ตรัสไว้ทุกประการอย่างไร : หน้า 17/132

ตรัสไว้ทุกประการอย่างไร เพราะแต่เดิม ชาวพุทธในยุคก่อน ต่างรู้ดีว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสระบุไว้ว่า ธรรมทั้งหลายในพระพุทธศาสนาของ พระองค์นี้ ประชุมรวมอยู่ในมรรคมีองค์ ๘ ได้แก่ สัมมาทิฏฐิ สัมมาสังกัปปะ สัมมาวาจา สัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะ สัมมาวายามะ สัมมาสติ สัมมาสมาธิ ซึ่งเมื่อย่นย่อมรรคมี องค์ ๘ ลงมาแล้ว จะเหลือเพียงสาม คือ ศีล สมาธิ ปัญญา แต่เมื่อย่นย่อถึงที่สุด แล้วจะรวมกันเป็นหนึ่ง คือ ความไม่ประมาท เพราะฉะนั้น พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัด ปากน้ำ ถึงได้ยืนยันเลยว่า “คำว่าไม่ประมาท ค่าเดียวเท่านั้นจบสกลพุทธศาสนา" ต้องบอกว่านับเป็นโชคดีอย่าง มหาศาลที่คำเทศน์ของพระเดชพระคุณ หลวงพ่อท่านยังมีบันทึกตกทอดมาถึงรุ่น ที่โรคภัยไข้เจ็บ ประทุษร้ายร่างกาย ของพวกเรา ทำให้ชาวพุทธในยุคหลัง พุทธได้เกิดความเข้าใจในความไม่ประมาท ซึ่งจะทำให้เชื่อมโยงไปสู่ความเข้าใจในขั้น ลึกซึ้งต่อไปได้ โดยท่านได้อธิบายราวกับ นายแพทย์ผู้ฉลาดต่อการกำจัดโรคร้ายว่า “ต้องไม่ประมาทในการรักษาตัว ถ้าว่า ประมาทในการรักษาตัว เจ็บไข้เกิดขึ้นบ่อยๆ ถ้าไม่ประมาทในการรักษาตัวแล้ว เจ็บไข้ ได้ทุกข์มีน้อย หรือไม่มีเสียเลยก็ได้ หากว่า จะมีก็มีน้อยเพราะรู้อยู่ การที่จะเกิดโรคใน อวัยวะร่างกาย เมื่อไม่ประมาทในการ รักษาตัวแล้วรู้อยู่ว่า อาหารนี้เป็นตัวสำคัญ ถ้าเพลี่ยงพล้ำ น้อยนักทำให้เกิดโรค มาก นักทำให้เกิดโรค เมื่อบริโภคใหม่เข้าไปเก่า ไม่ออก เกิดโรค ถ้าว่าบริโภคใหม่เข้าไป เก่าออกเกินส่วนไป ก็เกิดโรค นี้เป็นข้อ สำคัญในการรักษาตัว ตัวเองเป็นคนฉลาด ของตัวเอง คนอื่นฉลาด ฉลาดรู้ตัวของตัว เองไม่ได้ จะเป็นอะไรตัวก็รู้ รู้ทีเดียว แต่ สามารถมาเก็บเกี่ยวความรู้ที่ท่านทุ่มเท เพราะรักษาทางเข้า ว่าสิ่งที่จะเกิดโรคน่ะ ในเรื่องอาหารที่เข้าที่ ค้นคว้าเอาไว้ให้มาศึกษาต่อยอดการ ออกของอาหารที่ไป ออกในทางมุขทวาร ในทางปากนั่นแหละ เคี่ยวเข็ญฝึกฝนอบรมตนเองให้สามารถ ประจำอยู่นั้นไม่ดี ไม่ เข้าถึงธรรมตามรอยพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไปได้ ขอให้พวกเราตั้งใจศึกษาอย่างจริงจัง พินิจพิจารณา คันตัว นั่นทางเข้า แล้วก็ทางออกทางอุจจาระ เมื่อเข้าทางปากก็ออกทางกัน นั่นเ นนแหละ ทางเข้าทางออกต้องระวังไว้เถิด อย่าเผลอ และนำไปปฏิบัติอย่างต่อเนื่องให้ดี วันหนึ่ง เกิดคันขึ้นตามอวัยวะ เลย ถ้าเผลอทางเข้าทางออกอย่างนี้ละก็ พวกเราคงจะเข้าใจพระธรรมคำสอนและ ร่างกายต่างๆ หรือเกิด พระธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้ได้ ร้อนขึ้นก็ดี หรือเกิดถึง เหมือนอย่างกับที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ขึ้นก็ดี เกิดขัดเกิดยอก ท่านรู้ได้จากการปฏิบัติตามคำสอนของ พระองค์บ้าง พระธรรมเทศนา ก่อนที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัด ปากน้ำจะอธิบายความไม่ประมาทในธรรม ในระดับที่ลึกซึ้งต่อการเอาชนะกิเลสต่อไป ท่านได้ปูพื้นความเข้าใจความไม่ประมาท ในธรรมในเรื่องใกล้ตัวเสียก่อน เพื่อให้ชาว จะเกิดโรค มีโรคประจำกาย ถ้าว่าไม่เผลอ ในทางเข้าทางออกของอาหารอย่างนี้ และ มีใจสอดเข้าไประวังอยู่ในทางข้างใน นี่ ไป นอนอยู่ที่ไหนอาหารออกอย่างไร มีปัญญา ขึ้นก็ดี เพราะอาหาร ฉลาดไหวพริบ อย่างนี้ละก็รักษาตัวรอด ทั้งนั้นเป็นตัวสำคัญ นี่แหละรักษาได้อย่างนี้แหละ โรคภัยไข้ ไม่ใช่เรื่องอื่น เจ็บไม่ประทุษร้ายร่างกาย ที่โรคภัยไข้เจ็บประทุษร้ายร่างกาย เพราะรักษาทางเข้าออกของอาหารที่ไป ประจำอยู่นั้นไม่ดี ไม่พินิจพิจารณา คันตัว เกิดคันขึ้นตามอวัยวะร่างกายต่างๆ หรือ เกิดร้อนขึ้นก็ดี หรือเกิดตึงขึ้นก็ดี เกิดขัด กิลลาแม้ตา มกราคil ๖๕๔๓ | ๑๕