การเข้าวัดและการทำบุญ : หน้า 40/120

๓๔ ครั้งแรกที่เข้าวัด พูดง่าย ๆ คือ เพราะความ เกรงใจคุณเอกภพ คือคุณเอกภพ เห็นหน้าตา สามีพี่เศร้า ก็ซักถามได้ความ ว่าลูกป่วย ก็อยากจะช่วย ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร มีเมตตากับเพื่อน มนุษย์ ไม่คิดร้ายกับใคร ไม่เบียดเบียน ใคร แล้วก็พยายามทำความดีเท่าที่ปุถุชน จะทำได้ การทำบุญทำทานก็ทำตาม โอกาสอันสมควรและสม่ำเสมอ แล้ว จำเป็นด้วยหรือที่จะต้องมาวัดเป็นประจำ เราทำดีก็ทำดีอยู่นอกวัดก็ได้ จำได้ว่า ซักถามคุณเอกภพมาก แล้วจบลงด้วย คำถามที่ว่า “คนเราเกิดมาทำไม?” ซึ่งคุณเอกภพก็ให้คำตอบที่เริ่มทำให้พี่ สนใจที่จะไปวัดมากขึ้น” คำตอบที่คุณเอกภพตอบแก่คุณ หมอนั้น เธอขอให้คุณเอกภพซึ่งนั่งอยู่ ด้วย เป็นผู้อธิบายอีกครั้ง โดยให้เหตุผลว่า หากเธอเล่าเอง อาจจะไม่ได้ใจความ สมบูรณ์ก็เป็นได้ คุณเอกภพใช้เวลาทบทวนเพียง ไม่กี่วินาที ก็ตอบว่า “คือเราเองก็เกิดมาสบายพอสมควร นะฮะ ถ้าเทียบกับคนอื่น แล้วก็มีคำถาม กับตัวเองบ่อย ๆ ว่า แล้วเรามีความสุข จริงหรือเปล่า? ก็พบว่า ไม่มีหรอก มี แต่ความเพลิดเพลิน ความสนุกสนาน ชั่วคราวมากกว่า ความสุขจริง ๆ มัน ไม่มี ก็คิดว่า มันต้องเป็นอะไรอยู่ลึก ๆ กว่านี้ ความสุขที่แท้จริงต้องมี แต่เรายัง ไม่พบเท่านั้น ก็เลยคิดว่า คนเราเกิดมา ทำไม? เกิดมาเรียนหนังสือหัวแทบ ทำงานตัวเป็นเกลียว มีลูกมีเต้า เลี้ยงลูก แล้วแก่แล้วตาย รู้สึกชีวิตไร้จุดหมาย ไม่คุ้มกับการเกิด นอกจากว่า เราจะมี เป้าหมายของชีวิต ซึ่งก็พยายามค้นหา คำตอบอยู่นานก็หาคำตอบไม่พบ จน มาได้คำตอบเมื่อมาเข้าวัดพระธรรมกาย เริ่มมาศึกษาเรียนรู้ ก็ได้คำตอบอย่าง ชัดเจน และมั่นใจคำตอบว่าถูกต้องแน่ ๆ ว่า ชีวิตเราเกิดมา ต้องมาสร้าง บารมี พอได้ค่าตอบก็เลยรู้ว่า ชีวิต เรามีความหมายมากขึ้น มีจุด มุ่งหมายชัดเจนแน่นอน มันก็ เวียนว่ายตายเกิดมานับภพนับชาติ ไม่ถ้วน ถ้าเราไม่รู้เป้าหมายชีวิต ที่แท้จริง เกิดมากี่ภพกี่ชาติก็เกิด มาตายฟรี แต่ถ้าเรามีเป้าหมายแท้ จริง เราก็ใช้ชีวิตที่มีอยู่ให้มี ประโยชน์ สร้างบุญบารมีได้” เมื่อคุณหมอได้พบคำตอบที่ถูกใจ ประกอบกับได้พบเห็นสถานที่อันร่มรื่น สงบ สะอาด ได้มากราบหลวงพ่อ ธัมมชโย ตลอดจนได้พบปะกับเหล่า กัลยาณมิตร จึงเกิดความประทับใจ เธอกล่าวว่าไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน จึงค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงความคิดที่ว่า ไม่จำเป็นจะต้องเข้าวัดเป็นประจำ ขอท้า ความดีอยู่นอกวัดก็พอแล้ว กลับเป็นการ ชักชวนคุณประทีปและลูกหลาน เข้ามาปฏิบัติธรรมอย่างสม่ำเสมอ ทุกวันอาทิตย์ “ปัญหาที่เกิดขึ้นก็มีบ้างกับลูก ๆ ก็ต้องอะลุ้มอล่วย ผ่อนสั้นผ่อนยาวกับ เขาทุกคน เพราะจากชีวิตที่สบาย แล้ว พี่ก็จับไปวัดทันที ให้นั่งสวดมนต์ นั่ง สมาธิ ลูก ๆ ก็ทำนะคะ แต่ไม่ยอมรับ ทันที บางครั้งก็ต้องจ้างกันบ้าง อย่างเช่น ถ้าเค้ามาวัด แม่ก็จะมีอะไรตอบแทนให้ ขณะเดียวกันก็พยายามพูดให้เห็น ความสำคัญของการมาวัด ลูก ๆ ก็ค่อย ๆ ปรับตัวได้ทีละน้อย พี่คิดว่า ถ้าเราบังคับ ลูก ๆ ก็จะต่อต้าน เพราะเมื่อก่อน วัน เสาร์-อาทิตย์ก็จะพาไปเที่ยว และทุกปี ที่ผ่านมา ก่อนเข้าวัด ตอนปิดเทอมภาค ฤดูร้อน พี่ก็จะพาลูกทุกคนไปต่างประเทศ เพราะคุณประทีปทำงานหนัก จะได้มี เวลาพักผ่อนกับลูก ๆ บ้าง” คุณหมอหันไปทางคุณประทีป ที่นั่งยิ้มอย่างอารมณ์ดีอยู่ข้าง ๆ “พอพาลูก ๆ มาเข้าวัด ก็แทบจะ เลิกเที่ยวกันไปเลย แต่กับน้องแก้มเมื่อ Kalyanamitra.org