การเตือนภัยเกี่ยวกับมะม่วง : หน้า 17/112

SALM 10 ลูกเกวียนบางคน ถกเถียง กัน บ้างก็กลัว บ้างก็กล้า บ้างก็ไม่สนใจ คนไหนที่กลัว ๆ กล้าๆ ก็ได้แต่เด็ด ลูกมะม่วงมาถือไว้เพื่อถามนาย มีคน หนึ่งใจร้อนวู่วาม ได้เด็ดมะม่วงมากัด กินทันที “เป็นไง ใช่มะม่วงจริงหรือ เปล่า?" เพื่อนถาม “อ๋อ แน่นอน อร่อยกว่าพิม เสนมันซะอีก ลองดูซิ เอ๊ะ...โอ๊ย....ช่วย ด้วย ชะ..ช่วย...ด้วย..." เมื่อมะม่วงตกถึงท้อง เจ้า คนนั้นก็หน้าเขียว ปากเบี้ยว ตาเหลือก เอามือกุมท้อง ตัวงอบิดไปมา “เฮ้ย พวกเรา ทำไงดี มัน กินมะม่วงพิษเข้าให้แล้ว” “ตายละวา ตามนายดีกว่า อ้อ นายมาพอดี" เพื่อนของคนที่กินมะม่วง พิษต่างตกอกตกใจ แต่พ่อค้าหนุ่ม ได้ เดินมาพร้อมกับถือยาถอนพิษมาด้วย จึงให้กินยาได้ทันท่วงที “เป็นไง เกือบไปเฝ้ายมพบาล แล้วไม้ล่ะ เอ้า อาเจียนออกมาให้หมด เดี๋ยวกินน้ำหวานนี่ซะหน่อย จะได้หาย” พ่อค้าหนุ่มพูดพร้อมกับยื่น น้ำหวานชนิดหนึ่งให้ อีกมือก็ลูบหลัง ลูกน้องขึ้น เพื่อให้อาเจียนออกมาให้หมด “ขอบพระคุณมากครับ ถ้า นายมาไม่ทัน ผมคงตายแน่ ผม...” “เอาละ ไม่ต้องพูดอะไรหรอก เดี๋ยวไปนอนพักซะ นี่ก็เย็นมากแล้ว” ค่ำคืนนั้นผ่านไปอย่างปกติ สุข จนกระทั่งอรุณรุ่งของวันใหม่ ขณะ ที่ลูกเกวียนทั้งหลายกำลังลุกขึ้นจากที่ นอน บางคนกำลังทำธุระส่วนตัว ก็ได้ ยินเสียงคนกลุ่มใหญ่พูดคุยกันอย่าง ชัดเจน “วันนี้ พวกเราโชคดีจริง ๆ กองเกวียนขบวนใหญ่อย่างนี้คงบรรทุก ของมาเพียบ” - “นั่นซี ครั้งที่แล้ว เป็นแค่ ขบวนเล็ก ๆ แบ่งกันไม่จุใจเลยไม่คุ้ม ค่าเหนื่อยว่ะ” “เหนื่อยอะไรของแกวะ ไม่ ต้องออกเหงื่อซักกะนิด ไม่ต้องฆ่า ไม่ ต้องปล้น ปลดทรัพย์อย่างเดียว สบาย ดีจะตาย ไอ้พวกนี้ซะอีกที่มันเหนื่อย Kalyanamitra.org ๑๕