การชักชวนเพื่อน : หน้า 14/120

๑๐ กัลยาณมิตรแก่เพื่อน ๆ น้องเต้ยก็ทำท่า ครุ่นคิดอยู่สักครู่หนึ่งก่อนตอบ “หนูจำได้ว่า (ชักชวนเพื่อนเมื่อ ๒ ปีที่แล้ว) ไปบอกเพื่อนว่า “ภุมรี รุ่งทิพย์ ไปวัดกันเถอะ ไปนั่งสมาธิ แล้วจะมี ความสุขเพื่อน ๒ คนก็มา คนที่มา เค้า ไปชวนคุณพ่อคุณแม่มาด้วย” มีความพยายาม มีความสำเร็จ น้องเต้ยเล่าว่า ครั้งแรก ๆ ที่นั่ง สมาธิ จะเห็นแต่ความมืดตลอด แต่ก็เชื่อ คำสอนของหลวงพ่อว่า ให้มีความ พยายาม นั่งสมาธิสม่ำเสมอติดต่อกัน ทุกวัน น้องเต้ยจึงอดทนพยายามนั่ง หลับตา วางใจไว้ที่ศูนย์กลางกายเรื่อย มา แล้วความสำเร็จก็มาถึงในวันหนึ่ง สัมมา น้องเต้ยจำได้ว่า เป็นวันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๒๘ ครั้งที่มาอยู่ธุดงค์วันปีใหม่กับ คุณพ่อ (คุณกนก วรสันต์โต) คุณแม่ และ พี่ต้น (ด.ช. ชยุทธ วัย ๑๔ ขวบ) เมื่อฟังหลวงพ่อทัตตชีโว เทศน์จบลง ท่านให้นั่งสมาธิร่วมกัน ๑๐ นาที ขณะที่ น้องเต้ยกำลังภาวนาคำว่า อะระหัง” อยู่ พลันก็เกิดแสงสว่าง โพลงขึ้นที่ศูนย์กลางกาย แสงนั้นสว่าง จ้า แต่กลับให้ความชุ่มชื่น สบายใจ อย่างที่น้องเต้ยไม่เคยรู้สึกมาก่อน “หนูก็นั่งมองความสว่างไปอย่าง มีความสุข แล้วก็เกิดดวงแก้วใส ๆ ขึ้นมา แทนที่” น้องเต้ยหันมายิ้มกับพี่ ๆ กัลยาณมิตรที่เดินเข้ามาฟังกันหลายคน และบางคนได้เข้ามาซักถามถึงการ ปฏิบัติธรรมของเธออย่างสนใจ “พอหลังปีใหม่ หนูก็ยังเห็นดวง (ปฐมมรรค) อยู่ แต่ก็เห็นบ้างไม่เห็นบ้าง จนถึงวันเกิด หนูก็ไปกราบหลวงพ่อที่ สำนักงานกัลยาณมิตร พร้อมกับอธิษฐาน พอเค้านึก คำว่า“ใส” ดวงก็จะ มาทันที เค้าก็สนุก นังเล่นกับดวง ไม่ว่านึกขณะใด ตรงไหนดวงก็จะปรากฏ ใสสว่างขึ้นมาทันที เค้าก็มีความสุข นั่งมอง ดวงใสเป็นวัน ๆ ขอให้มีดวงตาเห็นธรรม และขอให้ได้ไป ปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิบนดอยกับหลวงพ่อ ธัมมชโย” ถึงตอนนี้ คุณแม่ช่วยอธิบาย เพิ่มเติม “คือตอนแรกนี้ น้องเต้ยยังได้ดวง แต่ไม่มั่นคงนะคะ พอถึงวันเกิด ตอนเช้า ที่พี่พาไปทำสังฆทานที่วัดข้างบ้าน พอตอนเย็นน้องเต้ยก็ขอมาลัยดอกไม้ ไปกราบหลวงพ่อธัมมชโย แล้วเค้าก็ มาบอกกับพี่หนูอธิษฐานอย่างนี้นะคะ เป็นคำอธิษฐานที่ร่าเริง เบิกบาน เค้าคิด ๑๑ มกราคม นี่ เค้าก็ได้ ของเค้าเอง พอวันที่ ดวงมั่นคงมาก แต่พี่ยังไม่ทราบ เห็นแต่ เค้ามองอะไรดูสดใสไปหมด แล้วก็หัวเราะ ชอบใจ บางทีนั่งยิ้มคนเดียว พี่ก็ถาม น้องเต้ยก็บอกว่า ได้ดวงมั่นคงมา ๒ อาทิตย์แล้ว แต่ยังไม่อยากบอกคุณแม่ กลัวจะหาย เพราะเค้าทราบว่า ถ้าได้ดวง ใหม่ ๆ แล้วเที่ยวไปโอ้อวดดวงจะหายไป น้องเต้ยบอกว่า รักดวงสว่างนี้เท่าชีวิต ไม่อยากให้หายเลย แต่แม่ถาม เต้ยถึง ได้บอก พอเค้านึกคำว่า “ใส” ดวงก็จะมา ทันที เค้าก็สนุก นั่งเล่นกับดวง ไม่ว่า นึกขณะใด ตรงไหน ดวงก็จะปรากฏ ใสสว่างขึ้นมาทันที เค้าก็มีความสุขนั่ง มองดวงใสเป็นวัน 7 พอพี่ไปเล่าให้น้องฟัง (คุณวันทนี บุญญธรรม อุบาสิกาคนสำคัญผู้หนึ่งที่ ทุ่มตนให้กับการปฏิบัติงานของพระพุทธ ศาสนา ทั้งยังเป็นผู้เริ่มจัดตั้งกลุ่มสำโรง แก้ว) น้องวันทนี้ก็โทรศัพท์มาบอกว่า ให้นั่ง สมาธิมาก ๆ แล้วถ้าได้ผลอย่างไร ให้มา เล่าให้น้าฟัง พอวางหูโทรศัพท์ ก็ไปนั่ง สวดมนต์ทำวัตรเช้ากัน สวดได้สักพัก เสียงน้องเต้ยก็เงียบไป พี่ก็สงสัย เพราะ ปกติเค้าจะสวดเสียงดังกว่าทุกคน พอ ทำวัตรจบ พี่ก็ถาม เห็นน้องเต้ยน้ำตาคลอ ถามว่า ร้องไห้ทำไม ก็ไม่พูด ได้แต่น้ำตา ไหลพราก พี่ก็แปลกใจ น้องเต้ยก็ไม่พูด นั่งร้องไห้อยู่พักใหญ่ พี่ก็ปล่อยให้ร้อง สักพัก เค้าถึงพูดออก บอกว่า “คุณแม่ ตอนที่น้องเต้ยนั่งทำวัตร ดวงแก้วของ น้องเต้ยยิ่งใสสว่าง ยิ่งกว่าพระอาทิตย์ ตอนเที่ยงวัน แล้วเปลี่ยนเป็นพระ ธรรมกายสวยงามมาก” Kalyanamitra.org