การค้นหาความสุข : หน้า 66/112

๖๒ ปลายทางแห่งความสุขนั้น เพื่อ กัลยาณมิตรที่รักทั้งหลาย ท่าน ล่ะ ตื่นหรือยัง ตื่นเถิด แล้วตาม เราไปสู่ยอดดอย ท่านจะรู้ว่า เรา จะเดินทางไปสู่ความสุขนั้นกัน อย่างไร เช้าวันจันทร์ที่ ๑๐ มีนาคม ๒๕๒๙ ข้าพเจ้าพร้อมด้วยกัลยาณมิตร อีก ๔ ท่านไปถึงสนามบินภายในประเทศ เวลา 5 นาฬิกาเศษ ชุดขาวสะอาดตา ของพวกเรา ดูเด่นอยู่ท่ามกลางสีสรร อันฉูดฉาดบาดตาของผู้โดยสารอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คุณหญิงอุไรวรรณ หงส์ประภาส ดูสง่างามในชุดสีขาว บริสุทธิ์นั้น ๗ นาฬิกา เสียงประกาศ ให้ผู้โดยสารที่จะเดินทางไปเชียงใหม่ ขึ้นเครื่อง ๗.๓๐ นาฬิกา เครื่องบินก็ เหิรฟ้าสู่นครเชียงใหม่ เครื่องบินบิน ขึ้นสู่ระดับสูง เรารับประทานอาหารเช้า กันอย่างอร่อยและเบิกบานใจ เครื่อง บินลัดฟ้าใกล้เชียงใหม่เข้าไปทุกที ส่วนหนึ่งของกัลยาณมิตรที่ไปรถทัวร์ บ้าง ไปรถส่วนตัวบ้าง ป่านนี้คงถึง ยอดดอยกันแล้วชินะ เพราะเดินทาง ออกจากวัดพระธรรมกายตั้งแต่เมื่อ คืนนี้ตอน ๒ ทุ่ม พวกเขาคงร่าเริง เบิกบานกันมาตลอดทาง เพราะมีทั้ง อุบาสก-อุบาสิกาที่อุดมด้วยธรรมะ ป่านนี้ คงได้กราบหลวงพ่อธัมมชโยกันเรียบ ร้อย และคงจะทำวัตรเช้า นั่งสมาธิ สาธุ ขอให้ใจใสสว่างไปสู่หนทางธรรม โดยเร็วพลัน เราส่งกระแสจิตไปกราบหลวง พ่อบ้าง เพื่อขอบารมีให้หลวงพ่อ ปก ป้องคุ้มครองเรา และขอให้เครื่องบิน ไปถึงเชียงใหม่โดยปลอดภัย พวกเรา ทุกคนทราบดีว่า หลวงพ่อธัมมชโยนั้น ท่านเปี่ยมล้นไปด้วยความเมตตากรุณา ต่อลูก ๆ ทุกคนเสมอเหมือนกันหมด ไม่ว่าใครจะอยู่ ณ ที่ใดก็ตาม ท่านให้ ความเมตตาเท่าเทียมกัน หน้าท่านยิ้ม สมัยอ่อนโยนอยู่ตลอดเวลา ผิวพรรณ ผ่องใส ท่วงท่าสง่างาม สมลักษณะ มหาบุรุษ ใครได้พบหลวงพ่อ จะไม่มี วันลืมท่านได้เลย เพราะหลวงพ่อนั้น ปรารถนาที่จะให้ทุกคนพ้นทุกข์ หลวงพ่อ และพระธรรมทายาททุกรูป ต้อง เหน็ดเหนื่อยบากบั่นสร้างศูนย์พุทธ จักรปฏิบัติธรรม (วัดพระธรรมกาย) ขึ้นมา เพื่อให้เป็นศูนย์กลางในการ ปฏิบัติธรรมของมวลมนุษย์ทั่วโลก ผู้ ซึ่งยังหลงมัวเมาอยู่กับสิ่งหลอกลวง จอมปลอม ไม่มีแก่นสารอันแท้จริง ปล่อยชีวิตให้เผชิญอยู่กับความทุกข์ อันหาที่สิ้นสุดไม่ได้ ณ ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม