การตั้งใจทำความดี : หน้า 107/132

ถึง... คุณแม่ที่เคารพยิ่ง สวัสดีค่ะ คุณแม่สบายดีรึเปล่าคะ ลูกสบายดี อีกไม่ นานคงนั่งสมาธิได้ตามปกติ ตอนนี้ดีขึ้นบ้าง นึกถึงอีกแค่ ๑ เดือน จะถึงวันปีใหม่แล้วนะคะ ช่วงนี้ลูกจึงคิดอยากจะให้ใจ อยู่กับธรรมะต้อนรับปีใหม่ เป็นคนใหม่ที่ดีขึ้น เริ่มทำอะไร ใหม่ๆ และยังคงรักษาความดีที่มีอยู่แล้วให้อยู่ต่อไปด้วยค่ะ ที่จริงตอนแรกลูกคิดแต่ว่า อยากขอเวลาสัก ๑ เดือน ให้ เป็นเดือนสำหรับการตรึกธรรมะอย่างเดียว อยากรู้ว่า เรา จะทำเต็มที่ได้ขนาดไหน ได้นานเท่าไหร่ และทำได้ไหม เพราะไม่อยากเสียเวลา ลูกมีเวลาอีกไม่มากและไม่อยาก เสียไปอีก เวลาผ่านไปปีหนึ่งๆ เร็วมากนะคะ ดังนั้น ลูกก็ เลยเล่าความคิด ความตั้งใจนี้ให้พี่คนหนึ่งฟังพอดีพี่เขาบอกว่า ถ้าเริ่มตอนนี้ ๑ เดือน ถึงวันปีใหม่พอดี จึงกลายเป็น ต้อนรับปีใหม่ด้วยธรรมะ และพี่เขาขอเริ่มทำด้วยพร้อมกัน ทั้งเสนอว่าลูกควรจดบันทึกและเมื่อธรรมะดีขึ้นขอให้บอกด้วย ลูกคิดว่าดีเหมือนกันจึงตกลงค่ะ ที่จริงการที่มีใครสักคนมา รับรู้ก็ดี จะได้ไม่เฉไฉเมื่อรู้สึกขี้เกียจขึ้นมา แล้วพี่เขาถามว่า ลูกจะทำอย่างไรบ้าง ลูกบอกว่า จะนึกถึงองค์พระให้ใจอยู่ ตรงนั้น ตัดความเคยชินเก่าๆ ที่ทำให้ใจออกนอกกลาง พี่ เขาดักคอว่า แต่ไม่เครียดใช่ไหม ลูกตอบว่า แรกๆ อาจจะ แปะไว้หน้าล็อกเกอร์ พี่สาวที่แสนดีเขียนมาให้กำลังใจ อาจ จะกลัวลูกเครียดด้วย และบอกว่า เขาได้ตรึกอย่างไรบ้าง อ่านแล้วซาบซึ้งปนละอายใจว่า ตัวเราลืมสัญญาเฉยเลย คือไม่เชิงว่าลืม แต่รู้ตัวว่ายังไม่ได้เอาจริง ทำยังไม่เต็มที่ ตั้งแต่วันแรก ทำให้คิดว่า ทำไมเราเป็นคนแบบนี้ (แอบ รำพึงรำพันในใจ) เพราะฉะนั้น เราต้องตั้งใจต่อไปและต้อง เริ่มเลย! ไม่อย่างนั้น ลูกคงไม่มีโอกาสได้เล่าว่าตั้งใจตรึก อย่างไรให้พี่เขาฟัง และต้องละอายใจไปทุกวัน โดยเฉพาะ วันที่ได้รับข้อความ ฉบับแรกเขียนให้ลูกในตอนดึกแล้ว ทราบจากการเขียนลงเวลาไว้ด้วย ทำให้รู้สึกว่า พี่เขาต้อง ทำงานทั้งวันจนดึก ยังอุตส่าห์เขียนมาให้และตรึกได้ทั้งวัน