ธรรมะและความสุข : หน้า 88/112

๘๔ ทุกอย่าง ล้วนมีที่มาที่ไปจากจิต ความ สุข ความทุกข์ ความดีความเลว ล้วนอยู่ที่จิต เหมือนที่เรามักจะได้ ยินประโยคที่ว่า “สุขทุกข์อยู่ที่ใจ” “ธรรมะเป็นเครื่องคุ้มครอง รักษา “ศูนย์” โดยตรง คือ รักษาจิต ให้เป็นธรรมชาติที่พร้อมจะเสวยสุข และ “ความสุขที่เราได้จากธรรมะ นั้น เป็นแม่บทหรือเป็นที่รวมรับ ความสุขอื่น ๆ ทั้งสิ้น เสียความ สุขที่เกิดจากธรรมะอย่างเดียว สุขอื่น ๆ ทลายหมด" ฉะนั้น การอ่านหนังสือธรรมะ ที่ได้มาตรฐาน ก็เพื่อที่จะให้ผู้อ่านเกิด แรงใจที่จะสรรค์สร้างความดีงามให้แก่ ชีวิต ใช้ธรรมะเป็นเครื่องปรุงแต่งจิต เพราะธรรมะให้ความสุข และความดี แก่ชีวิต ไม่เพียงแต่ชีวิตหนึ่งชีวิตใด เท่านั้น ยังแผ่กว้างไปถึงสังคมด้วย ท่านเห็นด้วยไหมว่า...คนเรานั้น ถ้ามีความสุข ก็มีพลังสร้างสรรค์ที่จะ ทำหน้าที่การงานให้ดีที่สุด เท่าที่จะ สามารถ มีพลังชีวิตที่จะทำงานให้สำเร็จ ซึ่งจะนำความเจริญก้าวหน้ามาสู่ พร้อม กันนั้น ยังเป็นพลังเสริมสร้างความ เข้มแข็งให้แก่ชีวิต ให้พร้อมที่จะเผชิญ กับปัญหาในขณะทำงาน มีสติไตร่ ตรองถึงเหตุแห่งทุกข์ และนำไปสู่วิธี แก้ไขปัญหา รวมทั้งเยียวยาจิตใจที่ได้ รับความกระทบกระเทือนเพราะปัญหา ต่าง ๆ ได้อย่างดี จิตที่เป็นสุขมาจาก ไหนกันเล่า? บางคน เข้าใจว่า ธรรมะกับชีวิต การทำงาน เป็นเรื่องที่ห่างไกลกัน มัว แต่เข้าวัดปฏิบัติธรรม จะเอาเวลาที่ไหน มาคิดเรื่องการพัฒนาอาชีพ การแข่งขัน กันสร้างฐานะ ฯลฯ ท่าน พ.อ.ปิ่น มุท กันต์ อดีตอธิบดีกรมการศาสนาได้ให้ ทัศนะน่าคิดว่า “ที่คิดอย่างนี้ เพราะยังไม่เข้าใจ ความหมายของธรรมะ และความมุ่ง หมายในการปฏิบัติ ยังเข้าใจว่าธรรมะ อยู่วัด และการปฏิบัติธรรมะเป็นการ กระทำเพื่อพระพุทธเจ้าหรือเพื่อใคร คนใดคนหนึ่ง” ผู้ที่ศึกษาธรรมะ ย่อมจะทราบ ถึงขอบข่ายของการปฏิบัติธรรมกัน พอสมควร ธรรมะเป็นนามธรรม อยู่ ที่ไหน เราก็สามารถปฏิบัติได้ จะทำ ได้มากน้อยเพียงใดก็ตามความพอใจ ความตั้งใจ ปรารถนาให้จิตมีสุข สังคม สงบก็ศึกษามาก ปฏิบัติมาก แล้วชัก ชวนผู้อื่นปฏิบัติด้วย ธรรมะนั้นคือ ความถูกกับความดี ความถูกกับความ ดีอยู่ที่ไหนก็ให้ความสุขความเจริญ ทั้งสิ้น แม้แต่กับคนที่เคยเป็นคนชั่ว เช่น พวกโจรชดใช้กรรมชั่วในคุกแล้ว ได้สำนึกผิด ได้เรียนรู้ถึงความผิดชอบ ชั่วดี เรียนวิชาชีพในคุกอย่างตั้งใจ เมื่อพ้นโทษก็ออกมาทำมาหากินสุจริต ก็ไม่มีใครรังเกียจ พระสงฆ์สำนักใด มีศีลวัตรงดงาม ปฏิบัติถูกปฏิบัติดี มีความตั้งมั่นในธรรม ผู้คนก็ศรัทธา วัดวาอารามก็เจริญรุ่งเรือง เป็นต้น สมัยเด็ก ๆ เรียนวิชาศีลธรรม คุณครูท่านมักจะหยิบยกเรื่องของ อิทธิบาท ๔ มาพูดถึง เพราะเป็นหลัก ธรรมที่ทำให้การงานสำเร็จโดยตรง คือ ฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา ไม่ว่างาน ของเด็กหรือผู้ใหญ่ ก็ใช้ธรรมะเดียว กัน จะเห็นได้ว่า เพียงธรรมะหมวด เดียว ก็ครอบคลุมชีวิตการทำงานได้ อย่างกว้างขวาง จนแทบไม่ต้องมีธรรมะ หมวดอื่นเข้าไปประสานอีก อันที่จริง แล้ว หากศึกษาธรรมะ รู้จักธรรมะ ไม่ต้องมากมาย เพียงแค่ในหนังสือ Kalyanamitra.org