การค้าขายหญ้า : หน้า 103/113

ทุกคนรับปากเขาแบบเต็มใจ ของเศรษฐีผู้มีเงินทั้งหลาย แล้ว วันรุ่งขึ้น พ่อค้าม้าเที่ยวตระเวนหา แบ่งงานให้ทำ คนรับใช้ผู้หนึ่งไป ซื้อหญ้าจากแหล่งที่เคยซื้อหามาก่อน ยืนเฝ้าที่ปากประตู พวกที่เหลือให้ ปรากฏว่าทุกคนชี้บอกให้มาติดต่อ มานั่งล้อมวงรอบตัวเขา ขอซื้อจากหนุ่มจูฟันฯ วันนี้ฟันฯ “ถ้าพวกพ่อค้ามาขอพบเรา ขายหญ้าได้ฟอนละ ๒ กหาปณะรวม จงบอกประวิงเวลาไว้ ๓ ครั้ง จึง เป็นเงิน ๑,๐๐๐ กหาปณะ ผ่านไปอีกไม่กี่วัน จูฟันฯได้ พาเขาเข้าไปหาเรา” จูฟันฯ สั่งคน เฝ้าประตู ข่าวจากพนักงานทางน้ำว่า เรือ พ่อค้าจำนวน ๑๐๐ คนจาก สินค้าใหญ่ลำหนึ่งกำลังมาจอดที่ท่า เมืองพาราณสีได้ข่าวเรือสินค้า รีบ 66 ถึงหน้าตาจะไม่หล่อเหลา แต่เขาก็เป็นคนเฉลียวฉลาด บ กตัญญู รู้คุณคน อย่างนี้จึงจะยังสกุล และทรัพย์สมบัติ ให้คงอยู่ได้ 99 น้ำ เนื่องจากเขาศึกษาวิธีประมูล พากันมาที่เรือเพื่อประมูลซื้อสินค้า สินค้าในเรือไว้เรียบร้อยแล้ว ดังนั้น ร่วมกัน ไปถึงเรือได้รับการบอกเล่า เมื่อได้ข่าว เขาจึงรีบไปเช่ารถม้า จากนายเรือ จึงพากันมุ่งตรงไปที่ สภาพดีราคาแพงพร้อมคนขับและ ปะรำ คนเฝ้าประตูทำตามคำสั่ง คนติดตาม เดินทางไปยังท่าเรือ จูฟันฯวางแหวนวงหนึ่งมัดจำ แก่นายเรือ เพื่อเป็นประกันว่าเขา จะเหมาซื้อสินค้าทั้งลำ ภายหลังที่ มีการตรวจนับสินค้า และแยกของ ชารุดเสียหายออกไปแล้ว “เราจะนั่งรอฟังราคาจากท่าน ที่หน้าฝั่ง ระหว่างนี้หากมีเรือสินค้า เข้ามาอีกเราจะได้เจรจาซื้อไปพร้อม กัน” เขาบอกกับนายเรือด้วยมาด เศรษฐีใหญ่ “นาย สินค้าในเรือแต่ละเที่ยว ราคาหลายล้านนะครับ” นายเรือทิ้ง “จะเป็นไรไปล่ะ กับเงินไม่กี่ ล้าน ถ้าพ่อค้ากลุ่มอื่นมาถามซื้อ สินค้า บอกไปเลยนะว่าเราจะซื้อ คนเดียวทั้งหมด” “ครับนาย” นายเรือรับคำ อย่างนอบน้อม ในใจคิดว่า เศรษฐี คนนี้หุ่นยังกับยาจก แต่ร่ำรวยมหา- ก่อนพากลุ่มพ่อค้าเข้าไปพบเขา “เศรษฐีจากเมืองไหน ไม่เคย เห็นหน้า” พวกพ่อค้าต่างนึกสงสัย ลำเรืออย่างนี้ เพราะไม่เคยปรากฏมาก่อนว่า มีผู้ สามารถซื้อสินค้าลำพังคนเดียวได้ทั้ง "นายเรือไม่ได้บอกพวกท่าน หรือว่าเราจะเหมาซื้อสินค้าไปทั้ง หมด” เขาพูดช้า ๆ ท่าทางไม่ยินดี ยินร้ายแต่ประการใด “บอกแล้วขอรับท่าน แต่พวก กระผมอยากมีหุ้นด้วย พวกกระผม ยินดีจ่ายคนละ ๑,๐๐๐ กหาปณะ เพื่อร่วมมีหุ้นกับท่าน “แบ่งให้พวกท่านตั้งร้อยคน เราจะเหลือสินค้าสักเท่าไหร่กันล่ะ ได้แค่นิด ๆ หน่อย ๆ คงน่ารำคาญ รอเรือเที่ยวหน้าก็คงอีกนาน” “ไม่นานหรอกขอรับ ท่าน รอเรือเที่ยวหลังเถอะนะครับ พวก ศาล พูดถึงเงินหลายล้านหน้าตาเฉย กระผมขอจ่ายให้ท่านคนละ ๒,๐๐๐ จูฟันฯ สั่งลูกจ้างชั่วคราวให้ กหาปณะ เป็นค่าขอมีหุ้นและขอ กั้นวงม่านเป็นที่พักรอตามแบบฉบับ สิทธิ์ในการประมูลสินค้าทั้งหมดแทน เมษายน ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๑๐๑