การบิณฑบาตและความสงบในใจ : หน้า 74/112

๘ พฤษภาคม ๒๕๒๘ แก้วกายธรรม วันนี้ผมบิณฑบาตไปทางคลอง สอง นับตั้งแต่ตื่นขึ้นมา ใจก็จรดอยู่ที่ ศูนย์กลางกายเองโดยอัตโนมัติ ขณะที่ ออกเดินบิณฑบาตนั้นใจไม่ยอมเคลื่อนห่าง มีญาติโยมใส่บาตรมากเหมือนกัน แต่ ของผมอีกนาน เท่าที่ผมสังเกตดูจะเป็นผู้หญิงเป็นส่วน ใหญ่ ใจผมนั้นจรดอยู่ที่ศูนย์กลางกาย ตลอดเวลาตั้งแต่ตื่นนอน แม้กระทั่ง ออกบิณฑบาต รู้สึกว่าใจไม่อึดอัด แต่ เปรียบกับเมื่อวานแล้ว สู้เมื่อวานไม่ได้ ใจแม้จรดอยู่ที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา แต่ก็ยังซัดส่าย ถึงไม่ฟุ้งซ่าน แต่ก็ไม่ สงบเท่าที่ควรจะเป็น ใบหน้าของญาติ โยมผมคิดว่าคงต้องเบิกบาน เพราะ เท่าที่ฟังจากน้ำเสียงที่เขาพูดกันนั้น ไม่มีถ้อยคำของความเหนื่อยหน่าย ในการรอคอยที่จะใส่บาตรเลย สิ่งที่ ผมทำได้ตอนนั้น คือ อธิษฐานถึง บุญกุศลที่ผมทำไว้ดีแล้วในอดีตชาติ นับอสงไขยไม่ถ้วน และในปัจจุบันชาติ รวมทั้งบุญที่ผมได้ในระหว่างที่ตั้งใจ บวชครั้งนี้ ขอให้ดลจิตใจทุกคนที่เห็นถึง ความสงบสำรวม ของพระธรรมทายาท ขณะที่ออกบิณฑบาต ให้เขามีจิตใจ เลื่อมใสศรัทธา คิดที่จะออกบวชตาม เพื่อเป็นประโยชน์แก่ตัวของเขาเอง ใกล้จะถึงวัดมีรถจอดรอใส่บาตร หลายคัน ที่เห็นเจนตามากที่สุดคือ รถตู้สีเหลือง ซึ่งผมเห็นเป็นประจำตั้ง แต่เข้าอบรม และธรรมทายาทรุ่นที่ ผ่านมาเขาก็บอกว่า รถคันนี้มาเป็นประจำ ผมอยากให้ทุกคนเป็นเช่นนี้จึง ก่อนที่จะเข้าวัด ผมได้ยินประโยค หนึ่งของญาติโยมเขาคุยกัน ทำให้ผม นี้ขนลุกไปหมด และคิดว่า ตัวเองเมื่อ ก่อนแม่เรียกให้ใส่บาตร ผมยังอืดเอื้อน ไม่อยากใส่ เมื่อเทียบกับสาธุชนผู้นี้ ผมเทียบไม่ได้เลย คำพูดของเขาคือ “จึงไม่ได้ใส่บาตร แต่ขอให้เห็นพระขณะ บิณฑบาตก็พอใจแล้ว” คําพูดนี้จะยังคงซึมซาบอยู่ในใจ จากศูนย์กลางกายเลย ความรู้สึกในขณะนั้น เต็มเปี่ยมไปด้วยความปลอดโปร่ง ไม่คับแคบ มีความรู้สึกว่าเนื้อหนังมังสาของร่างกายไม่มี แต่เปลี่ยนเป็นคล้ายกับแก้ว คือใส และโล่ง เบา อย่างที่หลวงพ่อเปรียบไว้ว่า คล้ายฟอง สบู่ มันลอย ๆ อย่างไรไม่รู้ มองทุกคน