การพึ่งตนเอง : หน้า 100/112

OTAGO GOLDFIELDS PARK ARROWTOWN CHINESE SETTLEMENT HISTORIC RESERVE ได้เห็น หลวงพ่อท่านแนะว่า การพึ่ง แบบนั้นเป็นการพึ่งแบบชั่วคราว ให้ กำลังใจเดี๋ยวเดียวไม่ช่วยให้มีความสุข แท้จริง ทางที่ดีที่สุดเราควรพึ่งตนเอง ด้วยการรักษาศีลให้บริสุทธิ์ นั่งสมาธิ ปฏิบัติธรรมจนถึงธรรมกายแล้วก็ สามารถไปพิสูจน์ ไปดูของเหล่านี้ได้ แต่ถ้าไม่อยู่ในศีลไม่ปฏิบัติธรรมก็ ไม่พ้นทุกข์ไปได้” เมื่อกำลังศรัทธาแก่กล้ามากขึ้น ผ่องก็ติดต่อไปที่ศูนย์เพาะชำกล้าไม้ เขาช่อง จังหวัดตรังทันที เพื่อขอให้ คุณจรัล บุญแนบ หัวหน้าศูนย์เพาะชำ กล้าไม้ช่วยส่งกล้าไม้จำนวน ๓,๐๐๐ กล้ามาโดยด่วน ซึ่งหลังจากนั้นประมาณ ๕ วันกล้าไม้ก็มาถึง จึงเป็นโอกาสดีที่ ได้กราบหลวงพ่อเป็นครั้งแรก จำได้ ว่าคำแรกที่หลวงพ่อกล่าว ท่านบอกว่า “ต้องการกล้าไม้ชนิดนี้มานานแล้ว คุณโยมได้ให้ของที่ถูกใจมาก” ฟังแล้ว ก็ประทับใจว่ามีความต้องการตรงกัน คือผู้รับก็พอใจ ผู้ให้ก็อยากให้สิ่งที่ผู้รับ ต้องการ" หลังจากนั้น อาผ่องก็ได้ซักถาม ธรรมะท่านบ้าง แต่ยังไม่ลึกซึ้งนัก จนกระทั่งคุณพ่อเสีย ก็ไปทำบุญ ๗ วันที่วัด มีโอกาสได้สนทนาธรรมกับ หลวงพ่อทัตตชีโว ท่านได้อธิบายหลาย อย่างที่เราเคยคิดว่าถูกต้อง แต่พอฟัง เหตุผลจากท่านนำมาพิจารณาตามไป เรื่อย ๆ ก็ยอมรับ อย่างเช่น เรื่องกินเจ เมื่อก่อนอาผ่องเคยกินเจมาก่อน ท่านก็ อธิบายว่า การกินเจไม่ใช่เป็นเครื่อง ทำให้คนบรรลุมรรคผลนิพพาน เพราะ ความบริสุทธิ์ของคนนั้นอยู่ที่ใจ ไม่ได้ อยู่ที่อาหาร อาหารเป็นเพียงเครื่องยังชีพ พระพุทธเจ้าทรงสอนให้เรากินอยู่อย่าง ง่าย ๆ ให้กินในสิ่งที่มีอยู่ ให้ทำตัว เหมือนอีแร้ง เจอของตายไม่มีเจ้าของ ก็กินเข้าไป เราไม่บาป เราไม่ยินดีใน การฆ่า ถึงเราไม่กิน คนก็ยังฆ่ากัน วันยังค่ำ ดูที่เขาฆ่าคนกัน นั่นฆ่าเพราะ กินหรือเปล่าล่ะ ก็ไม่ได้กิน แต่เขา ฆ่ากันเพราะใจมืดบอดด้วยความโกรธ โทสะต่าง ๆ อีกเรื่องที่ท่านสอนคือ เรื่องเข้า ทรง ก่อนนั้น สำนักไหนที่มีการเข้าทรง รดน้ำมนต์อาผ่องไปหมด เขาเรี่ยไรเงิน ก็ให้ หลวงพ่อท่านก็อธิบายว่า การเข้า ทรงนั้นส่วนใหญ่ไม่ใช่เรื่องจริง ถึง จริงก็ไม่ใช่เทพ ส่วนมากจะเป็นพวก กายสัมภเวสี (กายมนุษย์ละเอียดที่กำลัง แสวงหาที่เกิด) ที่ล่องลอยอยู่ไม่มีที่ไป พวกนี้มีอายุยืนเพราะตายมาหลาย ๆ พันปีแล้ว การที่เขาตายมานานทำให้ สามารถบอกได้ว่า คนนี้ลูกเต้าเหล่าใคร ทำอะไรมา เพราะเขาเห็นเรามาก่อน อายุเราเพิ่งไม่กี่ปี แต่พวกเหล่านั้นอยู่ มาเป็นพัน ๆ ปี เขาบอกอดีตสิ่งที่ผ่านมา ได้แต่อนาคตบอกไม่ได้ เพราะยังไม่ ได้มาปฏิบัติธรรมพร้อมกับนำอาหาร มาวัดเป็นประจำทุกอาทิตย์ ท่านจึงรู้สึก ผูกพันกับวัดมากขึ้นทุกที จนในที่สุด ท่านได้ตัดสินใจที่จะรักษาศีล ๕ ให้ บริสุทธิ์ทุกข้อ โดยเฉพาะข้อ ๓ กับข้อ ๕ เป็น ๒ ข้อที่ท่านมักพลาดพลั้งไปบ้าง เป็นบางครั้ง ท่านจึงหาวิธีป้องกันโดย ท่านได้กรุณาเล่าให้ฟังว่า “อาผ่องตั้งเป็นสัจจะเลยนะ เพราะเคยได้ฟังจากหลวงพ่อว่า สัจจะ นี้มีอานิสงส์มาก จึงตั้งสัจจะไว้ว่า ตลอดชีวิตจะไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบ บุหรี่ แล้วจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิง อื่น ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงที่มีอาชีพ ขายตัวหรือไม่ก็ตาม จะไม่ให้ ศีลข้อ ๓ กับข้อ ๕ ขาดเลย จะ รักษาให้บริสุทธิ์ตลอดชีวิต จน บัดนี้เกือบ ปีแล้วยังไม่เคย ขาดเลย เหตุที่ไม่ขาดก็เพราะสัจจะ เป็นเสมือนมืดอันคมกริบมาจ่อคอหอย ไว้ เพราะสัจจะที่แลกกันด้วยชีวิต เวลาตั้งสัจจะก็อธิษฐานว่า ถ้าเรารักษา สัจจะนี้ไว้ไม่ได้ ก็ขอให้มีอันเป็นไป แต่ถ้ารักษาได้ขอให้สัจจะนั้นมาคุ้มครอง เรา ไม่ว่าจะมีอันตรายใด ๆ อย่าให้ทำ อันตรายเราได้ ขอให้พ่ายแพ้เราให้หมด ๑๐ Kalyanamitra.org