ตัวเราไม่ต้องทำงานน่าจะทำได้มากกว่า อยู่ที่ความตั้งใจนะคะ ไม่เกี่ยวกับกิจวัตรกิจกรรม เพราะการตรึกทำได้ทุกเวลา สำคัญที่ตัวเราเอง ทุกสิ่งที่เราทำและเป็นการเกิดจากการ กระทำของเรา คนอื่นหรือสิ่งอื่นอาจมีส่วนบ้าง แต่ท้ายสุดคือ อยู่ที่เรา จะไปอ้างถึงอย่างอื่นไม่ได้เลย สิ่งที่เป็นอยู่ในขณะนี้ ทั้งสิ่งที่คิดว่าดีหรือไม่ดีเกิดจากตัวเราเป็นส่วนใหญ่ เวลาที่ ลูกคิดถึงบางสิ่งที่ลูกเป็นอยู่แล้วไม่ชอบใจ ลูกคิดว่า สิ่งนั้น เกิดขึ้นได้จากความอ่อนแอของตัวเอง ถ้าเพียงแต่ลูก เด็ดขาดกว่านี้ มันจะไม่เกิดขึ้น หรือบางครั้งเกิดจากความ เครียดบ้าง แต่เดี๋ยวมันก็ปรับได้เอง พี่ถามต่อว่า ไม่ได้คิด ไม่รู้บ้าง หรือมีเหตุอย่างอื่นบ้าง แต่โดยสรุปแล้วมันเกิด ล่วงหน้าใช่ไหมว่าจะทำได้หรือไม่ได้ กลัวจะ คิดไว้ก่อนว่าไม่ได้ ลูกตอบด้วยใจจริงว่า ไม่ ได้คิดเลย คิดแต่ว่าตั้งใจทำอะไร แล้วรอดู ผลแค่นั้นเองค่ะ พี่ถามว่า จะเริ่มเมื่อไหร่ ลูกบอกพรุ่งนี้ก็ได้ (๑ วัน ก่อนเขียนจดหมาย) ลูกขอสารภาพกับคุณแม่ว่า วันแรก ลูกไม่ค่อยตั้งใจตรึก แอบขี้โกงหน่อยๆ ตรึก ได้แค่ช่วงเช้า นึกในใจว่า รอให้ขึ้นเดือน ใหม่คือวันที่ 9 ธันวาคม ไปเลยดีกว่า แต่วันที่ ๒ ลูกเปลี่ยนใจเพราะได้รับจดหมายสั้นๆ เพราะตัวเรา ลูกไม่อยากโทษสิ่งอื่นหรือคนอื่น ไม่เช่นนั้นคงจะกล่าวโทษได้หมดตั้งแต่ ประเทศชาติจนถึงมดตัวหนึ่ง แล้วเราก็จะ ลืมสาเหตุที่แท้จริง และมองข้ามตัวเองไป ทำให้ไม่มีโอกาสได้แก้ไขการกระทำ ไม่ได้ ปรับปรุงตัวเองในส่วนที่ผิดพลาด และเรา จะมัวแต่เฝ้าโทษสิ่งต่างๆ อยู่อย่างนั้น ลูกคิดว่า สิ่งสำคัญที่ลูกอยากทำให้ได้ หรือถ้าเป็นได้อยากเป็นคนแบบนี้ คือคนที่ เข้มแข็งพอที่จะรับความจริง ที่จะแก้ไข ทุกสิ่งที่เราทำและเป็นการเกิดจากการกระทำของเรา คนอื่นหรือสิ่งอื่นอาจมีส่วนบ้าง แต่ท้าย สุดคืออยู่ที่เรา จะไปอ้างถึงอย่างอื่นไม่ได้เลย สิ่งที่เป็นอยู่ในขณะนี้ ทั้งสิ่งที่คิดว่าดีหรือไม่ดี เกิดจากตัวเราเป็นส่วนใหญ่ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๕๓ ๑๐๕