การบวชและความรู้สึกในวันบวช : หน้า 98/120

ชื่นใจ จะได้เห็นว่าหลังจากข้าพเจ้า มาบวชที่นี่แล้ว ได้นำเอาความเป็นคน ซึ่งข้าพเจ้าเคยมีอยู่น้อยเต็มที่กลับไปด้วย โดยใช้ศีลเป็นมิเตอร์วัดค่าของความเป็น คนนั้นเอง เหมือนดังที่หลวงพ่อท่าน เทศน์ ๑๑ พฤษภาคม ๒๕๒๘ จากเณรมาเป็นพระ หลังจากสวดมนต์ทำวัตรเช้าแล้ว แม้ในขณะนั้น เมื่อบวชเสร็จแล้ว ความตาย ก็ไปรวมกันที่เต็นท์เล็ก รอรถที่จะมารับ ไปวัดเบญจมบพิตรฯ เมื่อไปถึงแล้ว ก็ขึ้นไปซ้อมขั้นตอนบวชที่ศาลาธรรมฯ โดยหลวงพี่กิจจา จนถึงเวลาฉันเพล จะมาหา ข้าพเจ้า จึงลงไปฉันที่ศาลา ๑๐๐ ปี อาหารที่ทำ มาถวายไม่ทราบใครทำ แต่เห็นมีนัก ก็ไม่กลัวเลย ศึกษาอยู่หลายคน คงเป็นนักศึกษา จากชมรมพุทธฯ ทั้งหลาย คนหนุ่ม สาวพวกนี้น่านับถือจริง ๆ ยอม เสียเวลาอันมีค่า ยอมทิ้งความสนุก สนานตามประสาวัยรุ่นทั่วไป มา อดหลับอดนอนทำงานเพื่อพระ ศาสนาอย่างจริงจัง ถ้าวัยรุ่นใน ประเทศไทยเป็นอย่างนี้สักครึ่ง อนาคตของประเทศคงไปได้สวย หลังฉันเพลแล้วก็ได้เวลาบวช เมื่อเข้าไปในโบสถ์เห็นคนเยอะ ๆ เข้า เนื่องจากเป็นวันสุดท้าย แฟลชวูบวาบ ไปหมด รวมทั้งกล้องวีดีโออีก ทำให้ ความประหม่ากลับมาอีก มือเริ่มสั่น แต่ก็รีบภาวนา “สัมนา อะระหัง” อาการ ตื่นเต้นก็หายไป เมื่อได้เวลาพระคู่สวด พระอันดับก็ลงมาจัดแถวนั่งรอพระ อุปัชฌาย์ เมื่อพระอุปัชฌาย์มาพิธีก็เริ่ม บรรยากาศภายในโบสถ์ดูเคร่งขรึมและ ศักดิ์สิทธิ์ ข้าพเจ้าบวชเป็นคู่ที่ ๒ ตอนนั้น มีความรู้สึกปีติ และนึกขอบคุณทุกท่าน ทุกสิ่ง ที่ทำให้ข้าพเจ้าบวชได้ และคิดว่า แม้ในขณะนั้น เมื่อบวชเสร็จแล้ว ความตายจะมาหา ข้าพเจ้าก็ไม่ กลัวเลย เมื่อออกมาพบโยมแม่ก็นั่งสนทนา ไปได้สักครู่ ก็มีโยมผู้หญิงแก่ ๆ คนหนึ่ง นำเอาไตรมาถวาย ข้าพเจ้าก็รับไว้ด้วย Kalyanamitra.org