ข้อความต้นฉบับในหน้า
คอลัมน์ “อานุภาพธรรมกาย”
นี้เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับปาฏิหาริย์และอานุภาพของพระธรรมกาย
หรือผลการปฏิบัติธรรมตามวิชชาธรรมกาย แล้วได้ประสบการณ์
อันน่าอัศจรรย์ จึงรวบรวมนำมาลงพิมพ์ไว้ เพื่อเป็นหลักฐานว่า
ของจริงคู่กับคนจริง ผู้ใดตั้งใจทำทานรักษาศีล และหมั่นภาวนา
เนืองนิตย์ ย่อมได้รับรสแห่งธรรม ซึ่งเลิศกว่ารสทั้งปวง
หวังใจว่า คอลัมน์นี้จะมีค่ายิ่งสำหรับผู้ที่สนใจการ
ฝึกสมาธิภาวนา และผู้ที่ข้องใจเกี่ยวกับเรื่องอิทธิปาฏิหาริย์ใน
พระพุทธศาสนา เพราะเขียนขึ้นจากประสบการณ์จริงของนัก
ปฏิบัติธรรม หรือผู้ที่ได้ประสบพบเห็นด้วยตนเองในยุคปัจจุบัน
จึงเป็นพยานหลักฐานอย่างดีที่แสดงให้เห็นว่าธรรมะอันละเอียด
ลึกซึ้งของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น เป็นสิ่งที่มีประโยชน์แก่
ผู้ปฏิบัติได้จริงและไม่เหลือวิสัยที่วิญญูชนจะพึงปฏิบัติได้ทุกยุค
ทุกสมัย
เพื่อนกัลยาณมิตรที่รักคะ
นัสรู้สึกปีติมากที่ได้ทราบว่าจดหมายพี่พัช ที่นัสได้
ขออนุญาตนำมาเผยแพร่นั้น เป็นประโยชน์ต่อเพื่อนกัลยา
ณมิตรมาก หลายท่านปรารภว่า อ่านจดหมายของพี่พัช
แล้ว ทำให้เข้าใจเรื่องการปฏิบัติธรรมมากขึ้น เข้าใจแล้วว่า
การทำสมาธิ ไม่ได้เป็นอุปสรรคกับภารกิจประจำวันที่ต้อง
รับผิดชอบอย่างมากมายนั้นเลย ตรงกันข้ามกลับสามารถ
ปฏิบัติควบคู่กันไปได้อย่างน่าอัศจรรย์และหลายท่านกล่าวว่า
จดหมายพี่พัชอ่านง่าย สำนวนเป็นกันเอง อ่านแล้วชวนให้
น่าปฏิบัติตาม และขอร้องให้นัสนำมาลงให้อ่านกันต่อไปอีก
จดหมายฉบับนี้ ที่นำลงจึงเป็นฉบับที่ ๔ ชื่อตอนว่า
“สุขที่แท้จริง” ในฉบับนี้พี่พัชได้ถ่ายทอดประสบการณ์
ความรู้สึกในขณะทำใจหยุด ใจนิ่ง ไว้อย่างละเอียดลออ
ลึกซึ้งมาก และได้เปรียบเทียบความสุขภายใน ที่ได้รับจาก
การทำใจหยุดใจนิ่ง กับความสุขภายนอกอื่น ๆ ไว้อย่าง
แจ่มกระจ่าง รวมทั้งบรรยายถึงประโยชน์ที่ได้รับจาก
ทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย ไว้อย่างถอดใจเขียนอีกด้วย
จากการ
นัสหวังเป็นอย่างยิ่งว่า จดหมายของพี่พัชฉบับนี้จะ
เป็นประโยชน์ เป็นกำลังใจให้กับเพื่อนกัลยาณมิตรผู้ใคร่ใน
ธรรมะทั้งหลาย ดังเช่นทุกฉบับที่ผ่านมา ทั้งนี้นัสขอย้ำว่า
พี่พัชไม่ใช่นักเขียนอาชีพ จดหมายทุกฉบับที่เขียนถึงนัส
เป็นจดหมายส่วนตัว ที่เขียนด้วยความรักความปรารถนาดี
ด้วยใจจริง อยากให้นัสมีกำลังใจที่จะปฏิบัติให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป
แต่เมื่อนัสไปขออนุญาตจากพี่พัชและเรียนว่า จดหมายของ
พี่พัชเป็นประโยชน์กับผู้อ่านมาก พี่พัชก็ยินดีอนุญาตให้นำ
มาลง
นัสขอตั้งจิตอธิษฐาน ให้เพื่อนกัลยาณมิตรพบกับ
ความสุขที่แท้จริง สุขที่เป็นอมตะ สุขที่เป็นบรมสุข เป็น
สุขที่สุดอย่างที่ไม่มีอะไรมาเปรียบได้ โดยทั่วหน้ากันทุก ๆ
ท่านนะคะ
นัส
เมษายน ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๗๗