การนั่งสมาธิและการปฏิบัติธรรม : หน้า 68/112

๖๔ จะเข้ายึดฐานที่ ๗ ให้ได้ ก็พยายาม ผ่อนลมหายใจเบา ๆ ทำใจให้สบาย ๆ อย่างที่หลวงพ่อแนะนำ เออ ได้ผล ขึ้นมานิดหนึ่ง ความเครียดค่อย ๆ คลายลง เส้นเชือกตัดกัน ๒ เส้น เห็น ลางเดือนก็เลยนึกเอาลูกแก้วมณีโชติ รสวางลงบนนั้น แหมมองดูแล้วสวย งามพอดี เสร็จแล้วก็ภาวนา สัมมา อะระหัง สัมมา อะระหัง ไปเรื่อย ๆ จิต ค่อย ๆ นิ่งสงบลง สมาธิกำลังจะดี ก็ หมดเวลาพอดี เสียงหลวงพ่อกำลังให้ ๆ พรข้าพเจ้าถอนหายใจอย่างสุดเสียดาย อุตส่าห์ค้นหาวุ่นวายอยู่ตลอด ๒ ชั่ว โมงเต็ม พอจะหาศูนย์กลางกายได้ ก็มี อันเป็นไปซะก่อน ไม่เป็นไร เวลายังมี พวกเรากราบหลวงพ่อกันเสร็จแล้วก็ ลงไปพักผ่อน อาบน้ำอาบท่าตามอัธยาศัย เพราะเป็นเวลาบ่าย 4 โมงแล้ว ประเดี๋ยว 5 โมงครึ่ง ก็ต้องขึ้นมาทำวัตรเย็น และนั่งสมาธิกันต่ออีกถึง ๓ ทุ่ม ๑๘.๓๐ น. พวกเราก็เรียบร้อยอยู่ ในห้องปฏิบัติธรรม ก่อนทำวัตรเย็น หลวงพ่อก็ตรวจสอบอารมณ์ของพวก เราว่า ทำสมาธิไปถึงไหนกันบ้าง บางคน ก็ตอบว่า เห็นแสงสว่าง จิตสงบมีความ สุข บางคนก็บอกว่า เห็นดวงแก้วใส สว่างอยู่กลางกายมั่นคง บางคนก็บอก ว่า เห็นดวงแก้วไป ๆ มา ๆ หรือเห็น องค์พระไป ๆ มา ๆ แต่ส่วนใหญ่ ตอบ ว่า หาศูนย์กลางกายยังไม่เจอ จิตฟุ้ง ซ่าน มีความเครียด ข้าพเจ้าก็เป็นหนึ่ง อยู่ในกลุ่มล้าหลัง หลวงพ่อท่านก็มี เมตตาต่อพวกเรา ท่านแนะนำสั่งสอน หลายอย่าง พร้อมกับบอกว่า ท่านได้ พยายามคิดค้นสูตรสำเร็จ เพื่อให้พวก เราได้เข้าถึงธรรมกายโดยง่าย วิธีลัด หรือสูตรสำเร็จของหลวงพ่อ เวลานั่ง สมาธิก็คือ “นึกง่าย ๆ สบาย ๆ ใจเย็น ๆ” ท่านบอกว่า อย่าไปคิดให้มันยาก พวกเรา ชอบทำของง่ายให้มันยาก ท่านบอกไม่ให้คิด ก็ไปคิด ท่านบอกทำใจเย็น ๆ ก็ไปทำใจรีบ ร้อน เพ่งจะหาดวงแก้วให้ได้ เมื่อหาไม่ได้ก็ เกิดความเครียด เมื่อเครียดก็เบื่อ เมื่อเบื่อก็ เกิดความเซ็ง เมื่อเซ็งแล้วก็ไม่อยากทำต่อ นี่ แหละเป็นอุปสรรคของการนั่งสมาธิ หลวงพ่อ ย้ำแล้วย้ำอีกต้องทำง่าย ๆ สบาย ๆ ใจ ก็ เย็น ๆ โธ่ หลวงพ่อเจ้าขา พวกลูก ๆ ทำตามหลวงพ่อทุกอย่างแหละค่ะ แต่ ทำไมถึงไม่ได้อย่างใจหลวงพ่อซักที หลวงพ่ออุตส่าห์เหน็ดเหนื่อย ตรากตรำ เป็นพวกเราเพื่อชี้ทางไปสู่ความสุข เพื่อ ปลดเปลื้องความทุกข์อันมหันต์ที่ มนุษย์ต้องเผชิญอยู่ น้ำตาอุ่น ๆ ไหล ออกมาโดยไม่รู้สึกตัว นึกถึงความ เหนื่อยยากของหลวงพ่อ พระทุก ๆ องค์ที่วัด ที่อุตส่าห์ตรากตรำทำงานหาม รุ่งหามค่ำ ด้วยจิตแน่วแน่จะช่วยเหลือ เพื่อนมนุษย์ทั้งหลายในโลก ให้พ้นทุกข์ เพื่อเดินทางไปสู่ความสุขอันจีรัง พร้ อบรมสั่งสอนชี้แนะในการนั่งสมาธิทุก วันอาทิตย์ นอกจากนั้น ยังจัดที่ให้ปัก กลดอยู่ธุดงควัตรในวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ อีก เสร็จแล้วยังเป็นพวกเราขึ้น ดอย หลวงพ่อทำทุกอย่างด้วยจิตเมตตา ต่อพวกเราแท้ๆ ความรู้สึกละอายใจ ต่อความไม่เอาไหนของเราผุดขึ้นมาใน ใจ อยู่วัดก็แล้ว อยู่กลดก็แล้ว ขึ้นดอย ก็แล้วอีกเราคงทำให้หลวงพ่อเสียใจ เล่า เรียนมาก็มาก ถึงจะยากอย่างไรก็ยังทำ