การกำเนิดของมนุษย์และกรรม : หน้า 52/132

ของดีจากพระคัมภีร์ กาญจน์มุนี ศรีวิศาลภพ Shinipandt las เรมต นาคราชาผู้อาภัพ การกำเนิดของทุกสรรพสิ่งในโลกล้วนมีเหตุแห่งการ มต้นอันมาจากวงเวียนแห่งกรรม มนุษย์คือสัตวโลกที่ ถือว่าเป็นสัตว์ประเสริฐสูงสุดและเหนือจากสัตว์ทั้งหลาย ทั้งปวง มนุษย์มีมันสมองอันชาญฉลาดกว่าสัตว์ใดๆ ในโลก มีร่างกายที่มีองค์ประกอบครบถ้วนสมบูรณ์จนสามารถทำ กิจกรรมต่างๆ ได้อย่างมากมาย เช่น มือ เท้า ซึ่งถือได้ว่า มีลักษณะเหนือกว่าสัตว์ทั้งปวงที่สามารถหยิบจับสิ่งต่างๆ ได้ดีกว่า มนุษย์เดินได้ด้วยเท้าและขาทั้งสองข้าง ลักษณะ เด่นต่างๆ ของสัตวโลกเช่นนี้ ใช่ว่าจะเกิดขึ้นได้ง่ายๆ หาก ๕๐ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๕๗ ศึกษากันตามหลักการทางวิทยาศาสตร์ เราก็จะทราบเพียง ว่าร่างกายของเรานั้นสามารถก่อกำเนิดเป็นกายได้ด้วยสิ่งใด แต่หากมองและคิดให้ลึกซึ้งตามหลักธรรมแห่งศาสนา เราก็จะทราบว่ามนุษย์ทุกคนในโลกล้วนเกิดขึ้นได้ด้วยกรรม คือมีกรรมเป็นกำเนิด (กรรมโยน) มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ (กรรมพันธุ์) มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย (กรรมปฏิสรณา) ตามหลักคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ดีหรือชั่วก็ตาม จักเป็นไปตามผลของกรรมนั้น ดังเรื่องของพญาเอรกปัตต นาคราชที่ผู้เขียนจักได้นำมากล่าวถึงในครั้งนี้