คุณอาผ่อง เล่งอี้ : หน้า 99/112

และคำจำกัดความที่นิตยสาร หลายฉบับได้กล่าวถึง คุณอาผ่อง เล่งอี้ ว่าเป็นอุบาสกคนสำคัญของวัดพระ ธรรมกาย ก็เป็นคำที่เหมาะเจาะต่อ คุณสมบัติต่าง ๆ ของท่านเป็นอย่างยิ่ง เพราะ ท่านเป็นผู้ที่มีความ เห็นชอบ (สัมมาทิฐิ) เป็นผู้ประกาศตนเป็นพุทธ มามกะ ประพฤติปฏิบัติทั้งกาย, วาจา ใจ ดำเนินตามคำสั่งสอนของ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเป็นผู้ที่อุทิศตนเพื่อกิจการ แห่งพระพุทธศาสนาอย่างเข้มแข็ง โดย เฉพาะที่วัดพระธรรมกาย ซึ่งท่านเป็น บุคคลแรกที่ได้เกิดความคิดริเริ่มโครง การปลูกป่าล้อมรอบบริเวณวัดไว้เพื่อ ป้องกันสภาพเมืองล้อมวัด อันจะนำ ความอึกทึกครึกโครม มาทำลายความ สงบวิเวกแก่พระสงฆ์ และผู้มาปฏิบัติ ธรรม โดยจัดสร้างเป็นโครงการวนอุทยาน ชานเมือง ผู้อำนวยการกองอุทยานแห่งชาติ หรือที่ชาววัดเรียกท่านว่า “อาผ่อง” เล่า ถึงที่มาว่า “ที่เกิดความคิดอยากจะปลูก ป่ารอบ ๆ วัดนั้น เริ่มจากตอนที่อาผ่อง บวชธรรมทายาท ขณะที่นั่งสมาธิอยู่ใน บริเวณวัด ก็ได้ยินเสียงดนตรี เสียง กลองจากงานข้างนอกเข้ามารบกวน ก็เกิดความคิดว่า ต่อไปวัดก็จะมีเมือง มาล้อมหมด วัดที่ทำไว้สวยงามมีระเบียบ อย่างนี้ ก็จะเกิดปัญหาเหมือนวัดอื่น ๆ ในกรุงเทพฯ อย่างวัดเบญจมบพิตร วัด พระแก้ว ถ้าวัดเหล่านี้มีการอนุรักษ์ พื้นที่รอบ ๆ เอาไว้แล้วปลูกป่าขึ้นมา เป็นปอดเมือง เพื่อกำจัดมลภาวะและ ป้องกันเสียงรบกวน ก็น่าจะสวยงาม และมีที่วิเวกอีกด้วย ซึ่งถ้าไม่หาทาง ป้องกันไว้ก่อน วัดพระธรรมกายก็จะ ตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น ก็เลยไปกราบเรียนหลวงพ่อ ท่านก็บอกว่า ท่านก็คิดอยู่แล้ว ซึ่งถ้า ได้หน่วยราชการมาช่วยก็จะดีมาก อา ผ่องก็กราบเรียนท่านว่า ควรให้รัฐบาล จัดตั้งเป็นวนอุทยานชานเมืองขึ้นมา เผอิญตรงกับช่วงที่ฉลองครบ ๒๐๐ ปี กรุงเทพฯ จึงได้ทำโครงการเสนอไป ในช่วงฉลองครบ ๒๐๐ ปีนั้นด้วย ซึ่ง คณะกรรมการฯ ก็รับว่าเป็นโครงการ ที่ดีมาก แต่ด้านการเงินต้องขอไปทาง รัฐบาล ซึ่งโครงการใหญ่ ๆ ก็ต้องผ่าน ไปทางสภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติ แต่ปรากฏว่าคณะกรรมการ ดังกล่าวบางท่านไม่เห็นด้วย เรื่องจึง ถูกระงับไป แต่อย่างไรก็ดีเมื่อได้คิดแล้วว่า จะต้องทำและต้องทำให้ได้ เพราะโครง การนี้จะเกิดประโยชน์ต่อชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์อย่างมหาศาล ประ กอบกับหลวงพ่อท่านเห็นว่า โครงการ ได้วางไว้เรียบร้อยแล้ว และเป็นประ โยชน์ต่อการพัฒนาประเทศชาติ ท่านก็ เดินหน้าต่อไปโดยวิธีบอกบุญญาติโยม มาตลอด ซึ่งปีหนึ่ง ๆ ทางวัดจะมีการ ทำบุญใหญ่เพียง ๓ ครั้ง คือ วันวิสาข บูชา มาฆบูชา และวันกฐิน เงินที่ได้มา ก็ใช้ซื้อที่ดิน เพื่อการนี้ ต่อมาโครงการ นี้จึงได้ชื่อว่า โครงการจัดสร้างธุดงคสถาน ธรรมอุทยานของชาวพุทธ นอกจากความปรารถนาที่จะ เห็นวัดพระธรรมกายเป็นวัดที่สมบูรณ์ แบบ ดังเช่นวัดในสมัยพุทธกาล โดย เน้นถึงความสงบ วิเวก ให้สถานที่เป็น สัปปายะ ร่มรื่นด้วยแมกไม้ อันจะยัง ให้ผู้มาปฏิบัติธรรม ได้มีจิตใจชุ่มชื่น เบิกบานแล้ว คุณอาผ่องยังประสงค์จะ ให้เป็นสถานที่ที่คนทั่วไปสามารถใช้เป็น ที่พักใจ พักกายได้อีกด้วย และเป็น แหล่งศึกษาหาความรู้ทั้งทางโลกและ ทางธรรมควบคู่กันไป ชื่อของวัดพระธรรมกาย เริ่ม อยู่ในความสนใจของคุณอาผ่อง นับ ตั้งแต่ครั้งที่ได้รับเชิญไปร่วมงานวาง ศิลาฤกษ์อุโบสถของวัดพระธรรมกาย เมื่อวันที่ ๒๔ ธันวาคม ๒๕๒๐ ซึ่ง สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ และ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์ฯ ได้เสด็จฯ ไปเป็นองค์ประธาน เมื่อได้ พบเห็นการจัดงานที่แม้จะมีคนมาก แต่ ก็จัดได้เป็นระเบียบเรียบร้อย มีประ สิทธิภาพ ตลอดจนเจ้าหน้าที่ทุกฝ่าย ต่างก็เป็นคนหนุ่มสาว ที่มีอัธยาศัยอ่อน น้อม แจ่มใส จึงเกิดความประทับใจ และยิ่งประทับใจมากขึ้นทุกที เมื่อได้ พบเห็นศีลาจารวัตรอันงดงามของ หลวงพ่อธัมมชโย “ตอนนั้น คุณขจร เทพวัชรการุณ ได้ไปคุยธรรมะให้ฟังบ่อย ๆ และมา บอกว่า หลวงพ่อต้องการพันธุ์ไม้ ชนิดหนึ่ง ชื่อกันเกรา ซึ่งหาได้ยาก อา Kalyanamitra.org ต