การเอาแต่ใจตัวเองและการฝึกสัจจะ : หน้า 76/132

ที่เอาแต่ใจตัวเอง ตอบ : พวกเราอายุก็เข้ามาถึงจน ป่านนี้แล้ว เป็นแม่คน เป็นพ่อคน แต่นิสัยที่เอาแต่ใจตัวเองยังมีอยู่มาก แล้วจะแก้กันอย่างไร หรือจะปล่อย ให้ติดตัวไปข้ามภพข้ามชาติ คนที่ เอาแต่ใจตัว คือคนอย่างไร คนที่ ไม่ตรงต่อเวลา นี่เอาแต่ใจตัวไหม วันนี้ละครทีวีสนุกมาก ดู จนจบตาโหลเลย อย่างนี้เอาแต่ใจตัวไหม คนที่ไม่เอาแต่ ใจตัวคือนักปฏิบัติธรรม พอถึงจุดหนึ่งทั้งเนื้อทั้งตัวเหมือน นาฬิกา จะทำอะไรก็ต้องคอยดูเวลา คนที่ไม่เอาแต่ใจตัวทำอย่างไร ต้องตรงเวลา มันต้อง มาแก้กันตรงนี้ ทั้งกิน ทั้งนอน ทั้งทำงาน ต้องตรงเวลา ไม่ตรงเวลาไม่ยอม คนที่เอาแต่ใจตัวคือ ๑. เรื่องเวลา ๒. ความสุรุ่ยสุร่าย ๓. ความสะเพร่า ๔. ความมักง่าย ใน ที่สุดก็สรุปได้ว่า ขาดสัจจะ คือ ความจริงใจ เพราะฉะนั้น การฝึกลูกหลาน หรือฝึกตัวเอง ธรรมะที่ใช้ขึ้นต้นเลย คือ สัจจะ ถ้าขาดสัจจะแล้วหมดเลย ถึงเวลาลูกศิษย์ไม่ส่งการบ้าน ขาดสัจจะไหม อย่ามองข้าม ความผิดพลาดแม้เล็กน้อย ที่จะไม่ให้โทษนั้นไม่มี แค่ไม่ ตรงเวลา ก็เพิ่มความเอาแต่ใจตัวเองขึ้นมาแล้ว การเตือนคน ถาม : หลวงพ่อครับ บางครั้งเราเห็นเพื่อนทำไม่ดี ก็อยาก จะเตือนเขา แต่ไม่ทราบจะใช้วิธีไหนที่เตือนเขาแล้วเขาไม่โกรธ ผมขอความเมตตาหลวงพ่อช่วยแนะนำด้วย ตอบ : คนที่กล้าเตือนคนอื่นได้ เมื่อเขาตกอยู่ในความ ประมาท มันเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายนะ จำเป็นต้องศึกษาเทคนิค ในการเตือนคน หลวงพ่อค่อนข้างจะโชคดีที่เตือนเพื่อน ๑๐ คน แล้วได้ผลตรงที่ ๗ - ๘ คน ไม่โกรธหลวงพ่อ การที่เราจะเตือนใครนั้นมีข้อแม้อยู่ว่า เราต้องแสดง ความจริงใจมีความปรารถนาดี ต้องชี้ให้เขาเห็นว่าเขามี ข้อดีอยู่มากมาย ยกตัวอย่างมาสัก ๓ ประเด็น แล้วจึงชี้ข้อ ไม่ดีของเขา ถ้าไม่อย่างนั้นแล้วเขาจะไม่อ่อนน้อมถ่อมตน คนที่ถูกใครเตือนแล้วไม่โกรธตอบ เพราะเขามีความรู้สึกว่า เขาชี้ขุมทรัพย์ให้ ๗๔ | กัลยานมิตร มกราคม ๒๕๕๗ วิธีฝึกสัจจะ หลวงพ่อครับ ผมอยาก ถาม : จะฝึกสัจจะให้มันเกิดขึ้นมาในตัวเอง จึงอยากจะกราบเรียนถามว่า หลวงพ่อมีวิธีฝึกให้สัจจะมันเกิดขึ้น มาได้อย่างไรบ้างครับ ตอบ : สัจจะ คือ ความจริงใจ จริงใจที่จะทำอะไรแบบทุ่มกันหมดตัวเลย แล้วก็ทำกันแบบ ตรงๆ ไม่คดในข้องอในกระดูก มันมีความแท้อยู่ในตัว คือ ไม่มีอะไรเป็นของแถมปนเข้ามา นอกจากความดีอันเป็น เนื้อแท้ นั่นคือสิ่งที่เรียกว่า สัจจะ คราวนี้คนที่จะมีสัจจะได้ จะต้องฝึกตัวอยู่ ๕ เรื่อง ด้วยกัน คือ 9). สัจจะต่อหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย เมื่อได้รับ มอบหมายหน้าที่ให้ทำอะไรก็พยายามจะรักษาหน้าที่อันนั้น ให้ดีที่สุด ๒. สัจจะต่อการงาน ต้องตั้งสัจจะลงไปเลยว่าสิ่งที่เรา เข้าไปเกี่ยวข้องต้องทำให้ดีที่สุด ธาตุแท้ในตัวมันก็จะไม่ปลอม มันมีแต่ความจริงจัง พลิกมา ๓. สัจจะวาจา ต้องเป็นค่าพูดที่ศักดิ์สิทธิ์ไม่พลิกไป ๔. สัจจะต่อบุคคล มีความจริงใจกับบุคคลที่เราเข้าไป เกี่ยวข้องคบหา พูดง่ายๆ เป็นมิตรกับใครแล้วต้องเป็นมิตร แท้ อย่าเป็นมิตรเทียม พร้อมที่จะเป็นกัลยาณมิตรให้กับผู้อื่น ๕. สัจจะต่อความดี รู้ว่าอะไรเป็นความดี เอาชีวิต เป็นเดิมพันทำมันเข้าไป รู้ว่าการนั่งสมาธิดี ก็ต้องหาเวลา นั่งสมาธิให้ได้ ถ้าพวกเรามีครบทั้ง ๕ ประการนี้ จะตัดสินใจอะไร ไม่ต้องเหลียวซ้ายแลขวา มองอะไรมันจะทะลุหมด มองดิน ทะลุดิน มองฟ้าทะลุฟ้า ตัดสินใจไม่พลาด แน่นอนอาจจะ ผิดเหมือนกันแต่ผิดไม่มาก เพราะสัจจะประจำตัว โดย เฉพาะสัจจะต่อความดีมันเป็นแกนอยู่ข้างใน ถึงจะพลาดก็ พลาดไม่มาก