การตัดสินใจของเอก : หน้า 102/120

๘๔ ของที่เอกอยากได้นั้นมีมากมาย หลายอย่างนัก จนตัดสินใจยังไม่ถูกว่า จะเอาเงินที่เก็บไว้ซื้ออะไรก่อนดี แต่ก็มี อุปสรรคเกิดขึ้นจนได้ จำได้ว่า เมื่อถึง ตอนต้นฤดูหนาว เอกเห็นเพื่อน ๆ หลาย คนมีเสื้อสักหลาดสีน้ำเงินใส่มาโรงเรียน เอกขอบมากและคิดว่าคงจะมีราคาหลาย สิบบาททีเดียว เพราะเพื่อนที่ใส่มาส่วน ใหญ่เป็นลูกคนมีเงิน หรือไม่ก็เป็นลูก ข้าราชการบนอำเภอทั้งสิ้น เรื่องเสื้อ สักหลาดนี้ ถ้าเอกจะขอร้องให้แม่ซื้อให้ แม่คงไม่ยอม เพราะราคาแพงประการ หนึ่ง และอีกประการหนึ่งแม่จะซื้อให้ เอกคนเดียวไม่ได้ ต้องซื้อให้พี่น้องทุกคน ด้วย ซึ่งแม่คงไม่มีเงินพออย่างแน่นอน แต่ในที่สุด เอกก็คิดถึงกระปุกออมสิน ขึ้นมาได้ เพราะเมื่อเช้าตอนที่เอกยก กระปุกมาหยอดเงิน ก็รู้สึกว่าหนักเอาการ อยู่ เชื่อว่าคงมีเงินจำนวนมากพอที่จะซื้อ เสื้อสักหลาดสักตัวหนึ่งได้ และถ้าเอก ลำเอียงไม่ได้ เพราะเป็นเงินที่ได้มาจาก การเก็บออมของเอกเอง เมื่อลมหนาวโชย ผ่านหน้าต่างห้องเรียน เข้ามา ความหนาว ทำให้เอกต้อง ยกมือขึ้นกอดอก แม้ ร่างกายจะสั่นสะท้าน เพราะไม่มีเสื้อ “อย่ารู้เลยลูก เพราะไม่ใช่เรื่อง ปองเจก” “เอกอยากรู้นี่แม่ เผื่อว่าเอกอาจ จะช่วยแม่ได้บ้าง” “เอาละ แม่บอกก็ได้ คือว่าวันนี้ โชคไม่ดีเลย เพราะทั้งวันไม่มีใครมาจ้าง เย็บเสื้อผ้าสักราย เงินที่ขายขนมได้วันนี้ ก็เพิ่งจ่ายค่าข้าวสารให้เถ้าแก่ไปเกือบ หมด แม่เลยยังคิดไม่ออกว่า จะหาเงิน ที่ไหนไปเป็นทุนทำขนมขายพรุ่งนี้” แม่บอกแล้วก็ไล่เอกไปเปลี่ยน เสื้อผ้าและทำการบ้าน เอกเองเมื่อทราบ เรื่องจากแม่ก็พลอยวิตกไปด้วย ความจริง เรื่องนี้ เอกก็พอจะช่วยแม่ได้ เพราะรู้ว่า เงินในกระปุกออมสินของตัวก็มีพอ สมควร แต่เอกตั้งใจไว้แล้วว่า จะเอาเงิน จำนวนนี้ไปซื้อเสื้อสักหลาดใส่ เอกตรงเข้าไปคว้ากระปุก ออมสินมาถือไว้ชั่งใจอยู่พักหนึ่ง ซื้อเสื้อสักหลาดใส่ พี่น้องคนอื่นคงว่าแม่ สักหลาดใส่เหมือนเพื่อน แล้วตัดสินใจทุบกระปุกลงบนโต๊ะ เอกเห็นเหรียญกระจายเต็มไปหมด นับได้ห้าสิบกว่าบาท จัดแจงห่อ รวมใส่ผ้าเช็ดหน้า แล้วจึงนำมาวาง ต่อหน้าแม่ “แม่นี่ไงครับเงินลงทุนทำขนม ขายพรุ่งนี้” “เอกเอาเงินมาจากไหนกันนี่ มี เวลาล่วงมาถึงต้นฤดูหนาวพอดี เย็นวันนั้น เอกเดินกลับจากโรงเรียน มาถึงบ้านด้วยความเบิกบานใจ เพราะ พรุ่งนี้เอกจะได้มีเสื้อสักหลาดใส่ไปอวด เพื่อนที่โรงเรียนบ้าง ครั้นพอเอกเห็น หน้าแม่ก็รู้สึกถึงความผิดปกติทันที "แม่ครับ แม่ไม่สบายไปหรือเปล่า นี่ “แม่ไม่เป็นอะไรดอกลูก” “แต่เอกว่า...หน้าตาแม่ดูเหมือนกับ คนไม่สบายเลยนี่” เอง” “แม่มีเรื่องกลุ้มใจนิดหน่อยเท่านั้น “เรื่องอะไรหรือแม่” ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แต่ เอกกลับรู้สึกว่าหัวใจตน เองกำลังพองโตและ มีความอบอุ่นอย่าง ประหลาด แต่เหรียญทั้งนั้น สงสัยจะแอบไปทุบ กระปุกมากระมังนี้” “เอกบอกแล้วไงล่ะ ว่าเอกอาจ จะช่วยแม่ได้ “ใส่ พ่อคุณ อุตส่าห์มีน้ำใจช่วย แม่ แล้วเอกไม่คิดจะเอาเงินนี้ไปซื้ออะไร ดอกหรือ แม่เห็นอุตส่าห์เก็บตั้งนาน “เอกยังไม่มีความจำเป็นอะไร ตอนนี้ แม่เอาไปทำทุนก่อนเถอะ” เอก Kalyanamitra.org