คล้ายกับเพื่อนที่ดี มีความเอื้ออารี ปรารถนาให้เขาเหล่านั้นเป็นเหมือนเรา บ้าง กำหนดองค์พระได้ตลอดเวลา รู้ แม้กระทั่งว่า ตัวเองนั้นคิดอะไร ขณะ ที่บิณฑบาตความคิดสิ่งหนึ่งผุดขึ้นมา คือว่า แม้เราจะไม่ได้อาหารอะไรเลย ในวันนี้ แต่ที่เราทำขณะนี้ได้ชื่อว่าโปรด สัตว์แล้ว เพราะการที่เราออกบิณฑบาต นั้น ใจของเราจรคอยู่ในสมาธิตลอด เวลา จึงทำให้ดูมีความสงบ สำรวม นำ เลื่อมใสศรัทธา ซึ่งพวกเขาเหล่านั้นได้ เห็นภาพอันงดงามเช่นนี้ ย่อมประทับ ภาพเหล่านี้ไว้ในความทรงจำตลอดเวลา และเมื่อเขาเหล่านั้นหลับตาลาโลก เชื่อ เหลือเกินว่า ภาพที่เขาเห็นนั้น คงปรากฏ ให้เขาเห็นอีกในช่วงสุดท้ายแห่งชีวิต และจะเป็นปัจจัยนำเขาไปสู่สุคติภูมิ มีสิ่งที่น่าประทับใจเกี่ยวกับเจ้า หน้าที่ตำรวจคือ แม้จะเป็นเวลาเช้า เขาก็มาคอยอำนวยความสะดวกให้ ซึ่งในบุญกิริยาวัตถุ ๑๐ เขาก็ได้ไป หนึ่งอย่างแล้ว ไม่ว่าเขาจะรู้หรือไม่ก็ ตาม บุญที่เขาทำคือ เวยยาวัจจมัย ชวน ขวายในกิจการงานอันชอบ ผมคิดว่า อานิสงส์ที่เขาได้รับคือ ไม่ว่าภพชาติไหน ไม่ว่าเขาจะทําอะไร คงทำได้สะดวกไม่ติดขัด อีกสิ่งหนึ่งที่น่าประทับใจคือ ผมเห็นคนแก่นั่งคุกเข่ายกมือไหว้พวก เราซึ่งเป็นพระโดยไม่ขยับเลย สิ่งนี้ เป็นเครื่องชี้บอกถึงศรัทธาที่มีต่อทายาท ของพระพุทธองค์หากไม่เช่นนั้นแล้ว แม้แต่การมองก็คงจะไม่มี การได้ใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ร่มกา สาวพัสตร์นั้น นับเป็นโอกาสทองของ ชีวิตทีเดียวเพราะทำให้เราได้เรียนรู้ ฝึกฝนอบรมตนได้เห็น ได้รู้ในหลาย ๆ สิ่งที่ยากแก่การบรรยายออกมาเป็น ตัวอักษรหรือกล่าวเป็นคำพูดได้ชัดเจน แจ่มแจ้ง ได้รู้จักความสุขอันแท้จริง เป็นสุขที่ไม่มีทุกข์ ไม่มีกังวลเจือปน เลย ไม่ใช่สุขอย่างชาวโลกที่เป็นสุข ในทุกข์อยู่ตลอดเวลา ผู้ใดก็ตามหาก บวชได้ตลอดชีวิต ย่อมนับได้ว่าเป็นผู้ มีบุญวาสนามาก มีโอกาสสร้างบารมี ได้เต็มที่ แต่หากแม้ไม่สามารถจะบวช ได้ตลอดไป การได้มาเป็นธรรมทายาท เพียง ๑-๒ เดือน ก็ให้คุณค่าไม่น้อยเลย เป็นการสั่งสมบุญบารมี สะสมปัญญา ให้กับตนเองในภพชาติต่อ ๆ ไปด้วย co Kalyanamitra.org