การบวชและความรู้สึกต่อแม่ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2529 ฉบับที่ 6 หน้า 97
หน้าที่ 97 / 120

สรุปเนื้อหา

รู้สึกจะเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ข้าพเจ้า ได้กราบแม่อย่างจริงใจและตั้งใจ ที่สุด ความรู้สึกเหมือนกับแม่เป็น พระพุทธรูปนั่งอยู่นี่นั่น และเมื่อ รับผ้าไตรจากมือของแม่ ข้าพเจ้ารู้สึกว่า ความรัก ความหวังของแม่ที่มีต่อข้าพเจ้า ได้ถูกถ่ายทอดมากับผ้าไตรชุดนี้ ทำให้ ข้าพเจ้าเดินกอดผ้าไตรซะแน่นทึบ ยามบังคับตัวเองให้อยู่ในอาการปกติ เพื่อนที่อยู่ข้างข้าพเจ้าคงมีความรู้สึก เช่นเดียวกัน ข้าพเจ้าแอบเห็นเขาหลัง น้ำตาแห่งความปลื้มปีติออกมา พยา หลังจากรับผ้าไตรแล้วข้าพเจ้า ก็กลับไปนั่งรอยังที่ที่จะบวชเณรตาม ลำดับอาวุโส ข้าพเจ้าได้บวชเมื่อตอน บ่าย ๓ โมงกว่า ๆ หลังจากนั้นก็เป็น รายการ “วันพบญาติ” ข้าพเจ้าได้พบ กับแม่ เพื่อนของแม่ พี่ชาย น้องชาย กับเพื่อนอีกคน ทุกคนดีใจที่ข้าพเจ้า บวช โดยเฉพาะแม่ ท่านคงหวังให้ ข้าพ

