จรดไว้ที่ตรงนั้น จึงจะถูกต้อง พอใจหยุดถูกที่เข้าเท่านั้น เราจะรู้สึกตัวทีเดียวว่าช่างเป็นสุขอะไร อย่างนี้หนอ ท่านได้ยืนยันไว้ตามตำรา ว่า นตฺถิ สนฺติ ป สุข สุขอื่นนอกจาก หยุดนิ่งไม่มี ทีเดียว...." พอใจหยุดถูกส่วนเข้าก็เป็นสุข ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ (อยู่ กึ่งกลางตัว เหนือระดับสะดือขึ้นมา ๒ นิ้วมือ) เป็นสถานที่เดียวที่ใจควรอยู่ เป็นสถานที่ที่สำคัญที่สุด เป็นทางเสด็จ เข้าสู่ประตูพระนิพพาน เป็นจุดที่ยัง มารให้พ่ายแพ้ เป็นแหล่งแห่งความสุข อันแท้จริง ดังถ้อยคำและโคลงกลอนของพระเดชพระคุณ หลวงพ่อธัมมชโย ที่ว่า “ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นสิ่งสำคัญที่สุด สำคัญ กว่าอะไรทั้งสิ้น การเกิดมาภพหนึ่งชาติหนึ่ง ถ้าเรามีความรู้ว่า ศูนย์กลางกายมีความสำคัญอย่างไร อยู่ที่ตรงไหน การเกิด มาภพนั้นชาตินั้นมีกำไร" อ้างอิง ๏ ฐานเจ็ด เสด็จเข้า ฐานเจ็ด เผด็จมาร นิพพาน พ่ายแพ้ ฐานเจ็ด แหล่งสราญ ใจสุข ฐานเจ็ด คือบ้านแท้ ลูกนั้นทุกคน ๑. พระสูตรและอรรถกถาแปล มหามกุฏราชวิทยาลัย - กปิชาดก (๕๔/๒๙๗) สกุณชาดก (๕๗/๑๑๓) ๒. ภัตตานุโมทนากถา (๑๐ พฤษภาคม ๒๔๙๗) : พระมงคลเทพมุนี ๓. กล้าธรรม : มูลนิธิธรรมกาย กัลยาณมิตร 10716 bode สด