การนั่งสมาธิและความสุข : หน้า 69/120

ไป เมื่อหนูได้ทดลองนั่งอย่างสงบ หนู มาก่อนในชีวิตที่ผ่านมา มันเป็นความ รู้สึกเหมือนกับว่า ได้ขึ้นสวรรค์ทั้งเป็น แต่บางท่านอาจคงจะคิดว่า เป็นเรื่องที่ ใช้หลอกเด็กมากกว่า เมื่อก่อนนี้ เคยคิดเช่นนี้เหมือนกัน...แต่แล้ว ความ คิดอันไร้แล้วซึ่งเหตุผลของหนูก็ต้องหมด หนูก็ พยายามทำตามที่คุณครูบอกทุกขั้นตอน ของการนั่งสมาธิ ในที่สุดความพยายาม ของหนูก็ประสบผลสำเร็จ มันเป็นผลที่ หนูภูมิใจมากเลยค่ะ ด้วยเหตุฉะนี้ หนู จึงอยากจะใคร่ขอเชิญชวนทุกท่านนั่ง สมาธิเพื่อคุณค่าของชีวิตและจิตใจให้ มันฝังอยู่ในแหล่งศีลธรรม บางทีมันอาจ จะทำให้ท่านได้รู้จักแหล่งความสุขของ ชีวิตเพิ่มขึ้นอีกที่หนึ่งนะคะ หนูจะเอา ใจช่วยทุกท่านให้นั่งสมาธิให้ดีได้จนถึง จุดยอดแห่งความสุขทั้งหมดเลยค่ะ เพื่อ ประวัติย่อของ ด.ญ.ปรารถนา รัตนอุบล เพื่อนมนุษย์ทุกคนในสากลโลก หนู อยากให้พวกเขาอีกหลายคนที่ยังคิดว่า การนั่งสมาธิคือ การทำตัวให้เชยยิ่งขึ้น เปลี่ยนความคิดและคำพูดเสียใหม่ว่า “การนั่งสมาธิ คือการทำความสุขกาย สบายใจให้แก่ตนเพิ่มขึ้น” เพียงแค่นี้ หนูก็พอใจมากแล้วค่ะ เราเกิดมาเป็น คนไทย เราก็ต้องเลื่อมใสในศาสนาของ เราสิคะ ศาสนาของเราก็มีหลักการให้ นั่งสมาธิ เราก็ต้องทำตามใช่ไหมคะ? กลับจิตใจเสียใหม่เถอะค่ะ กลับจาก จิตใจที่ยังคิดอคติต่อหลักธรรม ในศาสนาของเรา มาเป็นสร้าง เสริม และหมั่นปฏิบัติตามหลัก ธรรมจะดีเสียกว่าอีกนะคะ “เพื่อความสุขของจิตใจของ ท่านสาธุชนทั้งหลาย ลองนั่งสมาธิ ดูสิคะ แล้วท่านจะพบความสุขนั้น” คน ไม่นานนัก คุณปู่ก็ต้องเสียชีวิตเหมือน คุณพ่ออีกคนหนึ่ง เมื่อหนูเรียนจบชั้น ประถมปีที่ 5 คุณแม่ก็มารับหนูไปอยู่ สะเดาด้วยค่ะ หนูไม่อยากจะจากคุณย่า ซึ่งแก่มากแล้ว และน้องซึ่งเพิ่งเรียนชั้น หนูชื่อ ด.ญ.ปรารถนา รัตนอุบล จึงเหลือหนูกับน้อง ย่าและปู่ เพียง ๔ หนูเกิดวันที่ ๗ วันพุธ เดือนมิถุนายน พ.ศ. ๒๕๑๕ เวลา ๑๗.๐๐ น. หนูมีพี่ น้องด้วยกัน ๓ คน หนูเป็นพี่คนโต มี น้องสาวอีก ๒ คน คุณพ่อชื่อนายแดง รัตนอุบล คุณแม่ชื่อนางอารีย์ หนูยังมี คุณย่ากับคุณปู่ด้วยที่อาศัยอยู่รวมกัน ป.๕ อยู่ เมื่อหนูจากคุณย่ามาแล้ว หนูก็ หนูเริ่มต้นเรียนระดับประถมที่โรงเรียน วัดภูมรคติวัน เมื่อเรียนถึงชั้นประถมปี ที่ 5 ซึ่งเป็นปีสุดท้าย คุณพ่อของหนูก็ เสียชีวิต เมื่องานศพของคุณพ่อ ผ่านไปไม่นาน ประมาณ ๒-๓ เดือน เศษ ๆ คุณปู่ก็ล้มป่วยเป็นอัมพาตไป อีกคน เนื่องจากเสียใจที่คุณพ่อเสีย แผนการเรียนอังกฤษ ปกติเป็นคนโกรธ ชีวิต เพราะท่านมีบุตรชายคนเดียว ใน ง่าย แต่หายเร็ว ชอบการสนุก เกลียด ระยะนี้หนูก็ต้องแยกกันอยู่กับคุณแม่ การถือตัว, หยิ่ง เป็นที่สุด ชอบอยู่ที่ เพราะคุณแม่ต้องย้ายไปอยู่ที่ อ.สะเดา เงียบ ๆ สงบดี ซึ่งเป็นบ้านเดิมของคุณแม่ คุณแม่ได้พา น้องสาวคนเล็กของหนูไปอยู่ด้วย ที่บ้าน อาศัยอยู่บ้านเลขที่ ๑๒/๑ ม.๔ ต.สำนัก แต้ว อ.สะเดา จ.สงขลา หนูอยู่กับคุณ ตาชื่อ นายถูก ธรรมสุวรรณ์ คุณยายชื่อ นางถิ่น ธรรมสุวรรณ์ คุณแม่ได้ส่งให้หนู เรียนต่อชั้นมัธยมต้น ม.๑ อีกที่โรงเรียน สะเดาขรรธ์ชัยกัมพลานนท์อนุสรณ์ ใน Kalyanamitra.org ๖๓