หัวข้อประเด็น

- การบวชและความรู้สึกต่อแม่

ข้อความต้นฉบับในหน้า

รู้สึกจะเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ข้าพเจ้า ได้กราบแม่อย่างจริงใจและตั้งใจ ที่สุด ความรู้สึกเหมือนกับแม่เป็น พระพุทธรูปนั่งอยู่นี่นั่น และเมื่อ รับผ้าไตรจากมือของแม่ ข้าพเจ้ารู้สึกว่า ความรัก ความหวังของแม่ที่มีต่อข้าพเจ้า ได้ถูกถ่ายทอดมากับผ้าไตรชุดนี้ ทำให้ ข้าพเจ้าเดินกอดผ้าไตรซะแน่นทึบ ยามบังคับตัวเองให้อยู่ในอาการปกติ เพื่อนที่อยู่ข้างข้าพเจ้าคงมีความรู้สึก เช่นเดียวกัน ข้าพเจ้าแอบเห็นเขาหลัง น้ำตาแห่งความปลื้มปีติออกมา พยา หลังจากรับผ้าไตรแล้วข้าพเจ้า ก็กลับไปนั่งรอยังที่ที่จะบวชเณรตาม ลำดับอาวุโส ข้าพเจ้าได้บวชเมื่อตอน บ่าย ๓ โมงกว่า ๆ หลังจากนั้นก็เป็น รายการ “วันพบญาติ” ข้าพเจ้าได้พบ กับแม่ เพื่อนของแม่ พี่ชาย น้องชาย กับเพื่อนอีกคน ทุกคนดีใจที่ข้าพเจ้า บวช โดยเฉพาะแม่ ท่านคงหวังให้ ข้าพเจ้ากลับตัวได้ ข้าพเจ้าก็ได้ตั้ง ปณิธานไว้แล้วว่า จะไม่กลับไปใช้ชีวิต เก่า ๆ อีก มีช่วงหนึ่งแม่ได้นำเอา น้ำมาถวายและได้กราบข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเขินมาก และรู้สึกกลัวว่าจะ ทำดีไม่พอเพียงให้กับการกราบไหว้ ของแม่ ไม่เฉพาะแม่เท่านั้น แม้ประชาชน ที่มางานบวชครั้งนี้ เมื่อเห็นเณรเดินผ่าน ก็ยกมือไหว้กันสลอน นี่คงเป็นข้อแตก ต่างของคนที่มีศีลกับคนที่ไม่มีศีล ซึ่ง ๕ พฤษภาคม ๒๕๒๘ คนรวยเพราะท่าบุญ วันนี้บิณฑบาตเป็นครั้งที่ ๒ เป็น วันอาทิตย์ต้นเดือน ตามธรรมดาจะมี คนมาวัดกันเยอะ และทางวัดยังจัดรถ มาบริการสาธุชนจากกรุงเทพฯ ให้มา ตักบาตรที่วัดนี้อีก หลังจากสวดมนต์ ทำวัตรเช้าแล้วก็ตั้งแถวบิณฑบาต ข้า พเจ้าอยู่ในแถวที่ ๕ ตามเคย มีหลวงพี่ วศินเป็นผู้นำแถว พอเริ่มเดินออกไป ก็มีญาติโยมจากกรุงเทพฯ มารอใส่ บาตร ตั้งแต่สะพานทางหลังเต็นท์อบรม เรื่อยไปจนถึงถนนลูกรังเข้าวัด และตาม ริมถนนอีก จอดรถรอใส่บาตรกันเป็น แถวราวกับมีงานเทศกาล ทําเอารถ บนถนนพลอยติดขัดไปด้วย ทางวัด ต้องขับรถปิคอัพตามพระเณรที่บิณฑบาต คอยถ่ายมาตรจากย่ามลูกศิษย์ใส่รถ ไว้ได้ตั้งหลายเข่ง อาหารเพียงพอให้ ทหารสักกองพันกินได้ น่าสังเกตว่า ทำไมคนกรุงเทพฯที่มีการศึกษาสูง ๆ เขาจึงนับถือพระวัดนี้นัก ขนาดสามเณร ธรรมทายาทเดินผ่านยังนั่งยอง ยังนั่งยอง ๆ ยก มือไหว้ตลอดแถว ทั้ง ๆ ที่เพิ่งบวชกัน ใหม่ ๆ วันสองวันมานี่เอง วัดอื่น ๆ น่า จะเอาไปคิดบ้าง แสดงว่าชาวบ้าน ที่เขาเข้ามาวัดพระธรรมกายนี่ เขา ย่อมได้อะไรบางอย่างกลับไป ไม่ ใช่เพียงเข้ามาทำพิธีตามประเพณี เท่านั้น และอีกอย่างหนึ่งก็คือ คน ที่มาใส่บาตรส่วนมากจะเป็นคนรวย ๆ มีรถเก๋งคันงามขับมาทั้งนั้น แสดงว่า คนพวกนี้ไม่ได้บังเอิญเกิดมารวยหรือ จับสลากได้เกิดมารวย แต่เป็นเพราะ เมื่อก่อนข้าพเจ้าไม่ถือศีลเลยสักข้อ เมื่อคิดย้อนหลังไป ตอนนั้นคล้ายรู้สึกว่า หมามันยังไม่อยากจะแล แต่เมื่อมา ครองผ้ากาสาวพัสตร์แล้วคล้ายดั่งจะ บังคับให้เราต้องทำความดีให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป เพื่อดำรงตนให้คู่ควรกับการไหว้ของ เขาทำบุญให้ทานมาตั้งแต่ชาติก่อน ๆ จนกระทั่งในชาติปัจจุบัน และเป็นทาน ที่ครบองค์ ด้วย คือ วัตถุบริสุทธิ์ คนอื่น m เจตนาบริสุทธิ์ และบุคคลบริสุทธิ์ ๘ พฤษภาคม ๒๕๒๘ มโนปณิธาน เมื่อคืนกลดข้าง ๆ มีตะขาบเข้าไป เยี่ยม แต่ยังไม่ได้กัดเพราะเจ้าของกลด รู้สึกตัวเลยค่อย ๆ ย่องออกมา สงสัย จะศีลขาดเดรัจฉานจึงเข้าไปเยี่ยม ฉันใน บาตรทำให้ท้องเสียมา ๒-๓ วันแล้ว คงจะเป็นเพราะสีที่ก้นบาตรลอกออก มาตอนฉันข้าวด้วย บิณฑบาตวันนี้ อยู่สาย 5 เป็นสายที่สั้นที่สุด มีคนมา ใส่บาตร ๒-๓ ราย รู้สึกจะเป็นชาวบ้าน คลอง ๓ ถนนที่เดินมีลูกรังแต่ช่วงเข้าวัด จึงพยายามทำสมาธิ แต่ยังไม่ดีเท่าที่ควร เพราะความมึนศีรษะยังมีอยู่ ไข้หวัด เล่นงานเอา คอก็เจ็บ หลังจากฉันเพลแล้วเมื่อได้เวลา ก็เข้าที่มานั่งสมาธิ อาการเวียนศีรษะ ก็ยังตามมาเล่นงานแต่ก็ไม่ยอมแพ้มัน ทนนั่งสมาธิไม่ยอมเปลี่ยนท่าได้จนครบ ๒ ชั่วโมงกว่า ๆ รู้สึกเป็นชัยชนะ แม้ เป็นชัยชนะโรคภัยไข้เจ็บเล็กน้อยก็ตาม ข้าพเจ้าเคยตั้งความหวังไว้ว่าจะนั่ง ให้ได้หลาย ๆ ชั่วโมง เหมือนรุ่นก่อน ๆ ข้าพเจ้าจะพยายามต่อไป นั่งสมาธิช่วงเย็นฝนไม่ตก อากาศ จึงอบอ้าวไปบ้าง นั่งได้ไม่นานหลวงพี่ ตักกสรโณก็หยุด เปลี่ยนมาเป็นเทศน์ เรื่องอานิสงส์ของศีล ข้าพเจ้าฟัง แล้วรู้สึกว่าการรักษาศีลเป็นสิ่งที่ควรทำ อย่างยิ่ง ซึ่งเมื่อก่อนข้าพเจ้าไม่สนใจนัก ข้าพเจ้าอธิษฐานไว้แล้วว่า เมื่อสึก ออกไปข้าพเจ้าจะพยายามรักษา ศีล ๕ และศีล ๘ ทุกวันพระ และ ๕ ศ วันเกิดของตัวเองทุกสัปดาห์ เพื่อ ยกระดับจิตใจของตัวเองและเพื่อให้แม่ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More