ประวัติของด.ญ.อรุณี ศรีธนูมาศ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2529 ฉบับที่ 5 เดือนพฤษภาคม หน้า 47
หน้าที่ 47 / 112

สรุปเนื้อหา

ประวัติของ ด.ญ.อรุณี ศรีธนูมาศ เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ ๑๖ กรกฎาคม ๒๕๑๕ เป็นบุตรคนที่ ๒ ในจำนวน ๔ คน ของนายสมพร และ นางสงบ ศรีธนู มาส ได้รับการศึกษาระดับประถม ศึกษา ณ โรงเรียนบ้านยางเกาะ หมู่ ๙ ต.ปริก อ.สะเดา จ.สงขลา และมาต่อ ระดับมัธยมศึกษาในอำเภอเดียวกันที่ โรงเรียนสะเดาขรรธ์ชัยกัมมลานนท์ อนุสรณ์ ขณะที่กำลังศึกษาชั้นมัธยม ศึกษาปีที่ ๑ ได้รับรางวัลการประกวด เรียงความ ในหัวข้อเรื่อง “การนั่งสมาธิ” ก่อนที่จะเข้ามาศึกษาในระดับ มัธยมตอนต้น เด็กหญิงอรุณี ได้รับ รางวัลชนะเลิศการประกวดมารยาท ระดับ ป.๕-๖ และได้ที่ ๒ ทั้งในการ ประกวดระหว่างตำบลและอำเภอ นอก จากนี้ยังได้รับเลือกเป็นนักเรียนดีเด่น ภายในอำเภอ และได้ไปประกวดการ เรียนดีที่โรงเรียนวรนารีเฉลิมอีกด้วย ผู้อ่านส่งมา หลักการและ ประสบการณ์ การนั่ง

หัวข้อประเด็น

- ประวัติของด.ญ.อรุณี ศรีธนูมาศ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ประวัติของ ด.ญ.อรุณี ศรีธนูมาศ เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ ๑๖ กรกฎาคม ๒๕๑๕ เป็นบุตรคนที่ ๒ ในจำนวน ๔ คน ของนายสมพร และ นางสงบ ศรีธนู มาส ได้รับการศึกษาระดับประถม ศึกษา ณ โรงเรียนบ้านยางเกาะ หมู่ ๙ ต.ปริก อ.สะเดา จ.สงขลา และมาต่อ ระดับมัธยมศึกษาในอำเภอเดียวกันที่ โรงเรียนสะเดาขรรธ์ชัยกัมมลานนท์ อนุสรณ์ ขณะที่กำลังศึกษาชั้นมัธยม ศึกษาปีที่ ๑ ได้รับรางวัลการประกวด เรียงความ ในหัวข้อเรื่อง “การนั่งสมาธิ” ก่อนที่จะเข้ามาศึกษาในระดับ มัธยมตอนต้น เด็กหญิงอรุณี ได้รับ รางวัลชนะเลิศการประกวดมารยาท ระดับ ป.๕-๖ และได้ที่ ๒ ทั้งในการ ประกวดระหว่างตำบลและอำเภอ นอก จากนี้ยังได้รับเลือกเป็นนักเรียนดีเด่น ภายในอำเภอ และได้ไปประกวดการ เรียนดีที่โรงเรียนวรนารีเฉลิมอีกด้วย ผู้อ่านส่งมา หลักการและ ประสบการณ์ การนั่งสมาธิของข้าพเจ้า ด.ญ. อรุณี ศรีธนูมาศ ชั้น ม. ๑/๑ ดูเหมือนว่า การนั่งสมาธิทำจิตใจให้สงบนั้นน้อยคนนักที่สามารถทำ ได้ เพราะนอกจากขาดหลักการที่ถูกต้องแล้ว ยังขาดความอดทนอีกด้วย ข้าพเจ้าอยากจะเล่าประสบการณ์ ทุก ๆ อย่างต่อท่านผู้อ่าน ตอนแรกที่ ข้าพเจ้านั่งสมาธิ ข้าพเจ้าเองยังรู้สึกว่า มันยากลำบากมาก แต่ข้าพเจ้าก็ยังนั่ง ต่อไป แต่ก็ไม่สำเร็จ และแล้ว ข้าพเจ้า ก็จึงคิดว่า ทำไม ตัวเราเองยังนั่งไม่ ได้ จึงสัญญากับตัวเองว่า ถ้านั่งไม่ ได้ จะตายเสียก็ให้ตายไป คิดได้ ดังนั้น จึงนั่งไปได้อีกประมาณ ๔๐ นาที รู้สึกปวดมาก ปวดไปทั้งตัว เหมือนกับ ว่า ความทุกข์มันมีอยู่เต็มทั้งตัว และมี ความรู้สึกปวดเจ็บมาก แทบจะหยุด การทำสมาธิ แต่มันรู้สึกเหมือนว่า มี อะไรมากระซิบข้างหูว่า “ยังหยุดการ นั่งไม่ได้” จึงทนนั่งต่อไป ทั้ง ๆ ที่ ความเจ็บปวดมันมีถึงขั้นมหาศาล แต่... พอนั่งไปได้อีกประมาณ ๓๐ นาที รู้สึก ว่า จุดที่เจ็บที่ปวดที่เมื่อยที่เคล็ด ทุกจุด ได้มารวมกันที่จุด ๆ หนึ่ง เหนือสะดือ ขึ้นมา ๒ นิ้ว จุดนั้นคือ จุดศูนย์กลางกาย เมื่อจุดอันเจ็บปวดทุกจุดมารวม กัน เห็นเป็นดวงแก้วสว่าง ความ เจ็บปวดหายไปหมด และแล้วรู้สึก ว่ามันมีความสุขเหลือเกิน และ ความสุขครั้งนี้ มันเป็นความสุขสูง สุดในชีวิตของข้าพเจ้าที่ผ่านมา ข้าพเจ้าไม่เคยได้รับมาก่อนเลย ไม่แน่ นะ บางที่ประสบการณ์ของท่านผู้อ่าน อาจจะแตกต่างและดีไปกว่าของข้าพเจ้า ก็ได้ เพราะฉะนั้น การนั่งสมาธิ จึง เป็นสิ่งสำคัญ และมีประโยชน์ในชีวิต ประจำวันด้วย แต่บางคน นั่งไป พอ ปวดไปทั้งตัวก็หยุดการนั่งทันที รับรอง ว่า การนั่งแบบนี้ ไม่สำเร็จแน่นอน เพราะว่าขาดความอดทน ในขณะที่ ความสำเร็จกำลังจะก้าวเข้ามาหา ถ้าชีวิตคนเรามีความสุข การที่จะ ดำเนินงานใด ก็ย่อมมีความสำเร็จได้ เช่นกัน ทุกท่านถึงได้ใฝ่หาความสุข ซึ่งความสุขนั้น มันอยู่ใกล้ตัวเหลือเกิน ถ้าท่านรู้จักนำความสุขนั้นมาปฏิบัติ ชีวิตของท่านก็จะมีความสุข Kalyanamitra.org am
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More