ความรักและความทุกข์ : หน้า 32/112

mo จึงมีเช่นนั้น ก็ลุกไปเปิดหน้าต่างมอง มาแล้ว ก็ต้องกลัวต้องตามใจอีก เพราะ รักลูกให้เฆี่ยน” มาแต่แรก และจะมา เชื่อและจะมาใช้เวลานี้ ก็ไม่ได้ไม่สำ เร็จ ลักษณะนี้ผู้ใหญ่จึงตำหนิว่า เพราะ โทษที่ไม่อบรม ไม่กำราบเสียแต่เล็ก แต่น้อย ก็เป็นเช่นนี้ ลงไปที่ภาคพื้น เห็นโจรรูปงามถูกจำ | ไม่เชื่อผู้ใหญ่ที่สอนไว้ว่า “รักวัวให้ผูก ชื่อคา ซึ่งราชบุรุษพามาโดยอาการเช่น | นั้น ก็มีใจปฏิพัทธ์รักใคร่โจร เมื่อไม่ สามารถข่มความรักได้ ความรักจึงบีบ คันบังคับใจให้นางท่าทุกอย่างที่จะให้ ได้โจรรูปงามนั้นมาเป็น (สามี) ของนาง เรื่องเช่นนี้ คนที่ไม่ถูกความ รักแบบนี้ย่ำยีหัวใจก็ไม่ปลงใจ เชื่อ ตำหนิว่านางรักบ้าบอ เป็น ความรักต่างอย่างความรักใน นิยาย แต่คนที่เคยผจญความ รักแบบนี้มาแล้ว ย่อมสารภาพ ฤทธิ์เดชของความรักเหมือน คนที่กินพริกบอกว่าไม่เผ็ด แสดงว่า ยังไม่ถูกพริกเผ็ดเข้าต่างหาก มี ใช่ว่าพริกเผ็ดไม่มี ในที่สุดนางกุณฑลเกสีก็เป็น ไข้หนักด้วยพิษของความรัก ไม่ยอม รับประทานอาหาร แม้แต่น้ำ ครั้นมารดา บิดามาปลอบโยนก็แผลงฤทธิ์ ใช้กำลัง น้ำตาบีบคั้นมารดาบิดา สารภาพถึง ความจริง บอกอาการไข้สมุฏฐานของ โรคร้ายที่บีบคั้นใจ เมื่อบิดามารดาจะ หาชายที่ดีที่งามพร้อมฐานะของตระ กูลแต่งให้สมเกียรติก็ไม่ยอม ตีโพย ตีพาย ถ้าไม่ได้สมใจก็จะฆ่าตัวตาย ไม่ ขอชีวิตอยู่อย่างคนโสดที่ไม่สมประสงค์ ความตายเป็นความสุข และขอตาย ตามชายที่รัก ในขณะที่ชายคนรักถูก ลงดาบ ท่านเศรษฐีกับภริยาเป็นคน รักบุตร เคยตามใจบุตรมาแล้วแต่ อ้อนแต่ออก กลัวบุตรจะร้องไห้ กลัว จะไม่สบาย ยอมแพ้บุตรมาแล้วแต่ต้น ดังนั้นเพราะโทษที่เคยกลัวเคยตามใจ เมื่อท่านเศรษฐี ไม่มีทางอื่นที่ จะช่วยชีวิตธิดาที่รักของตนไว้ได้ ก็ ต้องตัดสินใจยอมเสียศีลและเสียธรรม และเสียทรัพย์ที่รักของตัว โดยส่ง คนไปติดต่อเจ้าหน้าทีขอซื้อโจรผู้นั้น ด้วยทรัพย์ก้อนใหญ่ เมื่อเจ้าหน้าที่ที่ บูชาเงินเป็นพระเจ้า ไม่เคารพต่อกฎ หมายและศีลธรรม ยอมลอบขายโจร ผู้นั้นไปด้วยความอยากได้ทรัพย์ โดย เอานักโทษคนอื่นมาประหารชีวิตแทน เศรษฐีก็ได้โจรผู้นั้นมาให้ธิดาเพื่อไถ่ ชีวิตลูกไว้ อนิจจา เหมือนสับคนซื้อ งูเห่ามาให้ลูกเล่น