สัญลักษณ์ของเมืองไทย: พระพุทธปรางค์วัดอรุณ : หน้า 59/132

ความใจกล้าของช่างในการก่อสร้างพระพุทธปรางค์นั้นต้องยอมรับยิ่งนัก เพราะการกำหนดให้พระพุทธปรางค์ขนาดมหึมา สูง ๘๑ เมตร ๘๕ เซนติเมตร ประดิษฐานอยู่ริมตลิ่งอันเป็นท้องคุ้งน้ำเซาะนั้น เป็นเรื่องที่ต้องใช้ฝีมือในการ ก่อสร้างเอาการ แต่ครั้นเมื่อทำสำเร็จแล้ว ไม่ว่าจะเดินทางมาตามแม่น้ำ เจ้าพระยาจากทิศเหนือลงสู่ทิศใต้ หรือจากทิศใต้ขึ้นสู่ทิศเหนือ เมื่อมาถึงตรง บริเวณเยื้องฝั่งตรงข้ามพระบรมมหาราชวัง จะแลเห็นพระปรางค์วัดอรุณราช วรารามโดดเด่นเป็นสง่าดุจจะลอยอยู่กลางน้ำ ผมไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมพระพุทธปรางค์วัดอรุณฯ จึงกลายเป็น สัญลักษณ์ประจำเมืองไทยไปได้ เพราะเต็มไปด้วยความ วิจิตรประณีตตั้งแต่รั้วล้อมทั้ง ๔ ด้าน ที่ตอนล่างทำเป็น กำแพงก่ออิฐถือปูนเตี้ยๆ ทาด้วยน้ำปูนสีขาว ตอนบน เป็นรั้วเหล็กทาสีแดง มีรูปครุฑจับนาคติดอยู่ตอนบนทุกช่อง แต่ละช่องกั้นด้วยเสาก่ออิฐถือปูน นอกจากนั้นประตูทางเข้าพระพุทธปรางค์ ๕ ประตูนั้นบริเวณซุ้มเหนือบานประตูยังได้จัดทำเป็นพระราช ลัญจกรประจำรัชกาล ๕ รัชกาล อีกด้วย ลานพระพุทธปรางค์ คือบริเวณตั้งแต่รั้วถึงฐานพระ พุทธปรางค์ปูด้วยกระเบื้องหิน รอบๆ ฐานพระพุทธ หลง ณ ดร มกราคม ๒๕๕o๕๗