ความสำคัญของหินวงพระจันทร์ : หน้า 72/113

นี้ ในวงพระจันทร์หรือมูนสโตน มวลธรรมนั้น โบราณชนแสดงเอาไว้ มิใช่จะสลักให้ดูงดงามเพียงสถาน ด้วยภาพของดอกบัวบาน ส่วนการ เดียว หากแต่ซ่อนสาระสำคัญเอาไว้ แพร่ขยายออกไปในทิศทั้งสี่ คือภาพ เพื่อให้ทุกคนที่ได้เหยียบ สัตว์ใหญ่ทั้งสี่นั่นเอง โดยให้ มากมาย ลงไป ก่อนจะก้าวย่างขึ้นบันไดไป สู่สถานศักดิ์สิทธิ์ ได้เห็น ได้หยุดดู ได้ทำความเข้าใจ เพื่อจะได้เตรียมใจ เตรียมปัญญาไว้สำหรับรองรับสิ่งที่ศักดิ์ สิทธิ์อย่างยิ่งภายในโบสถ์ หรือวิหารที่ เขากำลังจะเข้าไปสู่ จะเห็นได้ว่า หินวงพระจันทร์นี้ หากวาดวงครบถ้วน จะได้เป็นภาพ วงกลม ที่มีดอกบัวบานสล้างอยู่ตรง "พญาราชสีห์" เป็นสัญลักษณ์ ของ ทิศเหนือ ทำไม! เพราะคำว่า 'Moon นั้น เป็นชื่อใช้เรียกหินมีค่า Stone' นัน ชนิดหนึ่ง มีลักษณะสีสันคล้ายมุกดา หาร ผสมกับนิทร่าของไทยเรา คือมีสี เทาอมฟ้า เป็นหินประดับที่มีราคา ชนิดหนึ่ง และมีมากที่ประเทศศรีลังกา "อุสุภราช" เป็นสัญลักษณ์ของ และเหตุการณ์อย่างนี้ ผู้เขียนเองก็ได้ ทิศตะวันออก "พญาหัสดิน" เป็นสัญลักษณ์ และให้คำแนะนำเป็นคนไทยที่ทำงาน ของ ทิศใต้ พบมากับตัว เพียงแต่ผู้ให้ค่าตอบ สายการบินอยู่ที่นั่น เรียกว่ากว่าจะ "พญาอัสดร เป็นสัญลักษณ์ ถึงบางอ้อ (เข้าใจ) ทั้งเขาและเราก็ใช้ ของ ทิศตะวันตก หินวงพระจันทร์ จึงทำหน้าที่ กลางสุด จากนั้นจะเป็นภาพสลัก เป็นเครื่องเตือนผู้ต่ำลงไปบนรอยสลัก นั้น ให้ระลึกได้ว่า สิ่งเดียวที่ยิ่งใหญ่ คล้ายลายเครือเถาเวียนกันออกไปเป็น ชั้น ๆ จนกระทั่งถึงวงสุดท้ายรอบนอก สิ่งเดียวที่ทรงพลังอย่างไม่มีขอบเขต จึงจะเป็นภาพสลักของสัตว์ใหญ่ ที่มี สิ่งนั้นคือ พลังแห่งกระแสธรรมที่แผ่ เวลาอยู่ แต่ทว่าทำให้ได้เรื่องจำเอาไว้ เย้าแหย่กันต่อไปได้อีกนาน อีกสิ่งหนึ่งที่เกี่ยวเนื่องกับความ เชื่อของพุทธศาสนา และถือว่าสวย ที่สุดในโลก ที่อยู่ในประเทศศรีลังกา คือ รูปปั้นพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร ลักษณะแข็งแรงพ่วงพี่ มีพละกำลัง ออกไปจากจุดศูนย์ของมวลแห่งธรรม รูปปั้นที่เกิดจากความเชื่อในเรื่องราว อันได้แก่ ราชสีห์ (สิงห์) หัสดิน (ช้าง) อัสตร (ม้า) และอุสุภ (วัว) เพียงแต่คนโบราณท่านแกะให้เราเห็น แต่เพียงครึ่งเดียว ณ บริเวณทางเข้า และพวกเขาทั้งหลายที่เหยียบเท้าของ ตนอยู่หินสลักนี้ กำลังจะเข้าไปสู่ อาณาบริเวณแห่งกระแสธรรมของพระ พุทธองค์ ที่อยู่ลึกเข้าไปในกลางของ โบสถ์ หรือวิหารตรงประตูทางเข้าทั้ง อาคารโบสถ์ หรือมหาวิหาร ซึ่งส่วน สี่ทิศ ใหญ่ในประเทศศรีลังกา จุดตรงกลาง ลักษณะการสลักลวดลายลงไป นั้นจะเป็นที่สถิตอยู่ของพระพุทธรูปปาง บนหินนั้น เชื่อว่าได้รับอิทธิพลมาก สมาธิ อันเป็นสัญลักษณ์แห่งมวลธรรม จากภาพสลักบนยอดเสาของพระเจ้า อโศกมหาราช เรียกว่า "เสาแห่งพระ- เจ้าอโศก” หรือ “Asakan Pillar ซึ่ง ล้วนแต่มาจากความเชื่อเดียวกัน คือ (Dharmabody. Body of Ultimate Truth or Dhammakaya.) ของพระโพธิสัตว์ ว่าเป็นผู้ที่เข้าถึง ธรรมระดับสูง สามารถรู้ เห็น ได้ยิน สรรพเสียงในสรรพชีวิต จากพลัง ของการเข้าถึงธรรมนั้น และความเชื่อนี้ เกิดจากงานเขียนที่ถือเป็นวรรณกรรม ของท่าน “นาคารชุน” ผู้ดำรงตำแหน่ง เป็นเจ้าอาวาส และอธิการบดี คน แรกของนาลันทาพุทธมหาวิทยาลัย ได้ รจนาขึ้นในช่วงประมาณปี พ.ศ. ๑๐๐- ๒๐๐ คือ ๑๐-๒๐๐ ปีหลังจากที่องค์ แต่ที่น่าขำสำหรับหลายท่านที่ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสด็จ ได้ประสบ เมื่อเดินทางไปถึงศรีลังกา กระแสธรรมอันเกิดจากจุดอัน และแสดงความจำนงว่าต้องการจะไปดู Moon Stone มักจะได้รับคำตอบว่า เป็นแกนกลาง กึ่งกลาง ย่อมมีอิทธิ พลแผ่กระจายไปในทิศทั้งสี่ อย่างมี ลักษณะแพร่ขยาย ไม่มีขอบเขต และจุดกลางอันเป็นที่เกิดของ ๗๐ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๕๕ ไม่จำเป็นต้องไปดูถึงโปโลนนะวะหรือ อนุราธปุระตอก ตามร้านขายเพชร พลอย (Jewelry) ดี ๆ ก็มีออกถมไป ดับขันธปรินิพพาน ซึ่งผู้รู้หลายท่าน อาทิ ชิโกะ โดนัทสึ (Chigo Komatsu) ได้แสดง ความเห็นไว้ว่า "อวโลกิเตศวร" นั้น เป็นเสมือนตำแหน่งที่แสดงถึงระดับ จิตของบุคคล (Personify) เท่านั้น