เพื่อให้แกหายร้องไห้ ดูเถอะเป็นไปได้ นี่ก็เป็นชะตาของ ท่าน เป็นกรรมของท่านอีกและก็ช่วย ไม่ได้เหมือนกัน ทั้งนี้ทั้งนั้น เป็นเพราะ ความรักตัวเดียวอันเป็นตัวการ ซึ่งเป็นตัว กรรมแห่งสังสารจักร ทำให้เดือดร้อน เวียนว่ายวนเข้ามาหากองทุกข์อยู่ตลอด เวลา นี่แหละโลก เมื่อนางกุณฑลเกสีธิดาสาวของ ท่านเศรษฐี ได้โจรรูปงามมาเป็นสามี สมประสงค์ก็หายร้องไห้ ไม่ต้องตาย ยิ้มแต้ รื่นเริงกับชายคนรัก เห็นโลก เป็นสุขสดชื่น ไม่มีสิ่งใดอื่นเทียบได้ ความรักได้ปิดบังปัญญาของเธอเสีย หมด มองเห็นเสือร้ายที่ถูกจับมาทุบตี จนสะบักสะบอมสิ้นเรี่ยวสิ้นแรงอ่อน เพลียเป็นลูกเนื้อสมันที่รักไป ทำให้ คิดว่าสามีคงจะเลิกละความโหดร้ายที่ เคยประพฤติมาแล้ว ในเมื่อมาอยู่ใน อ้อมแขนของนางซึ่งเพียบพร้อมด้วย ความสุขเช่นนี้ และเพื่อเปลี่ยนนิสัย ของสามีให้มาติดสุขอยู่ในเรือนไม่จืด จาง นางจึงเอาเป็นธุระในการบำรุงบำ เรอความสุขของสามีเป็นอย่างดีทุก ประการ แม้การตกแต่งกายก็ส่งเสริม เพิ่มความงามด้วยอาภรณ์อันมีค่า เป็นที่เจริญตาเจริญใจของสามี น่า ภิรมย์ฤดียิ่งนัก ธรรมดาเสือเติบโตอยู่ในป่า เป็นพญาเนื้อ มีท่าทางสง่าเป็นที่น่าเกรง ขามของมฤคชาติทั้งผอง เมื่อถูกจับมา เลี้ยงอยู่ในบ้าน ที่ไหนเลยเจ้าเสือจะ สมัครใจอยู่ เพราะว่าภายในบ้านเป็น ความสุขที่อยู่ในกรอบ ทุกอย่างเป็น ระเบียบเรียบร้อยไปหมด ดูไม่เป็น อิสระในการจะโลดเต้นส่งเสียงตาม ใจได้เลย ที่มันยังไม่หลบลี้หนีเข้าป่า ไป ก็เพราะมันยังไม่มีช่องทางต่างหาก ถ้ามีช่องทางเมื่อใด เมื่อนั้นมันจะต้อง เข้าป่าทันทีโดยไม่มีการยับยั้ง ต่อให้ เอาช้างมารั้งเขาไว้ก็ไม่ยอมอยู่ เจ้าโจรใจร้าย รูปงาม ลูกเขย ท่านเศรษฐีแห่งนครราชคฤห์ก็อยู่ใน ลักษณะนี้ สนุกอยู่กับธิดาท่านเศรษฐี พักหนึ่งก็เบื่อ ด้วยหวนระลึกถึงความ หลัง ถึงเพื่อนฝูงที่เคยร่วมสนุกสนาน ครื้นเครงพร้อมด้วยเหล้ายาปลาปิ้ง ตามวิสัยของโจร เป็นอิสระทุกอย่าง ยิ่งกว่านั้นการอยู่ในบ้านเศรษฐีก็ยัง ออกหน้าออกตาในสังคมไม่ได้ ด้วย เกรงว่าเจ้าหน้าที่จำหน้าได้ พบปะเข้า จะเกิดความร้อนใจภายหลังแปลว่าอยู่ อย่างหลบภัย กริ่งเกรงอาชญาแผ่นดิน จะยื่นมือเข้ามาลากตัวไปตะแลงแกง อีก เมื่อสงบใจไม่ได้ ความสุขก็ไม่เกิด Kalyanamitra.org