การประพฤติปฏิบัติในพระธรรมวินัย : หน้า 20/113

เชื่อแน่ก็ได้รับความสุขแท้ๆ ไม่ต้อง ไปสงสัยเชื่อมั่นลงไปทีเดียว เชื่อมั่น ลงไปเช่นนั้นละก็การประพฤติปฏิบัติ ในพระธรรมวินัยของพระศาสดาเล่า เชื่อมั่นทีเดียว เชื่อว่า พระพุทธเจ้า มีจริงอยู่ พระธรรมมีจริงอยู่ พระ สงฆ์มีจริงอยู่ เราเข้ายังไม่ถึงหรือ เราเข้าถึงแล้วจักรักษาให้มั่น อย่าให้ ฟันเฟือนต่อไป อย่าให้มัวหมองให้ ความมั่นคง เป็นเชื้อสายของพระ สมณโคดม เป็นเชื้อสายของพระ พุทธศาสนาทีเดียว ได้ชื่อว่าเป็น ลูกศิษย์ของพระพุทธเจ้า ไม่ใช่เป็น ลูกศิษย์ของพญามาร มารรังควาน ไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้ ท่านจึงได้ วางตำรับตำราไว้ว่า จกฺขุนา สํวโร สาธุ สาธุ โสเตน สวโร ฆาเนน สวโร สาธุ ชิวหาย สาธุ สํวโร กาเยน สวโร ผ่องใสหนักขึ้น ให้เข้าถึงจุดหมาย ปลายทางที่พระพุทธเจ้าไปแค่ไหน 66 เป็นผู้รู้สำรวม สาธุ สาธุ มนสา สํวโร สาธุ สพฺพตฺถ ก็ไปให้ถึงแค่นั้น หรือเมื่อรู้จักทาง รู้จักใช้สอย รู้จักประมาณกาล ควรหรือไม่ควร สวโร สพฺพตฺถ สํวโร ภิกขุ สพฺพ ทุกขา ปมุจฺจติ เมื่อสำรวมระวังดี ได้เช่นนี้ย่อมหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง ให้รู้หลักพระพุทธศาสนาเป็นสําคัญ ศรัทธา ความเชื่อ อย่างนี้ ไปของพระพุทธเจ้าพระอรหันต์แล้ว ตั้งใจให้แน่วแน่ ๆ ไม่ให้คลาดเคลื่อน รักษาไว้ นั่งนอนยืนเดินให้เห็นเสมอ ไป ให้รู้แน่ว่าเราตายจากมนุษย์ ต้องไปเกิดที่นี่ ที่อยู่เป็นดังนี้ ๆ เห็น ปรากฏ ผู้ที่เขาตายไปแล้วก็เห็น เขาปรากฎ ผู้ที่เขาเกิดมาแล้วมี รูปพรรณสัณฐานเป็นอย่างนี้เพราะ ทำสิ่งอันใด เมื่อรู้ชัดดังนั้นก็ทำแต่ สิ่งที่ดี ชอบดีก็ทำแต่สิ่งที่ดี สิ่งที่ชั่ว กอบด้วยศรัทธาความเชื่อ อาราธ ปรารภความเพียรอยู่เนืองนิจอัตรา เมื่อประพฤติถูกเช่นนี้ เชอแน่ ก็ได้รับความสุขแท้ ๆ ก็ไม่ทำต่อไป ดังนี้ได้ชื่อว่าผู้ประ- อันนี้ หรือว่าเพียรต่ำลงไปกว่านั้น เพียรเลี้ยง อัตภาพร่างกายให้เป็น ไปได้โดยสะดวก หรือเพียรแก้ไขใจ ไม่ละเมิดเหินห่างจากความเพียร ให้เป็นไปได้โดยสะดวก ให้ถูกต้อง เมื่อรักษาศีล ก็เพียรรักษาศีลให้ บริสุทธิ์ไม่คลาดเคลื่อน เมื่อทำ สมาธิ ก็เพียรทำสมาธิให้ยิ่งขึ้นไป เมื่อประกอบปัญญา ก็ทำปัญญา ให้รุ่งเรืองหนักขึ้นไป ไม่ให้คลาด ร่องรอยทางไปของพระพุทธเจ้า อรหันต์ดังนี้ ก็ได้ชื่อว่า อารทธวิริโย ผู้ปรารภความเพียร ปรารภความ เพียรอย่างนี้ใช้ได้ เมื่อทำได้ขนาดนี้ ท่านก็เชื่อว่า มารย่อมรังควานเขา เพราะเขาเป็นผู้ตั้งอยู่ใน เคลื่อน ประกอบด้วยความเพียร ไม่ได้ เมื่อรู้จักหลักเช่นนี้แล้ว เรา จะต้องตั้งใจให้แน่แน่ว บัดนี้เป็น ภิกษุก็ต้องตั้งอยู่ในศีล อยู่ในกรอบ พระวินัย เป็นอุบาสก ในวัน ๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำ สมาทานศีลตั้งอยู่ในกรอบ พระวินัยเหมือนกัน ศีล ๕ ก็ต้อง สำรวมระวังศีล ๕ ให้ถูกร่องรอย เป็นอันดี ศีล ๘ ก็ต้องสำรวมระวัง ศีล ๘ ให้ถูกต้องร่องรอยเป็นอันดี ไม่ฉลาดก็ต้องศึกษาเล่าเรียนให้เข้า เนื้อเข้าใจ ถ้าว่าศีล ๑๐ ก็สำรวม ระวังศีล ๑๐ ให้ดี ถ้าไม่เข้าใจก็ ต้องศึกษาให้เข้าเนื้อเข้าใจ ถ้าศีล ๒๒๗ หรือเรียกว่า อัปปริยันต ปาริสุทธิศีล ก็ตั้งอยู่ในศีลนั้นสำรวม ระวังศีลให้ดี อย่าให้คลาดเคลื่อน ๑๘ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๕