เรื่องที่อยู่อาศัย : หน้า 29/120

เรื่องที่อยู่อาศัยก็มีไม่น้อย ที่มีเรื่องใหญ่ โต ถึงทำสงครามกันก็ปรากฏว่ามีหลาย เรื่อง โดยเฉพาะที่ คนอยู่อาศัยอย่างไร จึงเป็นความสบาย? ที่จริงเท่าที่เราๆรู้ กัน และพิถีพิถันเลือกเฟ้นกัน เราก็เลือก เฟ้นที่โปร่ง ไม่แออัด อากาศดี หาน้ำท่า ได้สะดวก กับไม่มีคนรบกวนทำให้ รำคาญด้วย เช่นนั้นก็นับว่าสบายดีแล้ว จัดเข้าในลักษณะที่สัปปายะได้ เรื่องที่อยู่อันสมบูรณ์ พร้อมด้วย อากาศดี มีน้ำท่านั้น ชาวจีนนิยมกันนัก ไม่เฉพาะแต่คนอยู่ แม้แต่จะฝังศพคือหา ที่อยู่ให้คนตาย เฉพาะคนที่เป็นญาติผู้ ใหญ่ มีบิดามารดาเป็นต้น รวมทั้งฝังตัว เองด้วย ก็ยังเลือกเฟ้นที่เช่นนั้นมาก ต่อมาถึงกับมีหมอดูที่ดินสำหรับช่วยคัด เลือกที่ เพื่อให้ได้ที่เหมาะสม สถานที่นั้น นิยมเรียกว่า “ฮวงจุ้ย” แปลว่า ที่ดินที่ สมบูรณ์ด้วยอากาศดี น้ำดี ถือเป็นทำเล อันผู้ตายควรจะอยู่ เมื่ออยู่แล้วจะเป็น สุขและให้เกิดความเจริญรุ่งเรืองถึงบุตร หลานด้วย ที่ท่าฮวงจุ้ย คนเป็นอยู่ไม่ได้ หรือ? ความจริงอยู่ได้ดีทีเดียว ด้วยเป็น ทำเลอากาศดี น้ำดี หากแต่ฮวงจุ้ยเป็น นามสถาบันรู้กันทั่วไปว่า ที่ฝังศพ คนตายอยู่ คนเป็นจึงไม่นิยมอยู่ แม้ แต่ความหมายของฮวงจุ้ยซึ่งมุ่งหมายว่า เป็นทำเลดีด้วยอากาศและน้ำ คนก็ไม่ใส่ ใจในความหมายเดิม พอได้ยินคำว่า ฮวงจุ้ย ก็ทึกทักปักใจว่าเป็นที่ฝังศพ ที่อยู่คนตาย บ้านผี ถ้าจะมีที่อันเป็น ทำเลดีด้วยดินฟ้าอากาศและน้ำท่าบริ บูรณ์ สมควรที่คนควรจะปลูกบ้านเรือน อยู่แล้ว ก็ไม่นิยมเรียกว่า ฮวงจุ้ย ตลอด แม้คนจีนเอง นิยมเรียกเป็นอย่างอื่นไป นี้แสดงว่า คนทุกคนต้องการที่อยู่ สบาย แต่ความสบายของคนทุกคนไม่ เหมือนกัน เพราะคนทุกคนไม่แต่มีนิสัย แตกต่างกันเท่านั้น ข้อสำคัญยังมีการ งานต่างกันด้วย ดังนั้น คนจึงแสวงหาที่ อยู่ให้สบายโดยลักษณะต่างกัน หาก แต่ความสำคัญแห่งลักษณะเหล่านั้น จะต้องพยายามไม่ให้ขัดขวางการงาน ด้วยว่าการงานเป็นเหตุใหญ่ของการดำรง ชีวิต ตลอดยศศักดิ์ และอำนาจของแต่ละ ดังนั้น ทุกคนจึงขวนขวายแสวงหา ที่อยู่ให้สบายสมแก่ภาวะ สถานะ และ บุคคล การงานของน พยายาม มัวจับ ๆ จ้อง ๆ ทำไม่จริงจัง แล้ว ก็จะไม่ได้รับผลเท่าที่มุ่งหมายเป็น แน่ ข้อที่โบราณสอนว่า อย่าจับปลา สองมือ ก็เข้าลักษณะนี้ อธิบายว่า อย่าจับปลาสองตัวโดยใช้ตัวละมือ ให้ปล่อยเสียตัวหนึ่ง ใช้สองมือจับปลา ตัวเดียวจึงจะจับได้มั่นไม่หลุดลอย การ ที่ต้องวางงานอย่างอื่นไว้เสียก่อน เอา ใจมารวมจดจ่ออยู่กับงานทางจิตในการ ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานแต่ประการ เดียว ใจจึงจะมั่นคงเข้มแข็ง ได้งาน ไม่พลาด เมื่อมีงานเรื่องนี้ปฏิบัติ ผู้ปฏิบัติ ก็จำต้องแสวงหาที่อยู่ให้สบาย เหมาะแก่ ครั้งหนึ่ง ปาทเสนโลดขึ้นสูง ได้ ๒๘ ศอก เข้าไปในกำแพงทั้งทะลาย ได้ ๓๑ ศอก พาทหารวิ่งเข้าไปภายใน จับพราหมณ์เหลราชได้ ข้าศึกยอมแพ้ ได้ชัยชนะอย่างสูง ในที่นี้จะกล่าวเฉพาะแต่ภาวะของ ผู้เจริญวิปัสสนากรรมฐาน แม้ท่านที่เข้า สู่ภาวะเช่นนี้ ก็ชื่อว่าเป็นผู้มากด้วยงาน หากแต่เป็นงานทางจิตเมื่อเริ่มทำความ เพียรปฏิบัติงานในวิปัสสนากรรมฐาน ท่านสอนให้วางธุระการงานทุกอย่าง ให้เป็นคนว่างการงาน นี้หมายเอาการ งานภายนอก ด้วยเกรงจะเอาใจไปผูกอยู่ กับงานภายนอก จะทำให้เสียงานปฏิบัติ ใจไม่สงบ ความจริง วิปัสสนากรรมฐาน ก็ เป็นงานอย่างหนึ่ง หากแต่เป็นงานภาย ใน ทั้งก็เป็นงานไม่เบาเหมือนกัน หากไม่ ภาวะของตนเช่นกัน อันที่อยู่สบายของผู้ ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ท่านนิยมเรียก ว่า เสนาสนสัปปายะ อันเสนาสนสัปปายะนี้ นอกจาก จะหาที่สบายด้วยอากาศและน้ำท่า แล้ว ยังต้องการความสงัด ไม่พลุกพล่าน ด้วยผู้คนและปราศจากวิสภาคารมณ์ ต่าง ๆ มีรูปอันเป็นศัตรูต่อความสงบ เป็นต้น ด้วยเหตุนี้ เสนาสนสัปปายะ จึงเป็นสัปปายะที่นักปฏิบัติแสวงหาไม่ น้อยกว่าสัปปายะอย่างอื่น แม้ในประ การแรกจะไม่พิถีพิถันในข้อนี้ แต่แล้ว เมื่อได้ลงมือปฏิบัติงาน ความประสงค์ ๒๕ Kalyanamitra.org