ข้อความต้นฉบับในหน้า
และที่สุดแห่งการดำรงอยู่อันยิ่งใหญ่ ที่โลกมีต่อมนุษย์ก็คือ ตัวไปทุกหนทุกแห่งฉันนั้น
การให้ “ธรรมะ” อันเป็นแก่นสารสำคัญที่สุด ที่มนุษย์จะ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสพระพุทธโอวาทนี้ นาน
พึงรับรู้หยั่งถึงได้ด้วยโยนิโสมนสิการ (การพิจารณาโดย กว่า ๒๕๐๐ ปีมาแล้ว และยังคงเป็นอมตพจน์ที่ดำรงความ
แยบคาย) ธรรมะเป็นหลักของทุก ๆ ชีวิตที่จะนำพาสันติสุข
เที่ยงแท้ไม่แปรเปลี่ยนมาทุกยุคทุกสมัย หากยุคใดสมัยใด
ที่แท้จริงและเที่ยงแท้แน่นอนให้มนุษย์ ทั้งยังจัดสรรความ ที่ผู้คนเล็งเห็นคุณค่าและให้ความสำคัญต่อการสร้างความ
สมบูรณ์พร้อมทั้งกายและใจให้แก่ทุก ๆ ชีวิตอีกด้วย
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงค้นพบสัจธรรมอันยิ่งใหญ่
คือ อริยสัจ ๔ แล้วดำเนินวิธีการแนะนำสั่งสอนให้ชาวโลก
นอก
เจริญด้านวัตถุให้เกิดขึ้นกับจิตใจ มากกว่าความเจริญภาย
ยุคนั้นสมัยนั้น แม้จะไม่ได้รับความสะดวกสบายทาง
กาย แต่ในสังคมของเขาก็จะอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข
ได้รู้เห็น และปฏิบัติตามหนทางอันประเสริฐ และผลแห่ง ท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่อบอุ่น เพราะคนมีความไว้เนื้อ
การปฏิบัติเช่นนี้ คือ ความสำเร็จอันงดงาม ที่สร้างความ เชื่อใจกัน ให้เกียรติแก่กัน ช่วยเหลือเกื้อกูลพึ่งพาอาศัยซึ่ง
ปลอดภัยอันบริสุทธิ์ ให้มนุษย์หลุดพ้นจากสิ่งร้อยรัดพัน กันและกัน อยู่ด้วยความสงบด้วยความผาสุกและสามารถ
ธนาการทั้งปวงแล้วดำเนินชีวิตไปบนหนทางที่มั่นคงปลอดภัย น้อมจิตใจเข้าถึงสันติสุขภายในได้อย่างแท้จริง
ไร้ความสะดุ้งหวาดกลัวต่อสรรพภัยทั้งหลายได้อย่างเสรี
เริ่มต้นที่ใจ.... แหล่งกำเนิดของการกระทำ
ตรงกันข้าม หากยุคสมัยใดที่ผู้คนมองข้ามความ
สำคัญของจิตใจหันไปเน้นคุณค่าความเจริญทางเทคโนโลยี
ใหม่ ๆ ทางด้านวัตถุมากกว่าด้านจิตใจ ยุคนั้นสมัยนั้นแม้
วัตถุ แต่ก็จัดได้ว่าเป็นยุคมืดที่กลับจะมีความยากจนย่ำแย่
ใจเป็นผู้นำทุกสิ่งทุกอย่าง ใจเป็นใหญ่ ใจเป็น จะเป็นยุคแห่งวิทยาการที่ผู้คนมีความร่ำรวยมหาศาลทางด้าน
ประธาน ทุกสิ่งทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจ
ถ้าคนเรามีใจบริสุทธิ์ การพูดการกระทำ ก็พลอย ทางด้านจิตใจ แม้ผู้คนได้รับความสะดวกสบายมากขึ้น
แต่จะมีประโยชน์อันใด หากเขาเหล่านั้นได้รับความกดดัน
บริสุทธิ์ไปด้วย
เพราะการพูดและการกระทำอันบริสุทธิ์นั้นย่อม มีภาวะที่คอยบีบคั้นทางจิตใจจากสภาพรอบด้านของสังคม
ก่อให้เกิดความสุข ติดตามสนองผล เสมือนเงาติดตาม ที่ติดตามแอบแฝงมากับความเจริญนั้น ๆ
๖๔ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๕