แห่งนี้ หลวงพ่อธัมมชโย มุ่งตั้งมั่น เพื่อบำเพ็ญทานบารมีอันสูงสุดด้วย มโนปณิธานว่า “ข้าพเจ้า จะขอสร้างบารมี เพื่อที่จะพาสรรพสัตว์ทั้งหลาย ให้พ้นจาก ความทุกข์ไปสู่ฝั่งพระนิพพาน” หลวงพ่อ ได้จุดประทีปธรรม ส่องทางสว่างไสว ให้พวกเราได้เดิน ระยะเวลา ๑๕ ปีเศษ งานสร้างวัด สร้างคนของหลวงพ่อก็ ค่อย ๆ ประสบผลสำเร็จขึ้นเรื่อย ๆ ผู้คนทุกสารทิศได้หลั่งไหลมาที่วัด เป็น หมื่น เป็นแสน งานของหลวงพ่อจะ ต้องก้าวต่อไป ก้าวต่อไป ไม่สิ้นสุด เพื่อนำมนุษย์ไปสู่ฝั่งพระนิพพาน พวก เราเหล่ากัลยาณมิตรทั้งหลาย จะเป็น แรงกายแรงใจให้หลวงพ่อ เราจะผนึก กำลังกันเป็นกองทัพธรรม เหมือน ในสมัยพุทธกาล เพื่อต่อสู้ช่วงชิงเอา ชนะกิเลสมาร เราจะสู้สู้สู้ เสียงล้อเครื่องบินแตะพื้นรันเวย์ ทุกคนถอนหายใจโล่งอกไปที่ปลอดภัย แล้ว เหลือบดู ๔.๐๐ นาฬิกาพอดี คณะเรา นั่งรถขึ้นเขาสู่ยอด ดอย-จุดหมายปลายทาง ข้าพเจ้าตื่นตา ตื่นใจ เพราะไม่เคยมาที่นี่ก่อนเลย จึง เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้เห็นธรรมชาติ อันสวยงาม จากถนนสูงชันคดเคี้ยว วกวนไปตามไหล่เขา ถึงบ้านพักบนดอย สงบเงียบ ต้นไม้สูงใหญ่เสียดฟ้า บ้านพักกระจัดกระจายไปตามไหล่เขา ชื่อบ้านแต่ละหลังแปลก ๆ เช่น แค แสด มณฑา สารภี ฯลฯไม้ดอกหลากสี ที่สวนหน้าบ้านซูการ์โน กำลังออกดอก เบ่งบาน ดูแล้วชื่นตาชื่นใจ อากาศไม่ หนาวอย่างที่คิดไว้ กำลังเย็นสบาย เรา ได้พักที่บ้านแคแสด เมื่อออกไประเบียง หลังบ้าน ก็มองเห็นยอดดอยสุเทพซึ่ง อยู่อีกยอดหนึ่ง จากที่เราพัก แต่ไม่ไกล กันนัก ยอดดอยพระธาตุต้องแสง อาทิตย์ส่องประกายระยิบระยับ เหมือน เมืองในเทพนิยาย ข้าพเจ้าก้มลง กราบพระบรมสารีริกธาตุ ตั้งจิต อธิษฐาน ขอให้การมาปฏิบัติธรรม ในครั้งนี้ ได้ดวงตาเห็นธรรมเกิด ลูกจะน่าธรรมะของพระพุทธองค์ ออกเผยแผ่ ลูกจะบำรุงบวรพระ พุทธศาสนา ลูกจะช่วยหลวงพ่อ ธัมมชโยสร้างธุดงคสถาน สถานที่ ปฏิบัติธรรมของพุทธศาสนิกชน ทั่วโลก ให้สำเร็จสมความปรารถนา ของหลวงพ่อ เสร็จแล้วก็ขอพรให้ คุณแม่และทุก ๆ คนในครอบครัว ให้ ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ ให้มีร่างกาย แข็งแรง อายุยืนยาว เพื่อจะได้ทำหน้าที่ กัลยาณมิตร นำมวลมนุษย์ไปสู่ความสุข Kalyanamitra.org