การเปรียบเทียบคนดีและคนไม่ดี : หน้า 78/132

ภูเขาหิมาลัยนั้นเป็นที่รู้กันว่า เป็นภูเขาที่ใหญ่และสูง ที่สุดในโลก คนส่วนหนึ่งนับถือว่าเป็นเทพแห่งภูเขา เป็นที่ สถิตอยู่แห่งวิมานของพวกเทพต่างๆ คนที่อยู่ไกลนับร้อย กิโลเมตรก็สามารถมองเห็นได้เหมือนอยู่ใกล้ ส่วนลูกศร หรือลูกธนูที่ถูกยิงไปตอนกลางคืน พอหลุดจากกันไปเท่านั้น แม้จะอยู่ใกล้สายตา ก็มองไม่เห็นแล้วเพราะความมืด ท่าน นำสองสิ่งนี้มาเปรียบระหว่างคนดีกับคนไม่ดี คือคนดีแม้จะ อยู่ไกล ก็เหมือนอยู่ใกล้ ส่วนคนไม่ดี แม้จะอยู่ใกล้ ก็ เหมือนอยู่ไกล คือคนบางคนมีผู้คนนิยมยกย่อง มีผู้ต้องการพบเห็น อยากเข้าใกล้ อยากพูดจาด้วย อยากคบหาสมาคมด้วย แม้ จะอยู่ไกลๆ ก็ดั้นด้นไปหา ชื่อเสียงเกียรติคุณก็ขจรขจายไป ในที่ต่างๆ หรือบางคนเวลาเขามีการปูนบำเหน็จรางวัลกัน แม้จะอยู่ห่างไกล แม้จะไม่ถูกเสนอชื่อให้เลือกให้พิจารณา หน้าไหว้หลังหลอก ต่อหน้าอย่างหนึ่งลับหลังอย่างหนึ่ง หาความเคารพหาความยำเกรงไม่ได้ คนเช่นนี้ท่านเปรียบ เหมือนกับลูกศรหรือลูกธนู อยู่ที่ไหนคนก็รังเกียจ ไม่อยาก ให้เป็นใหญ่ ไม่อยากให้ความสำคัญ จึงกลายเป็นคนที่ถูก มองข้ามไปเรื่อยๆ มีตัวตนอยู่ก็เหมือนไม่มี คนที่มีคุณวุฒิคือมีความรู้ดี กับคนที่มีคุณภาพคือมี ความสามารถดีนั้น หากไม่มีคุณธรรม ก็ยังไม่นับว่าเป็นคน ดีได้ เมื่อไม่เป็นคนดีก็ตกอยู่ในลักษณะเหมือนกับลูกศรลูก ธนูเช่นกัน เมื่อถูกมองข้ามไป ก็ต้องพิจารณาตนเองให้ดีว่า บกพร่องคุณธรรมอะไร เมื่อต้องการจะให้เขาสนับสนุนให้เจริญก้าวหน้า ต้องการให้เขายกย่องให้เกียรติ ก็ต้องทำตนให้เหมือนภูเขา เข้าไว้ หากทำตนเหมือนลูกศรลูกธนูอยู่ คนเขาก็จะเมิน ไม่ ยกย่อง ไม่ให้เกียรติอะไรเพราะมองไม่เห็นความดีอะไรใน แต่ก็ได้รับบำเหน็จรางวัล ได้รับเกียรติ ได้รับยกย่อง จากผู้ ตัวผู้นั้นที่พอจะยกย่องให้เกียรติได้ พิจารณา โดยอาศัยชื่อเสียงเกียรติคุณที่ขจรขจายไปนั่นเอง ส่วนบางคนแม้จะอยู่ใกล้ๆ หรือทำงานด้วยกันเสียด้วยซ้ำ ไปแต่ก็ถูกเมินเฉย ถูกมองข้ามไปเสีย ไม่ได้รับความสนใจ จากใครๆ ทำให้ต้องมานั่งบ่นน้อยอกน้อยใจ มานั่งโทษคน นั้นคนนี้ โทษดวงโทษวาสนาให้วุ่นไป ความจริง เรื่องอย่างนี้ท่านว่ามีสาเหตุ มาจากความเป็นคนดีหรือไม่ดีของคนผู้นั้นเอง เป็นสำคัญ คนดีในทัศนะของท่านคือคนที่มี คุณธรรม เป็นผู้ประพฤติอยู่ในธรรมอย่างเสมอ ต้นเสมอปลาย เช่นเป็นคนมีเหตุมีผล รู้จัก ประมาณ รู้จักตนเอง รู้จักกาลเทศะ มีความ ซื่อสัตย์ ไว้ใจได้ มีความเสียสละ ไม่เห็นแก่ตัว เป็นต้น คนดีอย่างนี้แหละที่ท่านเปรียบไว้ เหมือนกับภูเขาหิมาลัย อยู่ที่ไหน คนก็นิยมยกย่อง ให้ความไว้วางใจ มอบงานใหญ่ให้ทำ ส่วนคนที่ ขาดคุณธรรมต่างๆ ข้างต้น แถมยังเป็นคนที่ คนที่มีคุณวุฒิคือมีความรู้ดี กับคนที่มีคุณภาพคือมีความสามารถดีนั้น หากไม่มีคุณธรรม ก็ยังไม่นับว่าเป็นคนดีได้เมื่อไม่เป็นคนดีก็ตกอยู่ในลักษณะเหมือนกับลูกศรลูกธนูเช่นกัน เมื่อถูกมองข้ามไป ก็ต้องพิจารณาตนเองให้ดีว่าบกพร่องคุณธรรมอะไร ๗๖ todian unbe