ข้อความต้นฉบับในหน้า
ท่าน
สาวให้แต่งงานกับเขา
แล้วก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า คุณ
พวกพ่อค้าต่างรีบนับเงินส่วน
“ถึงหน้าตาจะไม่หล่อเหลา กรอมเป็นคนสะอาดค่ะ หลังอาบน้ำ
ของตน แล้วเอามากองรวมกันส่ง แต่เขาก็เป็นคนเฉลียวฉลาดกตัญญู
มอบเงินทั้งหมด 500,000 กหาปณะ
ให้เขาเพราะกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจ
ความที่เคยค้าขายมานาน พ่อค้า
เหล่านี้ทราบดีว่า ราคาสินค้าทั้ง ภายหลังเมื่อเศรษฐีล่วงลับ
หมดที่จะซื้อจากนายเรือรวมกับเงิน
ค่าซื้อหุ้น" ละสิทธิ์ครั้งนี้
๒๐๐,๐๐๐
แล้ว พวกเขายังสามารถขายของได้
กําไรอีกมาก
ไปแล้ว จูฟันเตวาสิกก็ได้รับแต่งตั้ง
จากกษัตริย์ให้ดำรงตำแหน่งเศรษฐี
แห่งเมืองพาราณสีสืบแทน
รู้คุณคน อย่างนี้จึงจะยังสกุลและ
ทรัพย์สมบัติให้คงอยู่ได้” ท่านเศรษฐี
พูดปลอบใจลูกสาว
เธอจะเปลี่ยนชุดใหม่ทุกครั้ง ช่วง
ตั้งแต่เรียนจบแล้วนี่ อิฉันเห็นเธอ
หอบหนังสือเล่มหนา ๆ
มานั่งอ่าน
ตั้งหน้าตั้งตาอ่านหลายวันเชียวค่ะ
อ่านแล้วก็เขียน เขียนแล้วขยำทิ้ง
เขียนใหม่ ทำซ้ำ ๆ อยู่อย่างนี้ให้
อิฉันเห็นจนชินตา
บุคคลผู้มีปัญญา รู้จักใคร่
ก่อนวันนี้ไม่กี่วัน เธอบอกว่า
งานที่เธอนั่งเขียนนั้นเสร็จแล้ว ท่า
จูนฯ รีบน่าเงิน 500,000
กหาปณะกลับบ้าน เขานั่งมองดู
ครวญ ย่อมตั้งตนได้ด้วยทรัพย์อัน
เป็นต้นทุน
แม้มีประมาณน้อย
ทางเธอมีความสุขมากค่ะ อิฉันถาม
ว่าเรื่องอะไร เธอก็เล่าให้ฟัง ยังพูด
เงินกองโตที่หามาได้ภายในวันเดียว เหมือนคนก่อไฟทองน้อย ให้เป็น
ต่อด้วยนะคะว่า ถึงอย่างไรเธอก็ยัง
อย่างแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
กองใหญ่ฉะนั้น
เมื่อคิดทบทวนเหตุการณ์ทั้ง ตรัสพระคาถานี้แล้ว พระ
หมดตั้งแต่ต้น ก็นึกเห็นคุณท่าน สัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสต่อว่า จูฟัน
เศรษฐีผู้ชี้แนะหนทางให้ เขาจึงนำ เตวาสิกในกาลนั้นได้เป็นพระจุลล
เงิน ๑๐๐,๐๐๐ กหาปณะ ซึ่งเป็น ปันถูกในบัดนี้ ส่วนจุลลกมหา
เงินครึ่งหนึ่งที่หามาได้ในวันนี้ ไป เศรษฐีผู้เป็นบัณฑิตในกาลนั้น ได้
มอบให้ท่านเศรษฐีเพื่อบูชาคุณท่าน เป็นเราเองแล
เมื่อท่านจุลลกเศรษฐีบัณฑิต
ถามต้นสายปลายเหตุที่เขานำเงินมา
มอบให้ จูฟันฯจึงเล่าเรื่องทั้งหมด
ให้ท่านเศรษฐีฟัง
"อืมม์ เจ้าหนุ่มคนนี้ปัญญาดี
มีความกตัญญูกตเวทีด้วย คน
อย่างนี้สิที่ควรส่งเสริมสนับสนุน นี่
หากว่าพวกพ่อค้าเหล่านั้นสืบรู้ภาย
๑๕
ไม่หายกลัวหนู... ถ้าหนูตายเพราะ
หนูละก็ ป้าไม่ต้องแปลกใจนะคะ....
คำพูดของเธอยังติดหูอิฉันอยู่เลย”
ป้านุ่นเล่าไป ร้องไห้ไป
"อิฉันยังล้อเล่นกับเธอ อะไร
กัน คนตัวโต ๆ จะตายเพราะกลัว
หนู ป้าไม่เคยเห็น เธอทำหน้าขึงขัง
กับอิฉันแล้วพูดยิ้ม ๆ ว่า หนูจะ
ทำให้ป้าเห็นเป็นคนแรกเอาไหมคะ
จากนั้นก็อาบน้ำแต่งตัว บอกว่าจะ
ไปบ้านคุณวิโรจน์เอาที่เธอเขียนไปให้
สิ้นชีวิต ไม่สิ้นบุญ
ดูและเอาหนังสือไปคืนด้วย พอ
(บทอวสาน)
กลับมาก็บอกว่าคุณวิโรจน์ไม่อยู่ก็
เลยฝากคุณปานไหมไว้... พี่ปานไหม
จบไปแล้วนะครับ สำหรับ เพิ่งกลับจากทำงานมาเหนื่อย ๆ หนู
ก็เลยไม่อยู่คุยนาน.... เธอเล่าแค่น
หลังว่าถูกเจ้าหนุ่มคนนี้ มันใช้เล่ห์ บันทึกและนิทานชาดกที่คุณกรอม
เหลี่ยมไปเหยียบจมูกเสือถึงถิ่นละก็ เขียนขึ้น ส่วนการเสียชีวิตอย่าง
เจ้าหนุ่มคนนี้ต้องเดือดร้อนแน่ ๆ กระทันหันของเธอนั้น คนที่บอก
ท่านเศรษฐีวิเคราะห์เหตุการณ์ รายละเอียดได้มากที่สุดก็คือป้านุ่น
ทะลุปรุโปร่ง
"เว้นจากเราแล้ว คงไม่มีใคร
ช่วยเจ้าหนุ่มคนนี้ได้” ใคร่ครวญ
"แล้ว ท่านเศรษฐีจึงตัดสินใจยกลูก
๑๐๒ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๕๕
แม่บ้านสูงวัย
"เมื่อเช้านี้ เธอขับรถพาอิฉัน
ไปตลาดค่ะ กลับมาแล้วก็ช่วยล้าง
ผักจัดของเข้าตู้เย็นตามปกติ เสร็จ
ตา
ป้านุ่นหยุดสั่งน้ำมูก เช็ดน้ำ
“สายวันนี้ ทำงานบ้านเสร็จ
แล้วอิฉันเห็นไม่มีแดดก็เลยจะไปขุด
กอตะไคร้ รื้อออกปลูกใหม่เพราะ
เห็นมันโทรมเต็มที่แล้ว พูดกับ
คุณกรอมเอาไว้หลายวันแล้วค่ะ ไม่