บทบาทของสติในการไม่ประมาท : หน้า 20/132

เป็นการป้องกันภัยในสิ่งที่จะมาถึง ๒. สติเป็นตัวยับยั้งไม่ให้เพลิดเพลิน การเกิดคุณธรรมความดีต่างๆ จนทำให้ใจ ตั้งอยู่ในความไม่ประมาทในธรรมในขั้น ในสิ่งที่ไม่ควรเพลิดเพลิน เช่น ไปหลงรูป ความไม่ประมาทในธรรม ปฏิบัตินี้ พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ หลงรส หลงกลิ่น หลงเสียง หลงสัมผัส ทั้งหลายที่แท้จริง คือ ท่านจึงเมตตาเทศน์ได้ชัดเจนดีเหลือเกินว่า หรือลุ่มหลงไปในทางชั่วเสื่อมต่างๆ ๓. สติเป็นตัวการกระตุ้นเตือนให้ทำ ไม่ประมาทในการทําใจ ความไม่ประมาทในธรรมทั้งหลายที่แท้จริง คือ ไม่ประมาทในการทำใจให้หยุดนิ่งอยู่ หน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่อง พูดง่ายๆ คือ ให้หยุดนิ่งอยู่ศูนย์กลาง ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายต่างๆ กระตุ้นไม่ให้เกิดความเกียจคร้าน ไม่ให้แช ดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย ซึ่งซ้อนกันอยู่ภายในกายมนุษย์ อยู่ตลอด เขื่อน ไม่ให้เป็นโรคบิดติดเสื่องานการเบื่อ ต่างๆ ซึ่งซ้อนกันอยู่ เวลา ทั้งในยามยืน เดิน นั่ง นอน กิน ดื่ม ภายในกายมนุษย์ อยู่ ทำ พูด คิด ให้เอาใจมาหยุดที่ศูนย์กลาง ข้าวกินได้ ๔.สติเป็นตัวการเร่งเร้าให้ กระตือรือร้นในการทำความดี ไม่ใช่ทำ ตลอดเวลา ทั้งในยามยืน ดวงไว้เสมอ เพราะถ้าทำได้อย่างนี้ สติ ย่อมไม่เผลอหลุดไปนอกตัว สติย่อมไม่ แบบเรื่อยๆ เฉื่อยๆ พอเวลาเหลือน้อย ก็ เดิน นั่ง นอน กิน ดื่ม ทำ เผลอหลุดไปจากดวงธรรมทั้งหลาย ทำให้ ค่อยมาสุกเอาเผากิน หรือทำแบบขอไปที่ พูด คิด ให้เอาใจมาหยุด ใจตั้งอยู่ในความไม่ประมาทในธรรมตลอด ๕. สติเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดความ ที่ศูนย์กลางดวงไว้เสมอ สำนึกในหน้าที่อยู่เสมอว่าสิ่งใดควรทำ ไม่ ควรทํา ๖. สติเป็นตัวการทำให้เกิดความ ละเอียดรอบคอบในการงาน ต่างๆ ๗.สติเป็นตัวการ เวลา ด้วยเหตุนี้ พระเดชพระคุณหลวงพ่อ วัดปากน้ำจึงได้ยกเอาพุทธพจน์ของพระ สัมมาสัมพุทธเจ้ามาสรรเสริญผู้ที่ ประคับประคองสติจนกระทั่งเอาใจหยุดนิ่ง ที่ศูนย์กลางดวงธรรมภายในอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นการกระทำที่เป็นมงคลสูงสุดต่อชีวิต ทำให้สามารถควบคุมใจให้ หยุดนิ่งเข้าถึงธรรมกาย ภายในได้ เพราะว่าสติสำคัญต่อ ไว้ว่า “สาตติกา นิจจ์ ทฬหปรทุกมา ผู้มี ความเพียรก้าวหน้า หมั่นเป็นนิตย์ มีผล เจริญไปหน้า ไม่มีถอยหลังเลย” เพราะฉะนั้น เขาย่อมเข้าถึงความไม่ประมาทในธรรมที่ เข้มข้นยิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ ไล่ลำดับตั้งแต่ ดวงธรรม ดวงศีล ดวงปัญญา ดวงวิมุตติ ดวงวิมุตติญาณทัสสนะ ที่ซ้อนอยู่ภายใน กายต่างๆ จนกระทั่งเข้าถึงดวงธรรมใน กายธรรมอรหัตต์ในที่สุด นี้คือประเด็นที่ พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านชี้ให้เห็น ๑๘ | กัลยานมิตร มกราคม ๒๕๔๓ ความไม่ประมาทในธรรมทั้งหลายใน ภาคปฏิบัติอันเป็นทั้งหมดของสกุล พระพุทธศาสนา เพราะฉะนั้น ความไม่ประมาทในธรรม