ชีวิตประจำวันของเด็ก : หน้า 44/113

ได้เห็นแต่รอยยิ้ม ได้ยินคำาให้พร ของพระ และทานข้าวต้มควันฉุย พร้อม ๆ กันทุกเช้า ในขณะที่เด็ก ๆ กับการจราจรและเวลา อย่างไม่เข้าใจ ตอนเย็นได้วิ่งเล่น ได้ช่วยคุณ เดี๋ยวนี้ต้องทานอาหารเช้าในรถ ท่าม พ่อรดต้นไม้ ได้คุยกับคุณตาคุณยาย กลางความหงุดหงิดของทั้งคุณพ่อ ได้กินข้าวที่แม่เป็นคนปรุง โดยไม่ และคุณแม่ ในการควบคุมหรือปลุก ต้องถูกยัดเยียดให้เรียนพิเศษเพราะ ให้เด็กน้อย ต้องตื่นขึ้นมาอ้าปากรับ คุณพ่อ คุณแม่มารับไม่ทัน แล้วกลับ อาหารเช้า ด้วยความเร่งรีบ เพราะ เกรงว่าจะหิว หรือไปถึงที่ทำงานสาย หันหน้ามองไปทางไหน ก็เจอแต่รถ กับรถ และใบหน้าที่เคร่งเครียดไป บ้านตอนตะวันลับฟ้าไปแล้ว เพื่อไป นั่งกินข้าวปิ่นโตที่แสนจะเย็นชืด แต่ กลับร้อนแรงด้วยความเร่งของคุณแม่ และคุณพ่อ เพื่อให้ลูก ๆ ทานเสร็จ เร็ว ๆ อาบน้ำ แล้วเข้านอน จะได้ ไม่ตื่นสาย และพ่อแม่จะได้พักบ้าง ในเวลาที่ลูก ๆ ผู้เหน็ดเหนื่อยได้ผลอย หลับไปแล้ว เสาร์ อาทิตย์ ได้เล่นกับพ่อ ได้หัวเราะกับแม่ ได้ไปซื้อกับข้าวใน ตลาดเห็นปลา เห็นปู แทนที่จะต้อง ไปเรียนเปียโน เรียนกีต้าร์ เพื่อฆ่า เวลาเพราะคุณพ่อ คุณแม่ต้องไปตี กอล์ฟเพื่อความก้าวหน้าทางการงาน จึงไม่อยากทิ้งลูกผู้เป็นดวงใจไว้กับ คนใช้ในบ้าน เลยต้องนำไปขังไว้กับ ๔๒ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๕