การกีดกันศาสนาในเนปาล : หน้า 57/113

อยู่เสมอ ศาสนาไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับการเมือง ศาสนาเป็นเรื่องของ นอกจากนี้ยังมีหลักธรรมในพระสูตรหลายพระ คุณธรรมที่สมาชิกในแต่ละศาสนาจะหันหน้าเข้าหากัน สูตร เช่นใน พรหมชาลสูตร ที่พระพุทธองค์ตรัสถึงทิฐิ เพื่อสร้างสรรค์ประโยชน์ให้กับโลก ๖๒ ประการที่มีอยู่ในโลก ในพรหมชาลสูตรทรงกล่าว ถึงลัทธิศาสนาต่าง ๆ ที่มีในครั้งนั้น รวมถึงสามารถ อธิบายแนวคิด ปรัชญา ความเชื่อของนักทฤษฎีทาง สังคมทั้งในอดีต ปัจจุบัน และในอนาคต ว่าคนทั้งโลก แม้จะมีความเห็น (ทิฐิ) แตกต่างกันไปต่าง ๆ นานา ในที่ประชุมครั้งนี้คนแต่ละชาติก็มีนิสัยแตกต่าง กันไป ผู้แทนจากประเทศอินเดีย ปากีสถาน เนปาล จะพูดแข่งกันไม่หยุด บางทีก็ทะเลาะกันในปัญหา ความขัดแย้งทางศาสนา ดังเช่นในประเทศเนปาล มี ปัญหาความเลื่อมล้ำต่ำสูงระหว่างศาสนาอยู่มิใช่น้อย แต่ก็ไม่เกิน ๖๒ ประการนี้ แล้วพระองค์ได้ทรงเตือน แม้ในขณะที่สัมมนากันอยู่นั้น ก็มีคนเอาใบปลิวโจมตี พุทธบริษัทไม่ให้หลงระเริง ไปกับคำเยินยอของคนอื่น เมื่อเขาสรรเสริญ หรือโกรธ เมื่อเขาวิพากษ์วิจารณ์พระ พุทธศาสนาในทางที่ไม่ดี การกีดกันศาสนาในเนปาล มาแจก ผู้แทนจากประเทศ เจ้าภาพคนหนึ่งได้ออกมา พูดเป็นเชิงว่า เนปาลนี้เป็น ฮินดู ส่วนพุทธศาสนานั้น แทบจะไม่มีบทบาทอะไรนัก โลกธรรมเสมอ ถ้าเราจะ ไม่งาม ทรงสอนให้ใช้ ปัญญาพิจารณาให้รู้เท่าทัน เปรียบศาสนาเหมือนกับคน คนหนึ่งแล้ว หากเราปรา เครื่องปั้นดินเผา อุตสาหกรรมในครัวเรือนชนบทของพักตะปูร์ ชาว ฮินดูเป็นศาสนาประจำชาติ ของเนปาล เนปาลมีกฎ หมายออกมาว่า บุคคล เกิดในศาสนาใดก็ต้องเป็น รถนาจะให้ทุกศาสนาร่วม เนปาลจะทำในฤดูหนาว เพราะอากาศไม่อำนวยต่อการเกษตรกรรม ศาสนิกของศาสนานั้นไป มือและเข้าใจกันแล้ว เรา จะต้องนำหลักธรรมในพระ จนตลอดชีวิต การกีดกัน ทางศาสนาเช่นนี้ ทำให้ พุทธศาสนาเหล่านี้ไปใช้ให้เกิดการสังวาทะขึ้นได้ บาทหลวงจำนวนมากในคริสต์ศาสนา ทั้งนิกายโรมัน พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังได้ตรัสต่อไปว่า บุคคล คาทอลิกและโปรแตสแตนต์ที่เข้าไปตั้งโบสถ์เผยแผ่ศาสนา ที่เป็นบัณฑิตจะมีปกติสำรวจความไม่ดีของตนเอง และ ต้องถูกจับเข้าคุกไป จนเป็นเรื่องลุกลามใหญ่โต ที่เป็น มองหาความดีของคนอื่น ส่วนคนพาลนั้นกลับกัน เขา เช่นนี้เพราะที่มาของปรัชญาการเมืองและกฎหมายต่าง จะมองจับผิดคนอื่น แล้วมองเห็นแต่ความดีของตนเอง ก็ได้รับอิทธิพลจากศาสนาฮินดู ซึ่งถือเอาเรื่องของวรรณะ เท่านั้น แม้ศาสนาก็เหมือนกัน ถ้ามัวแต่มองหาข้อเสีย ถือเอาชาติกำเนิดของคนมาแบ่งแยกชนชั้นกันตั้งแต่เกิด ของศาสนาอื่น การทำศาสนาสังวาทะก็ไม่อาจดำเนิน การถือวรรณะจึงถูกวิพากษ์วิจารณ์กันในที่ประชุมอย่าง ต่อไปได้ ต่อเมื่อทุกฝ่ายหันกลับมามองข้อเสียของตน มากทีเดียว จนทำให้ชาวฮินดูคนหนึ่งลุกขึ้นมาท่ามกลาง เอง เพ่งโทษตัวเอง แล้วพยายามปรับปรุงให้ดีขึ้น ฝึก ที่ประชุม ปกป้องเรื่องวรรณะของฮินดูว่าไม่มีส่วนแบ่ง มองข้อดีของคนอื่นอยู่เสมอ เหล่านี้เป็นปัจจัยส่งเสริม แยกมนุษย์ออกจากกันแต่อย่างใดเลย เรื่องวรรณะนั้น ให้การสังวาทะสำเร็จลงได้ สิ่งสำคัญที่ควรระมัดระวัง เป็นเรื่องธรรมชาติที่สุดของมนุษย์ คนเกิดวรรณะไหน ก็คือ ไม่ควรพูดถึงศาสนาในทางโต้แย้งกันด้วยเรื่องทิฐิ ก็คือวรรณะนั้น ที่ประชุมก็รู้สึกอึดอัดมองตากันเลิ่กลั่ก เมษายน ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๕๕